Proverbi 17
Diodati Bibbia 1885Translation
Diodati Bibbia 1885
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Migliore è un boccon di pane secco, con quiete, Che una casa piena di animali ammazzati, con rissa.
1Бољи је залогај сувог хлеба с миром него кућа пуна поклане стоке са свађом.
2Il servitore intendente signoreggerà sopra il figliuolo che reca vituperio, E spartirà l'eredità tra i fratelli.
2Разуман слуга биће господар над сином срамотним и с браћом ће делити наследство.
3La coppella è per l'argento, e il fornello per l'oro; Ma il Signore prova i cuori.
3Топионица је за сребро и пећ за злато, а срца искушава Господ.
4L'uomo maligno presta gli orecchi alle labbra inique; E l'ingannatore ascolta la lingua maliziosa.
4Зао човек пази на усне зле, а лажљивац слуша језик пакостан.
5Chi beffa il povero fa onta a colui che l'ha fatto; Chi si rallegra della calamità altrui non resterà impunito.
5Ко се руга сиромаху, срамоти Створитеља његовог; ко се радује несрећи, неће остати без кара.
6I figliuoli de' figliuoli son la corona de' vecchi; E i padri son la gloria de' figliuoli.
6Венац су старцима унуци, а слава синовима оци њихови.
7Il parlar magnifico non è decevole all'uomo da nulla; Quanto meno al principe il labbro falso!
7Не приличи безумном висока беседа, а камоли кнезу лажљива беседа.
8Il presente è , appo chi è dato a ricever presenti, una gioia graziosa; Dovunque si volge produce effetto.
8Поклон је драги камен ономе који га прима, куда се год окрене напредује.
9Chi copre il fallo procaccia amicizia; Ma chi lo ridice disunisce gli amici.
9Ко покрива преступ, тражи љубав; а ко понавља ствар, раставља главне пријатеље.
10La riprensione scende più addentro nell' uomo intendente, Che cento percosse date allo stolto.
10Укор тишти разумног већма него лудог сто удараца.
11Il malvagio non cerca altro che ribellione; Ma l'angelo crudele sarà mandato contro a lui.
11Зао човек тражи само одмет, али ће се љут гласник послати на њ.
12Scontrisi pure in un uomo un'orsa, a cui sieno stati tolti i suoi figli, Anzi che un pazzo nella sua pazzia.
12Боље је да човека срете медведица којој су отети медведићи, него безумник у свом безумљу.
13Il male non si dipartirà giammai dalla casa Di chi rende il mal per lo bene.
13Ко враћа зло за добро, неће се зло одмаћи од куће његове.
14Chi comincia la contesa è come chi dà apritura alle acque; Però avanti che si venga alle contumelie, lascia la questione.
14Ко почне свађу, отвори уставу води; зато пре него се заметне, прођи се распре.
15Chi assolve il reo, e chi condanna il giusto, Sono amendue ugualmente abbominevoli al Signore.
15Ко оправда кривога и ко осуди правога, обојица су гад Господу.
16A che serve il prezzo in mano allo stolto, Da comperar sapienza, poichè egli non ha alcun senno?
16На шта је благо безумном у руци кад нема разума да прибави мудрост?
17L'amico ama in ogni tempo, E il fratello nasce per l'afflizione.
17У свако доба љуби пријатељ, и брат постаје у невољи.
18L'uomo scemo di senno tocca la mano, E fa sicurtà al suo prossimo.
18Човек безуман даје руку и јамчи се за пријатеља свог.
19Chi ama contesa ama misfatto; Chi alza la sua porta cerca ruina.
19Ко милује свађу, милује грех; ко подиже увис врата своја, тражи погибао.
20L' uomo perverso di cuore non troverà il bene; E l' uomo stravolto nel suo parlare caderà nel male.
20Ко је опаког срца, неће наћи добра; и ко дволичи језиком, пашће у зло.
21Chi genera un pazzo lo genera a suo cordoglio; E il padre dello stolto non si rallegrerà.
21Ко роди безумна, на жалост му је, нити ће се радовати отац лудога.
22Il cuore allegro giova, come una medicina; Ma lo spirito afflitto secca le ossa.
22Срце весело помаже као лек, а дух жалостан суши кости.
23L'empio prende il presente dal seno, Per pervertir le vie del giudicio.
23Безбожник прима поклон из недара да преврати путеве правди.
24La sapienza è nel cospetto dell'intendente; Ma gli occhi dello stolto riguardano alle estremità della terra.
24Разумном је на лицу мудрост, а очи безумнику врљају накрај земље.
25Il figliuolo stolto è sdegno a suo padre, Ed amaritudine a colei che l'ha partorito.
25Жалост је оцу свом син безуман, и јад родитељци својој.
26Egli non è bene di condannare il giusto, non pure ad ammenda, Nè che i principi battano alcuno per dirittura.
26Није добро глобити праведника, ни да кнезови бију кога што је радио право.
27Chi rattiene i suoi detti è dotato di conoscimento; E chi è di spirito riservato è uomo intendente.
27Устеже речи своје човек који зна, и тиха је духа човек разуман.
28Lo stolto stesso è reputato savio, quando si tace; E prudente, quando tiene le labbra chiuse.
28И безуман кад ћути, мисли се да је мудар, и разуман, кад стискује усне своје.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.