Proverbi 29
Diodati Bibbia 1885Translation
Diodati Bibbia 1885
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1L'uomo, il quale, essendo spesso ripreso, indura il suo collo, Di subito sarà fiaccato, senza rimedio.
1Човек који по карању остаје тврдоглав, уједанпут ће пропасти, да неће бити лека.
2Quando i giusti sono aggranditi, il popolo si rallegra; Ma quando gli empi signoreggiano, il popolo geme.
2Кад се умножавају праведници, весели се народ; а кад влада безбожник, уздише народ.
3L'uomo, che ama sapienza, rallegra suo padre; Ma il compagno delle meretrici dissipa i suoi beni.
3Ко љуби мудрост, весели оца свог; а ко се дружи с курвама, расипа своје добро.
4Il re mantiene il paese con dirittura; Ma chi è dato a' presenti lo distrugge.
4Цар правдом подиже земљу; а ко узима мито, сатире је.
5L'uomo che lusinga il suo prossimo, Tende una rete davanti a' passi di esso.
5Ко ласка пријатељу свом, разапиње мрежу ногама његовим.
6Nel misfatto dell'uomo malvagio vi è un laccio; Ma il giusto canterà, e si rallegrerà.
6У греху је злог човека замка, а праведник пева и весели се.
7Il giusto prende conoscenza della causa de' miseri; Ma l'empio non intende alcun conoscimento.
7Праведник разуме парбу невољних, а безбожник не мари да зна.
8Gli uomini schernitori allacciano la città; Ma i savi stornano l'ira.
8Подсмевачи распаљују град, а мудри утишавају гнев.
9L'uomo savio che litiga con un uomo stolto, Or si adira, or ride, e non ha alcuna requie.
9Мудар човек кад се пре с лудим, или се срдио или смејао, нема мира.
10Gli uomini di sangue odiano l' uomo intiero; Ma gli uomini diritti hanno cura della vita di esso.
10Крвопије мрзе на безазленога, а прави се брину за душу његову.
11Lo stolto sfoga tutta la sua ira; Ma il savio la racqueta e la rattiene indietro.
11Сав гнев свој излива безумник, а мудри уставља га натраг.
12Tutti i ministri del principe, Che attende a parole di menzogna, sono empi.
12Који кнез слуша лажне речи, све су му слуге безбожне.
13Il povero e l'usuraio si scontrano l'un l'altro; Il Signore è quello che allumina gli occhi di amendue.
13Сиромах и који даје на добит сретају се; обојици Господ просветљује очи.
14Il trono del re, che fa ragione a' miseri in verità, Sarà stabilito in perpetuo.
14Који цар право суди сиромасима, његов ће престо стајати довека.
15La verga e la correzione dànno sapienza; Ma il fanciullo lasciato in abbandono fa vergogna a sua madre.
15Прут и кар дају мудрост, а дете пусто срамоти матер своју.
16Quando gli empi crescono, cresce il misfatto; Ma i giusti vedranno la ruina di quelli.
16Кад се умножавају безбожници, умножавају се греси, а праведници ће видети пропаст њихову.
17Gastiga il tuo figliuolo, e tu ne sarai in riposo; Ed egli darà di gran diletti all'anima tua.
17Карај сина свог, и смириће те, и учиниће милину души твојој.
18Quando non vi è visione, il popolo è dissipato; Ma beato chi guarda la Legge.
18Кад нема утваре, расипа се народ; а ко држи закон, благо њему!
19Il servo non si corregge con parole; Benchè intenda, non però risponderà.
19Речима се не поправља слуга, јер ако и разуме, опет не слуша.
20Hai tu mai veduto un uomo precipitoso nel suo parlare? Vi è maggiore speranza d'uno stolto che di lui.
20Јеси ли видео човека наглог у беседи својој? Више има надања од безумног него од њега.
21Se alcuno alleva delicatamente da fanciullo il suo servo, Quello sarà figliuolo alla fine.
21Ако ко мази слугу од малена, он ће најпосле бити син.
22L'uomo iracondo muove contese, E l'uomo collerico commette molti misfatti.
22Гневљив човек замеће свађу, и ко је напрасит, много греши.
23L'alterezza dell'uomo l'abbassa; Ma chi è umile di spirito otterrà gloria.
23Охолост понижује човека, а ко је смеран духом, добија славу.
24Chi partisce col ladro odia l'anima sua; Egli udirà l'esecrazione, e non però manifesterà il fatto .
24Ко дели с лупежем, мрзи на своју душу, чује проклетство и не проказује.
25Lo spavento dell'uomo gli mette un laccio; Ma chi si confida nel Signore sarà levato ad alto in salvo.
25Страшљив човек меће себи замку; а ко се у Господа узда, биће у високом заклону.
26Molti cercano la faccia di colui che signoreggia; Ma dal Signore procede il giudicio di ciascuno.
26Многи траже лице владаочево, али је од Господа суд свакоме.
27L'uomo iniquo è l'abbominio de' giusti; E l'uomo che cammina dirittamente è l'abbominio dell'empio.
27Праведнима је мрзак неправедник, а безбожнику је мрзак ко право ходи.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.