Proverbes 14
Louis Segond 1910Translation
Louis Segond 1910
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1La femme sage bâtit sa maison, Et la femme insensée la renverse de ses propres mains.
1هر زن حکیم خانه خود را بنا می‌کند، اما زن جاهل آن را با دست خود خراب می‌نماید.
2Celui qui marche dans la droiture craint l’Éternel, Mais celui qui prend des voies tortueuses le méprise.
2کسی‌که به راستی خود سلوک می‌نماید ازخداوند می‌ترسد، اما کسی‌که در طریق خودکج رفتار است او را تحقیر می‌نماید.
3Dans la bouche de l’insensé est une verge pour son orgueil, Mais les lèvres des sages les gardent.
3در دهان احمق چوب تکبر است، اما لبهای حکیمان ایشان را محافظت خواهد نمود.
4S’il n’y a pas de bœufs, la crèche est vide; C’est à la vigueur des bœufs qu’on doit l’abondance des revenus.
4جایی که گاو نیست، آخور پاک است، اما ازقوت گاو، محصول زیاد می‌شود.
5Un témoin fidèle ne ment pas, Mais un faux témoin dit des mensonges.
5شاهد امین دروغ نمی گوید، اما شاهد دروغ به کذب تنطق می‌کند.
6Le moqueur cherche la sagesse et ne la trouve pas, Mais pour l’homme intelligent la science est chose facile.
6استهزاکننده حکمت را می‌طلبد و نمی یابد. اما به جهت مرد فهیم علم آسان است.
7Éloigne-toi de l’insensé; Ce n’est pas sur ses lèvres que tu aperçois la science.
7از حضور مرد احمق دور شو، زیرا لبهای معرفت را در او نخواهی یافت.
8La sagesse de l’homme prudent, c’est l’intelligence de sa voie; La folie des insensés, c’est la tromperie.
8حکمت مرد زیرک این است که راه خود رادرک نماید، اما حماقت احمقان فریب است.
9Les insensés se font un jeu du péché, Mais parmi les hommes droits se trouve la bienveillance.
9احمقان به گناه استهزا می‌کنند، اما در میان راستان رضامندی است.
10Le cœur connaît ses propres chagrins, Et un étranger ne saurait partager sa joie.
10دل شخص تلخی خویشتن را می‌داند، وغریب در خوشی آن مشارکت ندارد.
11La maison des méchants sera détruite, Mais la tente des hommes droits fleurira.
11خانه شریران منهدم خواهد شد، اما خیمه راستان شکوفه خواهد آورد.
12Telle voie paraît droite à un homme, Mais son issue, c’est la voie de la mort.
12راهی هست که به نظر آدمی مستقیم می‌نماید، اما عاقبت آن، طرق موت است.
13Au milieu même du rire le cœur peut être affligé, Et la joie peut finir par la détresse.
13هم در لهو و لعب دل غمگین می‌باشد، وعاقبت این خوشی حزن است.
14Celui dont le cœur s’égare se rassasie de ses voies, Et l’homme de bien se rassasie de ce qui est en lui.
14کسی‌که در دل مرتد است از راههای خودسیر می‌شود، و مرد صالح به خود سیر است.
15L’homme simple croit tout ce qu’on dit, Mais l’homme prudent est attentif à ses pas.
15مرد جاهل هر سخن را باور می‌کند، اما مردزیرک در رفتار خود تامل می‌نماید.
16Le sage a de la retenue et se détourne du mal, Mais l’insensé est arrogant et plein de sécurité.
16مرد حکیم می‌ترسد و از بدی اجتناب می‌نماید، اما احمق از غرور خود ایمن می‌باشد.
17Celui qui est prompt à la colère fait des sottises, Et l’homme plein de malice s’attire la haine.
17مرد کج خلق، احمقانه رفتار می‌نماید، و(مردم ) از صاحب سوظن نفرت دارند.
