Proverbi 21
Diodati Bibbia 1885Translation
Diodati Bibbia 1885
Clementine Vulgate, 1598
1Il cuor del re è nella mano del Signore come ruscelli di acque; Egli lo piega a tutto ciò che gli piace.
1[Sicut divisiones aquarum, ita cor regis in manu Domini: quocumque voluerit, inclinabit illud.
2Tutte le vie dell'uomo gli paiono diritte; Ma il Signore pesa i cuori.
2Omnis via viri recta sibi videtur: appendit autem corda Dominus.
3Far giustizia e giudicio È cosa più gradita dal Signore, che sacrificio.
3Facere misericordiam et judicium magis placet Domino quam victimæ.
4Gli occhi altieri, e il cuor gonfio, Che son la lampana degli empi, son peccato.
4Exaltatio oculorum est dilatatio cordis; lucerna impiorum peccatum.
5I pensieri dell' uomo diligente producono di certo abbondanza; Ma l'uomo disavveduto cade senza fallo in necessità.
5Cogitationes robusti semper in abundantia; omnis autem piger semper in egestate est.]
6Il far tesori con lingua di falsità è una cosa vana, Sospinta in qua ed in là; e si appartiene a quelli che cercan la morte.
6[Qui congregat thesauros lingua mendacii vanus et excors est, et impingetur ad laqueos mortis.
7Il predar degli empi li trarrà in giù; Perciocchè hanno rifiutato di far ciò che è diritto.
7Rapinæ impiorum detrahent eos, quia noluerunt facere judicium.
8La via stravolta dell'uomo è anche strana; Ma l'opera di chi è puro è diritta.
8Perversa via viri aliena est; qui autem mundus est, rectum opus ejus.
9Meglio è abitare sopra un canto di un tetto, Che con una moglie rissosa in casa comune.
9Melius est sedere in angulo domatis, quam cum muliere litigiosa, et in domo communi.
10L'anima dell'empio desidera il male; Il suo amico stesso non trova pietà appo lui.
10Anima impii desiderat malum: non miserebitur proximo suo.
11Quando lo schernitore è gastigato, il semplice ne diventa savio; E quando si ammonisce il savio, egli apprende scienza.
11Mulctato pestilente, sapientior erit parvulus, et si sectetur sapientem, sumet scientiam.
12Il giusto considera la casa dell'empio; Ella trabocca l'empio nel male.
12Excogitat justus de domo impii, ut detrahat impios a malo.]
13Chi tura l'orecchio, per non udire il grido del misero, Griderà anch'egli, e non sarà esaudito.
13[Qui obturat aurem suam ad clamorem pauperis, et ipse clamabit, et non exaudietur.
14Il presente dato di nascosto acqueta l'ira; E il dono porto nel seno acqueta il forte cruccio.
14Munus absconditum extinguit iras, et donum in sinu indignationem maximam.
15Il far ciò che è diritto è letizia al giusto; Ma è uno spavento agli operatori d'iniquità.
15Gaudium justo est facere judicium, et pavor operantibus iniquitatem.
16L'uomo che devia dal cammino del buon senno Riposerà in compagnia de' morti.
16Vir qui erraverit a via doctrinæ in cœtu gigantum commorabitur.
17L'uomo che ama godere sarà bisognoso; Chi ama il vino e l'olio non arricchirà.
17Qui diligit epulas in egestate erit; qui amat vinum et pinguia non ditabitur.
18L'empio sarà per riscatto del giusto; E il disleale sarà in iscambio degli uomini diritti.
18Pro justo datur impius, et pro rectis iniquus.
19Meglio è abitare in terra deserta, Che con una moglie rissosa e stizzosa.
19Melius est habitare in terra deserta quam cum muliere rixosa et iracunda.
20Nell'abitacolo del savio vi è un tesoro di cose rare, e d'olii preziosi ; Ma l'uomo stolto dissipa tutto ciò.
20Thesaurus desiderabilis, et oleum in habitaculo justi: et imprudens homo dissipabit illud.
21Chi va dietro a giustizia e benignità Troverà vita, giustizia, e gloria.
21Qui sequitur justitiam et misericordiam inveniet vitam, justitiam, et gloriam.
22Il savio sale nella città de' valenti, Ed abbatte la forza di essa.
22Civitatem fortium ascendit sapiens, et destruxit robur fiduciæ ejus.
23Chi guarda la sua bocca e la sua lingua Guarda l'anima sua d'afflizioni.
23Qui custodit os suum et linguam suam custodit ab angustiis animam suam.
24Il nome del superbo presuntuoso è: schernitore; Egli fa ogni cosa con furor di superbia.
24Superbus et arrogans vocatur indoctus, qui in ira operatur superbiam.
25Il desiderio del pigro l'uccide; Perciocchè le sue mani rifiutano di lavorare.
25Desideria occidunt pigrum: noluerunt enim quidquam manus ejus operari.
26L'uomo dato a cupidigia appetisce tuttodì; Ma il giusto dona, e non risparmia.
26Tota die concupiscit et desiderat; qui autem justus est, tribuet, et non cessabit.
27Il sacrificio degli empi è cosa abbominevole; Quanto più se l'offeriscono con scelleratezza!
27Hostiæ impiorum abominabiles, quia offeruntur ex scelere.
28Il testimonio mendace perirà; Ma l'uomo che ascolta parlerà in perpetuo.
28Testis mendax peribit; vir obediens loquetur victoriam.
29L'uomo empio si rende sfacciato; Ma l' uomo diritto addirizza le sue vie.
29Vir impius procaciter obfirmat vultum suum; qui autem rectus est corrigit viam suam.
30Non vi è sapienza, nè prudenza, Nè consiglio, incontro al Signore.
30Non est sapientia, non est prudentia, non est consilium contra Dominum.
31Il cavallo è apparecchiato per lo giorno della battaglia; Ma il salvare appartiene al Signore.
31Equus paratur ad diem belli; Dominus autem salutem tribuit.]
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.