Přísloví 8
Kralice Bible (1613)Translation
Kralice Bible (1613)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Zdaliž moudrost nevolá, a rozumnost nevydává hlasu svého?
1Ĉu ne vokas la saĝo? Kaj ĉu la prudento ne aŭdigas sian voĉon?
2Na vrchu vysokých míst, u cesty, na rozcestí stojí,
2Ĝi staras sur la pinto de altaĵoj, Apud la vojo, ĉe la vojkruĉiĝoj.
3U bran, kudy se chodí do města, a kudy se chodí dveřmi, volá, řkuci:
3Apud la pordegoj, ĉe la eniro en la urbon, Ĉe la eniro tra la pordoj, ĝi kantas:
4Na vásť, ó muži, volám, a hlas můj jest k synům lidským.
4Al vi, ho viroj, mi vokas; Kaj mia voĉo sin turnas al la homoj:
5Poučte se hloupí opatrnosti, a blázni srozumějte srdcem.
5Komprenu, naivuloj, la prudenton, Kaj sensprituloj prenu en la koron.
6Poslouchejtež, nebo znamenité věci mluviti budu, a otevření rtů mých pouhou pravdu.
6Aŭskultu, ĉar mi parolos gravaĵon, Kaj ĝustaĵo eliros el mia buŝo.
7Jistě žeť pravdu zvěstují ústa má, a ohavností jest rtům mým bezbožnost.
7Ĉar mia lango parolos veron, Kaj malpiaĵon abomenas miaj lipoj.
8Spravedlivé jsou všecky řeči úst mých, není v nich nic křivého ani převráceného.
8Justaj estas ĉiuj paroloj de mia buŝo; Ili ne enhavas falson kaj malicon.
9Všecky pravé jsou rozumějícímu, a přímé těm, kteříž nalézají umění.
9Ĉiuj ili estas ĝustaj por tiu, kiu ilin komprenas, Kaj justaj por tiuj, kiuj akiris scion.
10Přijmětež cvičení mé raději než stříbro, a umění raději než zlato nejvýbornější.
10Prenu mian instruon, kaj ne arĝenton; Kaj la scion ŝatu pli, ol plej puran oron.
11Nebo lepší jest moudrost než drahé kamení, tak že jakékoli věci žádostivé vrovnati se jí nemohou.
11Ĉar saĝo estas pli bona ol multekostaj ŝtonoj; Kaj nenio, kion oni povas deziri, povas esti egala al ĝi.
12Já moudrost bydlím s opatrností, a umění pravé prozřetelnosti přítomné mám.
12Mi, saĝo, loĝas kun la prudento, Kaj mi trovas prudentajn konsilojn.
13Bázeň Hospodinova jest v nenávisti míti zlé, pýchy a vysokomyslnosti, i cesty zlé a úst převrácených nenávidím.
13Timo antaŭ la Eternulo malamas malbonon, Fieron, malhumilon, kaj malbonan vojon; Malsinceran buŝon mi malamas.
14Má jest rada i šťastný prospěch, jáť jsem rozumnost, a má jest síla.
14De mi venas konsilo kaj bonaranĝo; Mi estas prudento; al mi apartenas forto.
15Skrze mne králové kralují, a knížata ustanovují věci spravedlivé.
15Per mi reĝas la reĝoj, Kaj la estroj donas leĝojn de justeco.
16Skrze mne knížata panují, páni i všickni soudcové zemští.
16Per mi regas la princoj Kaj la potenculoj kaj ĉiuj juĝantoj sur la tero.
17Já milující mne miluji, a kteříž mne pilně hledají, nalézají mne.
17Mi amas miajn amantojn; Kaj miaj serĉantoj min trovos.
18Bohatství a sláva při mně jest, zboží trvánlivé i spravedlnost.
18Riĉo kaj gloro estas ĉe mi, Daŭra havo kaj justo.
19Lepší jest ovoce mé než nejlepší zlato, i než ryzí, a užitek můj než stříbro výborné.
