Proverbi 18
Diodati Bibbia 1885Translation
Diodati Bibbia 1885
Clementine Vulgate, 1598
1Colui che si separa cerca le sue cupidità, E schernisce ogni legge e ragione.
1[Occasiones quærit qui vult recedere ab amico: omni tempore erit exprobrabilis.
2Lo stolto non si diletta nella prudenza, Ma in ciò che il cuor suo si manifesti.
2Non recipit stultus verba prudentiæ, nisi ea dixeris quæ versantur in corde ejus.
3Quando viene un empio, viene anche lo sprezzo, E il vituperio con ignominia.
3Impius, cum in profundum venerit peccatorum, contemnit; sed sequitur eum ignominia et opprobrium.
4Le parole della bocca dell'uomo eccellente sono acque profonde; La fonte di sapienza è un torrente che sgorga.
4Aqua profunda verba ex ore viri, et torrens redundans fons sapientiæ.
5Egli non è bene d'aver riguardo alla qualità dell'empio, Per far torto al giusto nel giudicio.
5Accipere personam impii non est bonum, ut declines a veritate judicii.]
6Le labbra dello stolto entrano in contesa, E la sua bocca chiama le percosse.
6[Labia stulti miscent se rixis, et os ejus jurgia provocat.
7La bocca dello stolto è la sua ruina, E le sue labbra sono il laccio dell'anima sua.
7Os stulti contritio ejus, et labia ipsius ruina animæ ejus.
8Le parole di chi va bisbigliando paiono lusinghevoli; Ma scendono fin nell'interiora del ventre.
8Verba bilinguis quasi simplicia, et ipsa perveniunt usque ad interiora ventris. Pigrum dejicit timor; animæ autem effeminatorum esurient.
9Chi si porta rimessamente nel suo lavoro, È fratello dell'uomo dissipatore.
9Qui mollis et dissolutus est in opere suo frater est sua opera dissipantis.
10Il Nome del Signore è una forte torre; Il giusto vi ricorrerà, e sarà in salvo in luogo elevato.
10Turris fortissima nomen Domini; ad ipsum currit justus, et exaltabitur.
11I beni del ricco son la sua città di fortezza, E come un alto muro alla sua immaginazione.
11Substantia divitis urbs roboris ejus, et quasi murus validus circumdans eum.
12Il cuor dell'uomo s'innalza avanti la ruina; Ma l'umiltà va davanti alla gloria.
12Antequam conteratur, exaltatur cor hominis, et antequam glorificetur, humiliatur.
13Chi fa risposta prima che abbia udito, Ciò gli è pazzia e vituperio.
13Qui prius respondet quam audiat, stultum se esse demonstrat, et confusione dignum.
14Lo spirito dell'uomo sostiene l'infermità di esso; Ma chi solleverà lo spirito afflitto?
14Spiritus viri sustentat imbecillitatem suam; spiritum vero ad irascendum facilem quis poterit sustinere?
15Il cuor dell' uomo intendente acquista scienza; E l'orecchio de' savi cerca conoscimento.
15Cor prudens possidebit scientiam, et auris sapientium quærit doctrinam.]
16Il presente dell'uomo gli fa far largo, E lo conduce davanti a' grandi.
16[Donum hominis dilatat viam ejus, et ante principes spatium ei facit.
17Chi è il primo a piatir la sua causa ha ragione; Ma il suo compagno vien poi , ed esamina quello ch'egli ha detto .
17Justus prior est accusator sui: venit amicus ejus, et investigabit eum.
18La sorte fa cessar le liti, E fa gli spartimenti fra i potenti.
18Contradictiones comprimit sors, et inter potentes quoque dijudicat.
19Il fratello offeso è più inespugnabile che una forte città; E le contese tra fratelli son come le sbarre di un palazzo.
19Frater qui adjuvatur a fratre quasi civitas firma, et judicia quasi vectes urbium.
20Il ventre dell'uomo sarà saziato del frutto della sua bocca; Egli sarà saziato della rendita delle sue labbra.
20De fructu oris viri replebitur venter ejus, et genimina labiorum ipsius saturabunt eum.
21Morte e vita sono in poter della lingua; E chi l'ama mangerà del frutto di essa.
21Mors et vita in manu linguæ; qui diligunt eam comedent fructus ejus.
22Chi ha trovata moglie ha trovata una buona cosa, Ed ha ottenuto favor del Signore.
22Qui invenit mulierem bonam invenit bonum, et hauriet jucunditatem a Domino. Qui expellit mulierem bonam expellit bonum; qui autem tenet adulteram stultus est et impius.
23Il povero parla supplichevolmente; Ma il ricco risponde duramente.
23Cum obsecrationibus loquetur pauper, et dives effabitur rigide.
24Un uomo che ha degli amici deve portarsi da amico; E vi è tale amico, che è più congiunto che un fratello.
24Vir amabilis ad societatem magis amicus erit quam frater.]
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.