Proverbes 8
Louis Segond 1910Translation
Louis Segond 1910
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1La sagesse ne crie-t-elle pas? L’intelligence n’élève-t-elle pas sa voix?
1آیا حکمت ندا نمی کند، و فطانت آوازخود را بلند نمی نماید؟
2C’est au sommet des hauteurs près de la route, C’est à la croisée des chemins qu’elle se place;
2به‌سر مکان های بلند، به کناره راه، در میان طریقها می‌ایستد.
3A côté des portes, à l’entrée de la ville, A l’intérieur des portes, elle fait entendre ses cris:
3به‌جانب دروازه‌ها به دهنه شهر، نزد مدخل دروازه‌ها صدا می‌زند.
4Hommes, c’est à vous que je crie, Et ma voix s’adresse aux fils de l’homme.
4که شما را‌ای مردان می‌خوانم و آواز من به بنی آدم است.
5Stupides, apprenez le discernement; Insensés, apprenez l’intelligence.
5ای جاهلان زیرکی را بفهمید و‌ای احمقان عقل رادرک نمایید.
6Écoutez, car j’ai de grandes choses à dire, Et mes lèvres s’ouvrent pour enseigner ce qui est droit.
6بشنوید زیرا که به امور عالیه تکلم می‌نمایم و گشادن لبهایم استقامت است.
7Car ma bouche proclame la vérité, Et mes lèvres ont en horreur le mensonge;
7دهانم به راستی تنطق می‌کند و لبهایم شرارت را مکروه می‌دارد.
8Toutes les paroles de ma bouche sont justes, Elles n’ont rien de faux ni de détourné;
8همه سخنان دهانم بر‌حق است و درآنها هیچ‌چیز کج یا معوج نیست.
9Toutes sont claires pour celui qui est intelligent, Et droites pour ceux qui ont trouvé la science.
9تمامی آنهانزد مرد فهیم واضح است و نزد یابندگان معرفت مستقیم است.
10Préférez mes instructions à l’argent, Et la science à l’or le plus précieux;
10تادیب مرا قبول کنید و نه نقره را، و معرفت را بیشتر از طلای خالص.
11Car la sagesse vaut mieux que les perles, Elle a plus de valeur que tous les objets de prix.
11زیرا که حکمت از لعلها بهتر است، و جمیع نفایس را به او برابر نتوان کرد.
12Moi, la sagesse, j’ai pour demeure le discernement, Et je possède la science de la réflexion.
12من حکمتم و در زیرکی سکونت دارم، و معرفت تدبیر را یافته‌ام.
13La crainte de l’Éternel, c’est la haine du mal; L’arrogance et l’orgueil, la voie du mal, Et la bouche perverse, voilà ce que je hais.
13ترس خداوند، مکروه داشتن بدی است. غرور و تکبر وراه بد و دهان دروغگو را مکروه می‌دارم.
14Le conseil et le succès m’appartiennent; Je suis l’intelligence, la force est à moi.
14مشورت و حکمت کامل از آن من است. من فهم هستم و قوت از آن من است.
15Par moi les rois règnent, Et les princes ordonnent ce qui est juste;
15به من پادشاهان سلطنت می‌کنند، و داوران به عدالت فتوا می‌دهند.
16Par moi gouvernent les chefs, Les grands, tous les juges de la terre.
16به من سروران حکمرانی می‌نمایند و شریفان و جمیع داوران جهان.
17J’aime ceux qui m’aiment, Et ceux qui me cherchent me trouvent.
17من دوست می‌دارم آنانی را که مرا دوست می‌دارند. وهر‌که مرا به جد و جهد بطلبد مرا خواهد یافت.
18Avec moi sont la richesse et la gloire, Les biens durables et la justice.
18دولت و جلال با من است. توانگری جاودانی وعدالت.
19Mon fruit est meilleur que l’or, que l’or pur, Et mon produit est préférable à l’argent.
19ثمره من از طلا و زر ناب بهتر است، وحاصل من از نقره خالص.
20Je marche dans le chemin de la justice, Au milieu des sentiers de la droiture,
20در طریق عدالت می‌خرامم، در میان راههای انصاف،
21Pour donner des biens à ceux qui m’aiment, Et pour remplir leurs trésors.
21تا مال حقیقی را نصیب محبان خود گردانم، وخزینه های ایشان را مملو سازم.
22L’Éternel m’a créée la première de ses œuvres, Avant ses œuvres les plus anciennes.
22خداوند مرا مبداء طریق خود داشت، قبل از اعمال خویش از ازل.
23J’ai été établie depuis l’éternité, Dès le commencement, avant l’origine de la terre.
23من از ازل برقرار بودم، از ابتدا پیش از بودن جهان.
24Je fus enfantée quand il n’y avait point d’abîmes, Point de sources chargées d’eaux;
24هنگامی که لجه هانبود من مولود شدم، وقتی که چشمه های پر ازآب وجود نداشت.
25Avant que les montagnes soient affermies, Avant que les collines existent, je fus enfantée;
25قبل از آنگاه کوهها برپاشود، پیش از تلها مولود گردیدم.
26Il n’avait encore fait ni la terre, ni les campagnes, Ni le premier atome de la poussière du monde.
26چون زمین وصحراها را هنوز نساخته بود، و نه اول غبار ربع مسکون را.
27Lorsqu’il disposa les cieux, j’étais là; Lorsqu’il traça un cercle à la surface de l’abîme,
27وقتی که او آسمان را مستحکم ساخت من آنجا بودم، و هنگامی که دایره را برسطح لجه قرار داد.
28Lorsqu’il fixa les nuages en haut, Et que les sources de l’abîme jaillirent avec force,
28وقتی که افلاک را بالااستوار کرد، و چشمه های لجه را استوار گردانید.
29Lorsqu’il donna une limite à la mer, Pour que les eaux n’en franchissent pas les bords, Lorsqu’il posa les fondements de la terre,
29چون به دریا حد قرار داد، تا آبها از فرمان اوتجاوز نکنند، و زمانی که بنیاد زمین را نهاد.
30J’étais à l’œuvre auprès de lui, Et je faisais tous les jours ses délices, Jouant sans cesse en sa présence,
30آنگاه نزد او معمار بودم، و روزبروز شادی می‌نمودم، و همیشه به حضور او اهتزاز می‌کردم.
31Jouant sur le globe de sa terre, Et trouvant mon bonheur parmi les fils de l’homme.
31و اهتزاز من در آبادی زمین وی، و شادی من بابنی آدم می‌بود.
32Et maintenant, mes fils, écoutez-moi, Et heureux ceux qui observent mes voies!
32پس الان‌ای پسران مرا بشنوید، وخوشابحال آنانی که طریقهای مرا نگاه دارند.
33Écoutez l’instruction, pour devenir sages, Ne la rejetez pas.
33تادیب را بشنوید و حکیم باشید، و آن را ردمنمایید.
34Heureux l’homme qui m’écoute, Qui veille chaque jour à mes portes, Et qui en garde les poteaux!
34خوشابحال کسی‌که مرا بشنود، و هرروز نزد درهای من دیده بانی کند، و باهوهای دروازه های مرا محافظت نماید.
35Car celui qui me trouve a trouvé la vie, Et il obtient la faveur de l’Éternel.
35زیرا هر‌که مرایابد حیات را تحصیل کند، و رضامندی خداوندرا حاصل نماید.
36Mais celui qui pèche contre moi nuit à son âme; Tous ceux qui me haïssent aiment la mort.
36و اما کسی‌که مرا خطا کند، به‌جان خود ضرر رساند، و هر‌که مرا دشمن دارد، موت را دوست دارد.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.