Proverbi 29
Diodati Bibbia 1885Translation
Diodati Bibbia 1885
Clementine Vulgate, 1598
1L'uomo, il quale, essendo spesso ripreso, indura il suo collo, Di subito sarà fiaccato, senza rimedio.
1[Viro qui corripientem dura cervice contemnit, repentinus ei superveniet interitus, et eum sanitas non sequetur.
2Quando i giusti sono aggranditi, il popolo si rallegra; Ma quando gli empi signoreggiano, il popolo geme.
2In multiplicatione justorum lætabitur vulgus; cum impii sumpserint principatum, gemet populus.
3L'uomo, che ama sapienza, rallegra suo padre; Ma il compagno delle meretrici dissipa i suoi beni.
3Vir qui amat sapientiam lætificat patrem suum; qui autem nutrit scorta perdet substantiam.
4Il re mantiene il paese con dirittura; Ma chi è dato a' presenti lo distrugge.
4Rex justus erigit terram; vir avarus destruet eam.
5L'uomo che lusinga il suo prossimo, Tende una rete davanti a' passi di esso.
5Homo qui blandis fictisque sermonibus loquitur amico suo rete expandit gressibus ejus.
6Nel misfatto dell'uomo malvagio vi è un laccio; Ma il giusto canterà, e si rallegrerà.
6Peccantem virum iniquum involvet laqueus, et justus laudabit atque gaudebit.
7Il giusto prende conoscenza della causa de' miseri; Ma l'empio non intende alcun conoscimento.
7Novit justus causam pauperum; impius ignorat scientiam.
8Gli uomini schernitori allacciano la città; Ma i savi stornano l'ira.
8Homines pestilentes dissipant civitatem; sapientes vero avertunt furorem.
9L'uomo savio che litiga con un uomo stolto, Or si adira, or ride, e non ha alcuna requie.
9Vir sapiens si cum stulto contenderit, sive irascatur, sive rideat, non inveniet requiem.
10Gli uomini di sangue odiano l' uomo intiero; Ma gli uomini diritti hanno cura della vita di esso.
10Viri sanguinum oderunt simplicem; justi autem quærunt animam ejus.
11Lo stolto sfoga tutta la sua ira; Ma il savio la racqueta e la rattiene indietro.
11Totum spiritum suum profert stultus; sapiens differt, et reservat in posterum.
12Tutti i ministri del principe, Che attende a parole di menzogna, sono empi.
12Princeps qui libenter audit verba mendacii, omnes ministros habet impios.
13Il povero e l'usuraio si scontrano l'un l'altro; Il Signore è quello che allumina gli occhi di amendue.
13Pauper et creditor obviaverunt sibi: utriusque illuminator est Dominus.
14Il trono del re, che fa ragione a' miseri in verità, Sarà stabilito in perpetuo.
14Rex qui judicat in veritate pauperes, thronus ejus in æternum firmabitur.]
15La verga e la correzione dànno sapienza; Ma il fanciullo lasciato in abbandono fa vergogna a sua madre.
15[Virga atque correptio tribuit sapientiam; puer autem qui dimittitur voluntati suæ confundit matrem suam.
16Quando gli empi crescono, cresce il misfatto; Ma i giusti vedranno la ruina di quelli.
16In multiplicatione impiorum multiplicabuntur scelera, et justi ruinas eorum videbunt.
17Gastiga il tuo figliuolo, e tu ne sarai in riposo; Ed egli darà di gran diletti all'anima tua.
17Erudi filium tuum, et refrigerabit te, et dabit delicias animæ tuæ.
18Quando non vi è visione, il popolo è dissipato; Ma beato chi guarda la Legge.
18Cum prophetia defecerit, dissipabitur populus; qui vero custodit legem beatus est.
19Il servo non si corregge con parole; Benchè intenda, non però risponderà.
19Servus verbis non potest erudiri, quia quod dicis intelligit, et respondere contemnit.
20Hai tu mai veduto un uomo precipitoso nel suo parlare? Vi è maggiore speranza d'uno stolto che di lui.
20Vidisti hominem velocem ad loquendum? stultitia magis speranda est quam illius correptio.
21Se alcuno alleva delicatamente da fanciullo il suo servo, Quello sarà figliuolo alla fine.
21Qui delicate a pueritia nutrit servum suum postea sentiet eum contumacem.]
22L'uomo iracondo muove contese, E l'uomo collerico commette molti misfatti.
22[Vir iracundus provocat rixas, et qui ad indignandum facilis est erit ad peccandum proclivior.
23L'alterezza dell'uomo l'abbassa; Ma chi è umile di spirito otterrà gloria.
23Superbum sequitur humilitas, et humilem spiritu suscipiet gloria.
24Chi partisce col ladro odia l'anima sua; Egli udirà l'esecrazione, e non però manifesterà il fatto .
24Qui cum fure participat odit animam suam; adjurantem audit, et non indicat.
25Lo spavento dell'uomo gli mette un laccio; Ma chi si confida nel Signore sarà levato ad alto in salvo.
25Qui timet hominem cito corruet; qui sperat in Domino sublevabitur.
26Molti cercano la faccia di colui che signoreggia; Ma dal Signore procede il giudicio di ciascuno.
26Multi requirunt faciem principis, et judicium a Domino egreditur singulorum.
27L'uomo iniquo è l'abbominio de' giusti; E l'uomo che cammina dirittamente è l'abbominio dell'empio.
27Abominantur justi virum impium, et abominantur impii eos qui in recta sunt via. Verbum custodiens filius extra perditionem erit.]
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.