Přísloví 29
Kralice Bible (1613)Translation
Kralice Bible (1613)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Èlověk, kterýž často kárán bývaje, zatvrzuje šíji, rychle potřín bude, tak že neprospěje žádné lékařství.
1Se homo ofte admonita restos obstina, Li subite pereos sen ia helpo.
2Když se množí spravedliví, veselí se lid; ale když panuje bezbožník, vzdychá lid.
2Kiam altiĝas virtuloj, la popolo ĝojas; Sed kiam regas malvirtulo, la popolo ĝemas.
3Muž, kterýž miluje moudrost, obveseluje otce svého; ale kdož se přitovaryšuje k nevěstkám, mrhá statek.
3Homo, kiu amas saĝon, ĝojigas sian patron; Sed kiu komunikiĝas kun malĉastulinoj, tiu disperdas sian havon.
4Král soudem upevňuje zemi, muž pak, kterýž béře dary, boří ji.
4Reĝo per justeco fortikigas la landon; Sed donacamanto ĝin ruinigas.
5Èlověk, kterýž pochlebuje příteli svému, rozprostírá sít před nohama jeho.
5Homo, kiu flatas al sia proksimulo, Metas reton antaŭ liaj piedoj.
6Výstupek bezbožného jest jemu osídlem, spravedlivý pak prozpěvuje a veselí se.
6Per sia pekado malbona homo sin implikas; Sed virtulo triumfas kaj ĝojas.
7Spravedlivý vyrozumívá při nuzných, ale bezbožník nemá s to rozumnosti ani umění.
7Virtulo penas ekkoni la aferon de malriĉuloj; Sed malvirtulo ne povas kompreni.
8Muži posměvači zavozují město, ale moudří odvracují hněv.
8Homoj blasfemantaj indignigas urbon; Sed saĝuloj kvietigas koleron.
9Muž moudrý, kterýž se nesnadní s mužem bláznivým, buď že se pohne, buď že se směje, nemá pokoje.
9Se saĝa homo havas juĝan aferon kun homo malsaĝa, Tiam, ĉu li koleras, ĉu li ridas, li ne havas trankvilon.
10Vražedlníci v nenávisti mají upřímého, ale upřímí pečují o duši jeho.
10Sangaviduloj malamas senkulpulon; Sed virtuloj zorgas pri lia vivo.
11Všecken duch svůj vypouští blázen, ale moudrý na potom zdržuje jej.
11Sian tutan koleron aperigas malsaĝulo; Sed saĝulo ĝin retenas.
12Pána toho, kterýž rád poslouchá slov lživých, všickni služebníci jsou bezbožní.
12Se reganto atentas mensogon, Tiam ĉiuj liaj servantoj estas malvirtuloj.
13Chudý a dráč potkávají se, obou dvou však oči osvěcuje Hospodin.
13Malriĉulo kaj procentegisto renkontiĝas; La Eternulo donas lumon al la okuloj de ambaŭ.
14Krále toho, kterýž soudí právě nuzné, trůn na věky bývá utvrzen.
14Se reĝo juĝas juste malriĉulojn, Lia trono fortikiĝas por ĉiam.
15Metla a kárání dává moudrost, ale dítě sobě volné k hanbě přivodí matku svou.
15Kano kaj instruo donas saĝon; Sed knabo, lasita al si mem, hontigas sian patrinon.
16Když se rozmnožují bezbožní, rozmnožuje se převrácenost, a však spravedliví spatřují pád jejich.
16Kiam altiĝas malvirtuloj, tiam multiĝas krimoj; Sed virtuloj vidos ilian falon.
17Tresci syna svého, a přineseť odpočinutí, a způsobí rozkoš duši tvé.
17Punu vian filon, kaj li vin trankviligos, Kaj li donos ĝojon al via animo.
18Když nebývá vidění, rozptýlen bývá lid; kdož pak ostříhá zákona, blahoslavený jest.
18Se ne ekzistas profetaj predikoj, tiam popolo fariĝas sovaĝa; Sed bone estas al tiu, kiu observas la leĝojn.
19Slovy nebývá napraven služebník; nebo rozuměje, však neodpoví.
19Per vortoj sklavo ne instruiĝas; Ĉar li komprenas, sed ne obeas.
20Spatřil-li bys člověka, an jest kvapný v věcech svých, lepší jest naděje o bláznu, než o takovém.
20Ĉu vi vidas homon, kiu tro rapidas kun siaj vortoj? Estas pli da espero por malsaĝulo ol por li.
21Kdo rozkošně chová z dětinství služebníka svého, naposledy bude syn.
21Se oni de infaneco kutimigas sklavon al dorlotiĝado, Li poste fariĝas neregebla.
22Èlověk hněvivý vzbuzuje svár, a prchlivý mnoho hřeší.
22Kolerema homo kaŭzas malpacojn, Kaj flamiĝema kaŭzas multajn pekojn.
23Pýcha člověka snižuje jej, ale chudý duchem dosahuje slávy.
23La fiereco de homo lin malaltigos; Sed humilulo atingos honoron.
24Kdo má spolek s zlodějem, v nenávisti má duši svou; zlořečení slyší, však neoznámí.
24Kiu dividas kun ŝtelisto, tiu malamas sian animon; Li aŭdas la ĵuron kaj nenion diras.
25Strašlivý člověk klade sobě osídlo, ale kdo doufá v Hospodina, bývá povýšen.
25Timo antaŭ homoj faligas en reton; Sed kiu fidas la Eternulon, tiu estas ŝirmita.
26Mnozí hledají tváři pánů, ješto od Hospodina jest soud jednoho každého.
26Multaj serĉas favoron de reganto; Sed la sorto de homo dependas de la Eternulo.
27Ohavností spravedlivým jest muž nepravý, ohavností pak bezbožnému, kdož upřímě kráčí.
27Maljusta homo estas abomenaĵo por virtuloj; Kaj kiu iras la ĝustan vojon, tiu estas abomenaĵo por malvirtulo.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.