Přísloví 25
Kralice Bible (1613)Translation
Kralice Bible (1613)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Jaké i tato jsou přísloví Šalomounova, kteráž shromáždili muži Ezechiáše, krále Judského:
1Ankaŭ ĉi tio estas sentencoj de Salomono, kiujn kolektis la viroj de Ĥizkija, reĝo de Judujo.
2Sláva Boží jest skrývati věc, ale sláva králů zpytovati věc.
2Honoro de Dio estas kaŝi aferon; Sed honoro de reĝoj estas esplori aferon.
3Vysokosti nebes, a hlubokosti země, a srdce králů není žádného vystižení.
3La ĉielo estas alta, la tero estas profunda, Kaj la koro de reĝoj estas neesplorebla.
4Jako když bys odjal trůsku od stříbra, ukáže se slevači nádoba čistá:
4Forigu de arĝento la almiksaĵon, Kaj la puriganto ricevos vazon.
5Tak když odejmeš bezbožného od oblíčeje králova, tedy utvrzen bude v spravedlnosti trůn jeho.
5Forigu malvirtulon de la reĝo, Kaj lia trono fortikiĝos en justeco.
6Nestavěj se za znamenitého před králem, a na místě velikých nestůj.
6Ne montru vin granda antaŭ la reĝo, Kaj sur la loko de eminentuloj ne stariĝu;
7Nebo lépe jest, aťby řečeno bylo: Vstup sem, nežli abys snížen byl před knížetem; což vídávají oči tvé.
7Ĉar pli bone estas, se oni diros al vi: Leviĝu ĉi tien, Ol se oni malaltigos vin antaŭ eminentulo, Kiun vidis viaj okuloj.
8Nevcházej v svár kvapně, tak abys naposledy něčeho se nedopustil, kdyby tě zahanbil bližní tvůj.
8Ne komencu tuj disputi; Ĉar kion vi faros poste, kiam via proksimulo vin hontigos?
9Srovnej při svou s bližním svým, a tajné věci jiného nevyjevuj,
9Faru disputon kun via proksimulo mem, Sed sekreton de aliulo ne malkaŝu;
10Aťby lehkosti neučinil ten, kdož by to slyšel, až by i zlá pověst tvá nemohla jíti nazpět.
10Ĉar alie aŭdanto vin riproĉos, Kaj vian babilon vi jam ne povos repreni.
11Jablka zlatá s řezbami stříbrnými jest slovo propověděné případně.
11Vorto dirita en ĝusta tempo Estas kiel oraj pomoj sur retaĵo arĝenta.
12Náušnice zlatá a ozdoba z ryzího zlata jest trestatel moudrý u toho, jenž poslouchá.
12Kiel ora orelringo kaj multekosta kolringo, Tiel estas saĝa admonanto por aŭskultanta orelo.
13Jako studenost sněžná v čas žně, tak jest posel věrný těm, kteříž jej posílají; nebo duši pánů svých očerstvuje.
13Kiel malvarmo de neĝo en la tempo de rikolto, Tiel estas fidela sendito por siaj sendintoj: Li revigligas la animon de sia sinjoro.
14Jako oblakové a vítr bez deště, tak člověk, kterýž se chlubí darem lživým.
14Kiel nuboj kaj vento sen pluvo, Tiel estas homo, kiu fanfaronas per dono, kiun li ne faras.
15Snášelivostí nakloněn bývá vývoda, a jazyk měkký láme kosti.
15Per pacienco oni altiras al si potenculon, Kaj mola parolo rompas oston.
16Nalezneš-li med, jez, pokudž by dosti bylo tobě, abys snad nasycen jsa jím, nevyvrátil ho.
16Kiam vi trovis mielon, manĝu, kiom vi bezonas, Por ke vi ne fariĝu tro sata kaj ne elvomu ĝin.
17Zdržuj nohu svou od domu bližního svého, aby syt jsa tebe, neměl tě v nenávisti.
17Detenu vian piedon de la domo de via proksimulo; Ĉar alie vi tedus lin kaj li vin malamus.
18Kladivo a meč a střela ostrá jest každý, kdož mluví falešné svědectví proti bližnímu svému.
18Kiel martelo kaj glavo kaj akra sago Estas tiu homo, kiu parolas pri sia proksimulo malveran ateston.
19Zub vylomený a noha vytknutá jest doufání v převráceném v den úzkosti.
19Kiel putra dento kaj malforta piedo Estas nefidinda espero en tago de mizero.
20Jako ten, kdož svláčí oděv v čas zimy, a ocet lije k sanitru, tak kdož zpívá písničky srdci smutnému.
20Kiel demeto de vesto en tempo de malvarmo, kiel vinagro sur natro, Tiel estas kantado de kantoj al koro suferanta.
21Jestliže by lačněl ten, jenž tě nenávidí, nakrm jej chlebem, a žíznil-li by, napoj jej vodou.
21Se via malamanto estas malsata, manĝigu al li panon; Kaj se li estas soifa, trinkigu al li akvon;
22Nebo uhlí řeřavé shromáždíš na hlavu jeho, a Hospodin odplatí tobě.
22Ĉar fajrajn karbojn vi kolektos sur lia kapo, Kaj la Eternulo vin rekompencos.
23Vítr půlnoční zplozuje déšť, a tvář hněvivá jazyk tajně utrhající.
23Norda vento kaŭzas pluvon, Kaj ĉagrenita vizaĝo kaŝatan parolon.
24Lépe jest bydliti v koutě na střeše, nežli s ženou svárlivou v domě společném.
24Pli bone estas loĝi sur angulo de tegmento, Ol kun malpacema edzino en komuna domo.
25Voda studená duši ustalé jest novina dobrá z země daleké.
25Kiel malvarma akvo por suferanto de soifo, Tiel estas bona sciigo el lando malproksima.
26Studnice nohami zakalená a pramen zkažený jest spravedlivý z místa svého před bezbožným vystrčený.
26Virtulo, kiu falas antaŭ malvirtulo, Estas malklara fonto kaj malbonigita puto.
27Jísti mnoho medu není dobře; tak zpytování slávy jejich není slavné.
27Ne bone estas manĝi tro multe da mielo; Kaj ne glore estas serĉi sian gloron.
28Město rozbořené beze zdi jest muž, kterýž nemá moci nad duchem svým.
28Homo, kiu ne povas regi sian spiriton, Estas urbo detruita, kiu ne havas muron.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.