Sprüche 8
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Ruft nicht die Weisheit, und die Klugheit läßt sich hören?
1Ĉu ne vokas la saĝo? Kaj ĉu la prudento ne aŭdigas sian voĉon?
2Öffentlich am Wege und an der Straße steht sie.
2Ĝi staras sur la pinto de altaĵoj, Apud la vojo, ĉe la vojkruĉiĝoj.
3An den Toren bei der Stadt, da man zur Tür eingeht, schreit sie:
3Apud la pordegoj, ĉe la eniro en la urbon, Ĉe la eniro tra la pordoj, ĝi kantas:
4O ihr Männer, ich schreie zu euch und rufe den Leuten.
4Al vi, ho viroj, mi vokas; Kaj mia voĉo sin turnas al la homoj:
5Merkt, ihr Unverständigen, auf Klugheit und, ihr Toren, nehmt es zu Herzen!
5Komprenu, naivuloj, la prudenton, Kaj sensprituloj prenu en la koron.
6Höret, denn ich will reden, was fürstlich ist, und lehren, was recht ist.
6Aŭskultu, ĉar mi parolos gravaĵon, Kaj ĝustaĵo eliros el mia buŝo.
7Denn mein Mund soll die Wahrheit reden, und meine Lippen sollen hassen, was gottlos ist.
7Ĉar mia lango parolos veron, Kaj malpiaĵon abomenas miaj lipoj.
8Alle Reden meines Mundes sind gerecht; es ist nichts Verkehrtes noch falsches darin.
8Justaj estas ĉiuj paroloj de mia buŝo; Ili ne enhavas falson kaj malicon.
9Sie sind alle gerade denen, die sie verstehen, und richtig denen, die es annehmen wollen.
9Ĉiuj ili estas ĝustaj por tiu, kiu ilin komprenas, Kaj justaj por tiuj, kiuj akiris scion.
10Nehmet an meine Zucht lieber denn Silber, und die Lehre achtet höher denn köstliches Gold.
10Prenu mian instruon, kaj ne arĝenton; Kaj la scion ŝatu pli, ol plej puran oron.
11Denn Weisheit ist besser als Perlen; und alles, was man wünschen mag, kann ihr nicht gleichen.
11Ĉar saĝo estas pli bona ol multekostaj ŝtonoj; Kaj nenio, kion oni povas deziri, povas esti egala al ĝi.
12Ich, Weisheit, wohne bei der Klugheit und weiß guten Rat zu geben.
12Mi, saĝo, loĝas kun la prudento, Kaj mi trovas prudentajn konsilojn.
13Die Furcht des HERRN haßt das Arge, die Hoffart, den Hochmut und bösen Weg; und ich bin feind dem verkehrten Mund.
13Timo antaŭ la Eternulo malamas malbonon, Fieron, malhumilon, kaj malbonan vojon; Malsinceran buŝon mi malamas.
14Mein ist beides, Rat und Tat; ich habe Verstand und Macht.
14De mi venas konsilo kaj bonaranĝo; Mi estas prudento; al mi apartenas forto.
15Durch mich regieren die Könige und setzen die Ratsherren das Recht.
15Per mi reĝas la reĝoj, Kaj la estroj donas leĝojn de justeco.
16Durch mich herrschen die Fürsten und alle Regenten auf Erden.
16Per mi regas la princoj Kaj la potenculoj kaj ĉiuj juĝantoj sur la tero.
17Ich liebe, die mich lieben; und die mich frühe suchen, finden mich.
17Mi amas miajn amantojn; Kaj miaj serĉantoj min trovos.
18Reichtum und Ehre ist bei mir, währendes Gut und Gerechtigkeit.
18Riĉo kaj gloro estas ĉe mi, Daŭra havo kaj justo.
19Meine Frucht ist besser denn Gold und feines Gold und mein Ertrag besser denn auserlesenes Silber.
19Mia frukto estas pli bona ol oro kaj ol plej pura oro; Kaj la rikolto de mi estas pli bona ol elektita arĝento.
