Приповісток
Chapter 29
Kulish and Puluj Bible (…
vs Clementine Vulgate…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Приповісток 29

Kulish and Puluj Bible (1905)
Clementine Vulgate, 1598
1Коли чоловіка картають, а він все таки тугошийий, то й буде розбитий, й не буде йому лїку.
1[Viro qui corripientem dura cervice contemnit, repentinus ei superveniet interitus, et eum sanitas non sequetur.
2Як много праведних, — люде веселяться; як запанують же ледачі, тодї народ стогне.
2In multiplicatione justorum lætabitur vulgus; cum impii sumpserint principatum, gemet populus.
3Хто любить мудрість, той отцеві втїха, хто ж з блудницями живе, той майно марнує.
3Vir qui amat sapientiam lætificat patrem suum; qui autem nutrit scorta perdet substantiam.
4Правосуд царя скріпляє країну, хто ж бажає подарунків, — пустошить її.
4Rex justus erigit terram; vir avarus destruet eam.
5Хто леститься другу свому, стелить сїтї під ноги йому.
5Homo qui blandis fictisque sermonibus loquitur amico suo rete expandit gressibus ejus.
6В грісї в ледачого — сїть про його, а праведний — все веселий і радуєсь.
6Peccantem virum iniquum involvet laqueus, et justus laudabit atque gaudebit.
7Праведний щиро вникає у справу бідних, безбожний не розбірає справи.
7Novit justus causam pauperum; impius ignorat scientiam.
8Люде розворотні ворохоблять місто, мудрі ж неспокій втихомиряють.
8Homines pestilentes dissipant civitatem; sapientes vero avertunt furorem.
9Як мудрий із дурним заведе рахубу, то, чи гнїваєсь, чи сьміється, — не має спокою.
9Vir sapiens si cum stulto contenderit, sive irascatur, sive rideat, non inveniet requiem.
10Безвинного не люблять душогубцї, а праведні журяться про життє його.
10Viri sanguinum oderunt simplicem; justi autem quærunt animam ejus.
11Дурний усю свою досаду виливає, а мудрий здержує її.
11Totum spiritum suum profert stultus; sapiens differt, et reservat in posterum.
12Як любо панові слухати неправди, то й всї слуги в його ледачі.
12Princeps qui libenter audit verba mendacii, omnes ministros habet impios.
13І бідні й деруни помішані з собою, та обох їх очам дає Господь сьвітло.
13Pauper et creditor obviaverunt sibi: utriusque illuminator est Dominus.
14Коли вбогих царь по правдї судить, то престол його на все утвердиться.
14Rex qui judicat in veritate pauperes, thronus ejus in æternum firmabitur.]
15Лоза й огроза — вони дають мудрість; та син, лишений на волю, соромить матїр.
15[Virga atque correptio tribuit sapientiam; puer autem qui dimittitur voluntati suæ confundit matrem suam.
16Як множаться безбожні люде, множиться й беззаконність, та праведні побачять їх погибель.
16In multiplicatione impiorum multiplicabuntur scelera, et justi ruinas eorum videbunt.
17Карай твого сина, а дасть спокій тобі, й принесе радість серцю твойму.
17Erudi filium tuum, et refrigerabit te, et dabit delicias animæ tuæ.
18Як нїкому, (Божу) обявляти правду, ійде народ в розтеч; щаслив лиш той, хто додержує закону.
18Cum prophetia defecerit, dissipabitur populus; qui vero custodit legem beatus est.
19Словами годї раба навчити; хоч він їх і чує, та що ж не слухає.
19Servus verbis non potest erudiri, quia quod dicis intelligit, et respondere contemnit.
20Чи бачив ти чоловіка, прудкого до мови? — на дурного більш надїї анїж на його.
20Vidisti hominem velocem ad loquendum? stultitia magis speranda est quam illius correptio.
21Коли слуга з малку в розкошах зростає, схоче він опісля зробитись сином.
21Qui delicate a pueritia nutrit servum suum postea sentiet eum contumacem.]
22Чоловік гнївливий розводить сварку, та й палкий не трохи грішить.
22[Vir iracundus provocat rixas, et qui ad indignandum facilis est erit ad peccandum proclivior.
23Гординя веде чоловіка в погорду, а покірний духом наживає честї.
23Superbum sequitur humilitas, et humilem spiritu suscipiet gloria.
24Хто з злодїєм дїливсь, ненавидить свою душу; він чує закляттє, та не виявляє.
24Qui cum fure participat odit animam suam; adjurantem audit, et non indicat.
25Хто боїться людей, той в біду попаде; хто ж боїться Господа, буде безпечен.
25Qui timet hominem cito corruet; qui sperat in Domino sublevabitur.
26Многі шукають ласки в володарів (земних), та долею людською — володїє Господь.
26Multi requirunt faciem principis, et judicium a Domino egreditur singulorum.
27Гидота праведним — чоловік ледачий, безбожнику ж гидота — хто ходить правою дорогою.
27Abominantur justi virum impium, et abominantur impii eos qui in recta sunt via. Verbum custodiens filius extra perditionem erit.]

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.