19Mia frukto estas pli bona ol oro kaj ol plej pura oro; Kaj la rikolto de mi estas pli bona ol elektita arĝento.
20Stezkou spravedlnosti vodím, prostředkem stezek soudu,
20Laŭ la vojo de vero mi iras, Laŭ la vojstreko de la justo;
21Abych těm, kteříž mne milují, přidědila zboží věčné, a poklady jejich naplnila.
21Por heredigi al miaj amantoj esencan bonon, Kaj plenigi iliajn trezorejojn.
22Hospodin měl mne při počátku cesty své, před skutky svými, přede všemi časy.
22La Eternulo min formis en la komenco de Sia vojo, Antaŭ Siaj kreitaĵoj, tre antikve.
23Před věky ustanovena jsem, před počátkem, prvé než byla země.
23Antaŭ eterno mi estis firme fondita, en la komenco, Antaŭ la kreo de la tero.
24Když ještě nebylo propasti, zplozena jsem, když ještě nebylo studnic oplývajících vodami.
24Kiam ankoraŭ ne ekzistis la abismoj, mi estis jam naskita, Kiam ankoraŭ ne ekzistis fontoj, ŝprucigantaj akvon.
25Prvé než hory založeny byly, než byli pahrbkové, zplozena jsem;
25Antaŭ ol la montoj estis starigitaj, Antaŭ la altaĵoj mi estis kreita;
26Ještě byl neučinil země a rovin, ani začátku prachu okršlku zemského.
26Kiam la tero ankoraŭ ne estis farita, nek la kampoj, Nek la komencaj polveroj de la mondo.
27Když připravoval nebesa, byla jsem tu, když vyměřoval okrouhlost nad propastí;
27Dum Li firmigis la ĉielojn, mi jam estis tie; Dum Li desegnis limojn sur la supraĵo de la abismo,
28Když upevňoval oblaky u výsosti, když utvrzoval studnice propasti;
28Dum Li fortikigis la nubojn supre, Dum Li firmigis la fontojn de la abismo,
29Když ukládal moři cíl jeho, a vodám, aby nepřestupovaly rozkázaní jeho, když vyměřoval základy země:
29Dum Li donis Sian leĝon al la maro, Por ke la akvoj ne transpaŝu siajn bordojn, Kaj dum Li difinis la fundamentojn de la tero:
30Tehdáž byla jsem od něho pěstována, a byla jsem jeho potěšení na každý den, anobrž hrám před ním každého času;
30Tiam mi estis ĉe Li kiel konstruanto; Mi estis la ĝojo de ĉiuj tagoj, Ludante antaŭ Li ĉiutempe.
31Hrám i na okršlku země jeho, a rozkoše mé s syny lidskými.
31Mi ludas sur Lia mondo-tero; Kaj mia ĝojo estas inter la homidoj.
32A tak tedy, synové, poslechněte mne, nebo blahoslavení jsou ostříhající cest mých.
32Kaj nun, infanoj, aŭskultu min; Kaj feliĉaj estos tiuj, kiuj iras laŭ miaj vojoj.
33Poslouchejte cvičení, a nabuďte rozumu, a nerozpakujte se.
33Aŭskultu instruon kaj saĝiĝu, Kaj ne forĵetu ĝin.
34Blahoslavený člověk, kterýž mne slýchá, bdě u dveří mých na každý den, šetře veřejí dveří mých.
34Feliĉa estas la homo, kiu min aŭskultas, Kiu maldormas ĉiutage ĉe miaj pordoj, Kiu staras garde ĉe la fostoj de miaj pordegoj.
35Nebo kdož mne nalézá, nalézá život, a dosahuje lásky od Hospodina.
35Ĉar kiu min trovis, tiu trovis vivon, Kaj akiros favoron de la Eternulo.
36Ale kdož hřeší proti mně, ukrutenství provodí nad duší svou; všickni, kteříž mne nenávidí, milují smrt.
36Sed kiu maltrafas min, tiu difektas sian animon; Ĉiuj, kiuj min malamas, amas la morton.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.