Proverbi 25
Diodati Bibbia 1885Translation
Diodati Bibbia 1885
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1QUESTE ancora son sentenze di Salomone, le quali gli uomini di Ezechia, re di Giuda, raccolsero.
1Ankaŭ ĉi tio estas sentencoj de Salomono, kiujn kolektis la viroj de Ĥizkija, reĝo de Judujo.
2La gloria di Dio è di celar la cosa; Ma la gloria dei re è d'investigare la cosa.
2Honoro de Dio estas kaŝi aferon; Sed honoro de reĝoj estas esplori aferon.
3L'altezza del cielo, e la profondità della terra, E il cuor dei re, non si possono investigare.
3La ĉielo estas alta, la tero estas profunda, Kaj la koro de reĝoj estas neesplorebla.
4Togli le schiume dell'argento, E ne riuscirà un vaso all'orafo.
4Forigu de arĝento la almiksaĵon, Kaj la puriganto ricevos vazon.
5Rimuovi l'empio d'innanzi al re, E il trono di esso sarà stabilito con giustizia.
5Forigu malvirtulon de la reĝo, Kaj lia trono fortikiĝos en justeco.
6Non fare il vanaglorioso in presenza del re, E non istar nel luogo de' grandi;
6Ne montru vin granda antaŭ la reĝo, Kaj sur la loko de eminentuloj ne stariĝu;
7Perciocchè val maglio che ti si dica: Sali qua; Che se tu fossi abbassato davanti al principe, Che gli occhi tuoi hanno veduto.
7Ĉar pli bone estas, se oni diros al vi: Leviĝu ĉi tien, Ol se oni malaltigos vin antaŭ eminentulo, Kiun vidis viaj okuloj.
8Non uscir subitamente alla contesa; Che talora alla fin d'essa tu non faccia qualche cosa, Quando il tuo prossimo ti avrà fatta vergogna.
8Ne komencu tuj disputi; Ĉar kion vi faros poste, kiam via proksimulo vin hontigos?
9Dibatti la tua lite col tuo prossimo; Ma non palesare il segreto di un altro;
9Faru disputon kun via proksimulo mem, Sed sekreton de aliulo ne malkaŝu;
10Che talora chi ti ode non ti vituperi, E che la tua infamia non possa essere riparata.
10Ĉar alie aŭdanto vin riproĉos, Kaj vian babilon vi jam ne povos repreni.
11La parola detta in modi convenevoli È simile a pomi d'oro tra figure d'argento.
11Vorto dirita en ĝusta tempo Estas kiel oraj pomoj sur retaĵo arĝenta.
12Il savio riprenditore ad un orecchio ubbidiente È un monile d'oro, ed un ornamento d'oro finissimo.
12Kiel ora orelringo kaj multekosta kolringo, Tiel estas saĝa admonanto por aŭskultanta orelo.
13Il messo fedele è , a quelli che lo mandano, Come il fresco della neve in giorno di ricolta; E ristora l'anima de' suoi padroni.
13Kiel malvarmo de neĝo en la tempo de rikolto, Tiel estas fidela sendito por siaj sendintoj: Li revigligas la animon de sia sinjoro.
14L'uomo che si gloria falsamente di liberalità È simile alle nuvole, ed al vento senza pioggia.
14Kiel nuboj kaj vento sen pluvo, Tiel estas homo, kiu fanfaronas per dono, kiun li ne faras.
15Il principe si piega con sofferenza, E la lingua dolce rompe le ossa.
15Per pacienco oni altiras al si potenculon, Kaj mola parolo rompas oston.
16Se tu trovi del miele, mangia ne quanto ti basta; Che talora, se tu te ne satolli, tu nol vomiti fuori.
16Kiam vi trovis mielon, manĝu, kiom vi bezonas, Por ke vi ne fariĝu tro sata kaj ne elvomu ĝin.
17Metti di rado il piè in casa del tuo prossimo; Che talora egli non si sazii di te, e ti odii.
17Detenu vian piedon de la domo de via proksimulo; Ĉar alie vi tedus lin kaj li vin malamus.
18Un uomo che dice falsa testimonianza contro al suo prossimo È come un martello, una spada, ed una saetta acuta.
18Kiel martelo kaj glavo kaj akra sago Estas tiu homo, kiu parolas pri sia proksimulo malveran ateston.
19La confidanza che si pone nel disleale è , in giorno di afflizione, Un dente rotto, ed un piè dislogato.
19Kiel putra dento kaj malforta piedo Estas nefidinda espero en tago de mizero.
20Chi canta canzoni presso di un cuor dolente È come chi si toglie la vesta d'addosso in giorno di freddo, E come l'aceto sopra il nitro.
20Kiel demeto de vesto en tempo de malvarmo, kiel vinagro sur natro, Tiel estas kantado de kantoj al koro suferanta.
21Se colui che ti odia ha fame, dagli da mangiar del pane; E se ha sete, dagli da bere dell'acqua;
21Se via malamanto estas malsata, manĝigu al li panon; Kaj se li estas soifa, trinkigu al li akvon;
22Perciocchè così tu gli metterai delle brace in su la testa; E il Signore te ne farà la retribuzione.
22Ĉar fajrajn karbojn vi kolektos sur lia kapo, Kaj la Eternulo vin rekompencos.
23Il vento settentrionale dissipa la pioggia; E il viso sdegnoso la lingua che sparla di nascosto.
23Norda vento kaŭzas pluvon, Kaj ĉagrenita vizaĝo kaŝatan parolon.
24Meglio vale abitare sopra il canto di un tetto, Che con una moglie rissosa in casa comune.
24Pli bone estas loĝi sur angulo de tegmento, Ol kun malpacema edzino en komuna domo.
25Una buona novella di lontan paese È come acqua fresca alla persona stanca ed assetata.
25Kiel malvarma akvo por suferanto de soifo, Tiel estas bona sciigo el lando malproksima.
26Il giusto che vacilla davanti all'empio, È una fonte calpestata, ed una vena d'acque guasta.
26Virtulo, kiu falas antaŭ malvirtulo, Estas malklara fonto kaj malbonigita puto.
27Il mangiar troppo miele non è bene, E l'investigar colui che è la gloria degli uomini è cosa gloriosa.
27Ne bone estas manĝi tro multe da mielo; Kaj ne glore estas serĉi sian gloron.
28L'uomo, il cui animo non ha ritegno alcuno, È una città sfasciata, senza mura.
28Homo, kiu ne povas regi sian spiriton, Estas urbo detruita, kiu ne havas muron.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.