Приповісток 29
Kulish and Puluj Bible (1905)Translation
Kulish and Puluj Bible (1905)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Коли чоловіка картають, а він все таки тугошийий, то й буде розбитий, й не буде йому лїку.
1Se homo ofte admonita restos obstina, Li subite pereos sen ia helpo.
2Як много праведних, — люде веселяться; як запанують же ледачі, тодї народ стогне.
2Kiam altiĝas virtuloj, la popolo ĝojas; Sed kiam regas malvirtulo, la popolo ĝemas.
3Хто любить мудрість, той отцеві втїха, хто ж з блудницями живе, той майно марнує.
3Homo, kiu amas saĝon, ĝojigas sian patron; Sed kiu komunikiĝas kun malĉastulinoj, tiu disperdas sian havon.
4Правосуд царя скріпляє країну, хто ж бажає подарунків, — пустошить її.
4Reĝo per justeco fortikigas la landon; Sed donacamanto ĝin ruinigas.
5Хто леститься другу свому, стелить сїтї під ноги йому.
5Homo, kiu flatas al sia proksimulo, Metas reton antaŭ liaj piedoj.
6В грісї в ледачого — сїть про його, а праведний — все веселий і радуєсь.
6Per sia pekado malbona homo sin implikas; Sed virtulo triumfas kaj ĝojas.
7Праведний щиро вникає у справу бідних, безбожний не розбірає справи.
7Virtulo penas ekkoni la aferon de malriĉuloj; Sed malvirtulo ne povas kompreni.
8Люде розворотні ворохоблять місто, мудрі ж неспокій втихомиряють.
8Homoj blasfemantaj indignigas urbon; Sed saĝuloj kvietigas koleron.
9Як мудрий із дурним заведе рахубу, то, чи гнїваєсь, чи сьміється, — не має спокою.
9Se saĝa homo havas juĝan aferon kun homo malsaĝa, Tiam, ĉu li koleras, ĉu li ridas, li ne havas trankvilon.
10Безвинного не люблять душогубцї, а праведні журяться про життє його.
10Sangaviduloj malamas senkulpulon; Sed virtuloj zorgas pri lia vivo.
11Дурний усю свою досаду виливає, а мудрий здержує її.
11Sian tutan koleron aperigas malsaĝulo; Sed saĝulo ĝin retenas.
12Як любо панові слухати неправди, то й всї слуги в його ледачі.
12Se reganto atentas mensogon, Tiam ĉiuj liaj servantoj estas malvirtuloj.
13І бідні й деруни помішані з собою, та обох їх очам дає Господь сьвітло.
13Malriĉulo kaj procentegisto renkontiĝas; La Eternulo donas lumon al la okuloj de ambaŭ.
14Коли вбогих царь по правдї судить, то престол його на все утвердиться.
14Se reĝo juĝas juste malriĉulojn, Lia trono fortikiĝas por ĉiam.
15Лоза й огроза — вони дають мудрість; та син, лишений на волю, соромить матїр.
15Kano kaj instruo donas saĝon; Sed knabo, lasita al si mem, hontigas sian patrinon.
16Як множаться безбожні люде, множиться й беззаконність, та праведні побачять їх погибель.
16Kiam altiĝas malvirtuloj, tiam multiĝas krimoj; Sed virtuloj vidos ilian falon.
17Карай твого сина, а дасть спокій тобі, й принесе радість серцю твойму.
17Punu vian filon, kaj li vin trankviligos, Kaj li donos ĝojon al via animo.
18Як нїкому, (Божу) обявляти правду, ійде народ в розтеч; щаслив лиш той, хто додержує закону.
18Se ne ekzistas profetaj predikoj, tiam popolo fariĝas sovaĝa; Sed bone estas al tiu, kiu observas la leĝojn.
19Словами годї раба навчити; хоч він їх і чує, та що ж не слухає.
19Per vortoj sklavo ne instruiĝas; Ĉar li komprenas, sed ne obeas.
20Чи бачив ти чоловіка, прудкого до мови? — на дурного більш надїї анїж на його.
20Ĉu vi vidas homon, kiu tro rapidas kun siaj vortoj? Estas pli da espero por malsaĝulo ol por li.
21Коли слуга з малку в розкошах зростає, схоче він опісля зробитись сином.
21Se oni de infaneco kutimigas sklavon al dorlotiĝado, Li poste fariĝas neregebla.
22Чоловік гнївливий розводить сварку, та й палкий не трохи грішить.
22Kolerema homo kaŭzas malpacojn, Kaj flamiĝema kaŭzas multajn pekojn.
23Гординя веде чоловіка в погорду, а покірний духом наживає честї.
23La fiereco de homo lin malaltigos; Sed humilulo atingos honoron.
24Хто з злодїєм дїливсь, ненавидить свою душу; він чує закляттє, та не виявляє.
24Kiu dividas kun ŝtelisto, tiu malamas sian animon; Li aŭdas la ĵuron kaj nenion diras.
25Хто боїться людей, той в біду попаде; хто ж боїться Господа, буде безпечен.
25Timo antaŭ homoj faligas en reton; Sed kiu fidas la Eternulon, tiu estas ŝirmita.
26Многі шукають ласки в володарів (земних), та долею людською — володїє Господь.
26Multaj serĉas favoron de reganto; Sed la sorto de homo dependas de la Eternulo.
27Гидота праведним — чоловік ледачий, безбожнику ж гидота — хто ходить правою дорогою.
27Maljusta homo estas abomenaĵo por virtuloj; Kaj kiu iras la ĝustan vojon, tiu estas abomenaĵo por malvirtulo.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.