20Ich wandle auf dem rechten Wege, auf der Straße des Rechts,
20Laŭ la vojo de vero mi iras, Laŭ la vojstreko de la justo;
21daß ich wohl versorge, die mich lieben, und ihre Schätze vollmache.
21Por heredigi al miaj amantoj esencan bonon, Kaj plenigi iliajn trezorejojn.
22Der HERR hat mich gehabt im Anfang seiner Wege; ehe er etwas schuf, war ich da.
22La Eternulo min formis en la komenco de Sia vojo, Antaŭ Siaj kreitaĵoj, tre antikve.
23Ich bin eingesetzt von Ewigkeit, von Anfang, vor der Erde.
23Antaŭ eterno mi estis firme fondita, en la komenco, Antaŭ la kreo de la tero.
24Da die Tiefen noch nicht waren, da war ich schon geboren, da die Brunnen noch nicht mit Wasser quollen.
24Kiam ankoraŭ ne ekzistis la abismoj, mi estis jam naskita, Kiam ankoraŭ ne ekzistis fontoj, ŝprucigantaj akvon.
25Ehe denn die Berge eingesenkt waren, vor den Hügeln war ich geboren,
25Antaŭ ol la montoj estis starigitaj, Antaŭ la altaĵoj mi estis kreita;
26da er die Erde noch nicht gemacht hatte und was darauf ist, noch die Berge des Erdbodens.
26Kiam la tero ankoraŭ ne estis farita, nek la kampoj, Nek la komencaj polveroj de la mondo.
27Da er die Himmel bereitete, war ich daselbst, da er die Tiefe mit seinem Ziel faßte.
27Dum Li firmigis la ĉielojn, mi jam estis tie; Dum Li desegnis limojn sur la supraĵo de la abismo,
28Da er die Wolken droben festete, da er festigte die Brunnen der Tiefe,
28Dum Li fortikigis la nubojn supre, Dum Li firmigis la fontojn de la abismo,
29da er dem Meer das Ziel setzte und den Wassern, daß sie nicht überschreiten seinen Befehl, da er den Grund der Erde legte:
29Dum Li donis Sian leĝon al la maro, Por ke la akvoj ne transpaŝu siajn bordojn, Kaj dum Li difinis la fundamentojn de la tero:
30da war ich der Werkmeister bei ihm und hatte meine Lust täglich und spielte vor ihm allezeit
30Tiam mi estis ĉe Li kiel konstruanto; Mi estis la ĝojo de ĉiuj tagoj, Ludante antaŭ Li ĉiutempe.
31und spielte auf seinem Erdboden, und meine Lust ist bei den Menschenkindern.
31Mi ludas sur Lia mondo-tero; Kaj mia ĝojo estas inter la homidoj.
32So gehorchet mir nun, meine Kinder. Wohl denen, die meine Wege halten!
32Kaj nun, infanoj, aŭskultu min; Kaj feliĉaj estos tiuj, kiuj iras laŭ miaj vojoj.
33Höret die Zucht und werdet weise und lasset sie nicht fahren.
33Aŭskultu instruon kaj saĝiĝu, Kaj ne forĵetu ĝin.
34Wohl dem Menschen, der mir gehorcht, daß er wache an meiner Tür täglich, daß er warte an den Pfosten meiner Tür.
34Feliĉa estas la homo, kiu min aŭskultas, Kiu maldormas ĉiutage ĉe miaj pordoj, Kiu staras garde ĉe la fostoj de miaj pordegoj.
35Wer mich findet, der findet das Leben und wird Wohlgefallen vom HERRN erlangen.
35Ĉar kiu min trovis, tiu trovis vivon, Kaj akiros favoron de la Eternulo.
36Wer aber an mir sündigt, der verletzt seine Seele. Alle, die mich hassen, lieben den Tod.
36Sed kiu maltrafas min, tiu difektas sian animon; Ĉiuj, kiuj min malamas, amas la morton.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.