18Les simples ont en partage la folie, Et les hommes prudents se font de la science une couronne.
18نصیب جاهلان حماقت است، اما معرفت، تاج زیرکان خواهد بود.
19Les mauvais s’inclinent devant les bons, Et les méchants aux portes du juste.
19بدکاران در حضور نیکان خم می‌شوند، وشریران نزد دروازه های عادلان می‌ایستند.
20Le pauvre est odieux même à son ami, Mais les amis du riche sont nombreux.
20همسایه فقیر نیز از او نفرت دارد، امادوستان شخص دولتمند بسیارند.
21Celui qui méprise son prochain commet un péché, Mais heureux celui qui a pitié des misérables!
21هرکه همسایه خود را حقیر شمارد گناه می‌ورزد، اما خوشابحال کسی‌که بر فقیران ترحم نماید.
22Ceux qui méditent le mal ne s’égarent-ils pas? Mais ceux qui méditent le bien agissent avec bonté et fidélité.
22آیا صاحبان تدبیر فاسد گمراه نمی شوند، اما برای کسانی که تدبیر نیکو می‌نمایند، رحمت و راستی خواهد بود.
23Tout travail procure l’abondance, Mais les paroles en l’air ne mènent qu’à la disette.
23از هر مشقتی منفعت است، اما کلام لبها به فقر محض می‌انجامد.
24La richesse est une couronne pour les sages; La folie des insensés est toujours de la folie.
24تاج حکیمان دولت ایشان است، اماحماقت احمقان حماقت محض است.
25Le témoin véridique délivre des âmes, Mais le trompeur dit des mensonges.
25شاهد امین جانها را نجات می‌بخشد، اما هرکه به دروغ تنطق می‌کند فریب محض است.
26Celui qui craint l’Éternel possède un appui ferme, Et ses enfants ont un refuge auprès de lui.
26در ترس خداوند اعتماد قوی است، وفرزندان او را ملجا خواهد بود.
27La crainte de l’Éternel est une source de vie, Pour détourner des pièges de la mort.
27ترس خداوند چشمه حیات‌است، تا ازدامهای موت اجتناب نمایند.
28Quand le peuple est nombreux, c’est la gloire d’un roi; Quand le peuple manque, c’est la ruine du prince.
28جلال پادشاه از کثرت مخلوق است، وشکستگی سلطان از کمی مردم است.
29Celui qui est lent à la colère a une grande intelligence, Mais celui qui est prompt à s’emporter proclame sa folie.
29کسی‌که دیرغضب باشد کثیرالفهم است، وکج خلق حماقت را به نصیب خود می‌برد.
30Un cœur calme est la vie du corps, Mais l’envie est la carie des os.
30دل آرام حیات بدن است، اما حسدپوسیدگی استخوانها است.
31Opprimer le pauvre, c’est outrager celui qui l’a fait; Mais avoir pitié de l’indigent, c’est l’honorer.
31هرکه بر فقیر ظلم کند آفریننده خود راحقیر می‌شمارد، و هرکه بر مسکین ترحم کند اورا تمجید می‌نماید.
32Le méchant est renversé par sa méchanceté, Mais le juste trouve un refuge même en sa mort.
32شریر از شرارت خود به زیر افکنده می‌شود، اما مرد عادل چون بمیرد اعتماد دارد.
33Dans un cœur intelligent repose la sagesse, Mais au milieu des insensés elle se montre à découvert.
33حکمت در دل مرد فهیم ساکن می‌شود، امادر اندرون جاهلان آشکار می‌گردد.
34La justice élève une nation, Mais le péché est la honte des peuples.
34عدالت قوم را رفیع می‌گرداند، اما گناه برای قوم، عار است.
35La faveur du roi est pour le serviteur prudent, Et sa colère pour celui qui fait honte.
35رضامندی پادشاه بر خادم عاقل است، اماغضب او بر پست فطرتان.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.