Proverbi 14
Diodati Bibbia 1885Translation
Diodati Bibbia 1885
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Le donne savie edificano le lor case; Ma la stolta la sovverte con le sue mani.
1Мудра жена зида кућу своју, а луда својим рукама раскопава.
2Chi cammina nella sua dirittura riverisce il Signore; Ma chi è stravolto nelle sue vie lo sprezza.
2Ко ходи право, боји се Господа; а ко је опак на својим путевима, презире Га.
3Nella bocca dello stolto è la bacchetta dell'alterezza; Ma le labbra de' savi li guardano.
3У устима је безбожниковим прут охолости, а мудре чувају уста њихова.
4Dove non son buoi, il granaio è vuoto; Ma l'abbondanza della ricolta è per la forza del bue.
4Где нема волова, чисте су јасле; а обилата је летина од силе воловске.
5Il testimonio verace non mente; Ma il falso testimonio sbocca bugie.
5Истинит сведок не лаже, а лажан сведок говори лаж.
6Lo schernitore cerca la sapienza, e non la trova punto; Ma la scienza agevolmente si acquista dall' uomo intendente.
6Подсмевач тражи мудрост, и не находи је; а разумном је знање лако наћи.
7Vattene via d'innanzi all'uomo stolto, E d'innanzi a colui, nel quale non avrai conosciute labbra di scienza.
7Иди од човека безумног, јер нећеш чути паметне речи.
8La sapienza dell'uomo è di considerar la sua via; Ma la follia degli stolti è inganno.
8Мудрост је паметног да пази на пут свој, а безумље је безумних превара.
9Gli stolti si fanno beffe del commetter misfatto; Ma fra gli uomini diritti è la benevolenza.
9Безумнима је шала грех, а међу праведнима је добра воља.
10Il cuore di ciascuno conosce l'amaritudine dell'anima sua; Ed altresì alcuno strano non è mescolato nella sua allegrezza.
10Срце свачије зна јад душе своје; и у весеље његово не меша се други.
11La casa degli empi sarà distrutta; Ma il tabernacolo degli uomini diritti fiorirà.
11Дом безбожнички раскопаће се, а колиба праведних цветаће.
12Vi è tal via che pare diritta all'uomo, Il fine della quale son le vie della morte.
12Неки се пут чини човеку прав, а крај му је пут к смрти.
13Come di troppo ridere duole il cuore, Così la fine dell'allegrezza è dolore.
13И од смеха боли срце, и весељу крај бива жалост.
14Chi è sviato di cuore sarà saziato delle sue vie; E più ch'esso lo sarà l'uomo da bene delle sue.
14Путева својих наситиће се ко је изопаченог срца, али га се клони човек добар.
15Lo scempio crede ogni cosa; Ma l'avveduto considera i suoi passi.
15Луд верује свашта, а паметан пази на своје кораке.
16Il savio teme, e si ritrae dal male; Ma lo stolto trascorre, e si tien sicuro.
16Мудар се боји и уклања се од зла, а безуман навире и слободан је.
17Chi è pronto all'ira commette follia; E l'uomo malizioso è odiato.
17Нагао човек чини безумље, а пакостан је човек мрзак.
18Gli scempi erederanno la stoltizia; Ma i prudenti coroneranno il lor capo di scienza.
18Луди наслеђује безумље, а разборити венчава се знањем.
19I malvagi saranno abbassati davanti a' buoni; E gli empi saranno alle porte del giusto.
19Клањају се зли пред добрима и безбожни на вратима праведног.
20Il povero è odiato eziandio dal suo prossimo; Ma molti son gli amici del ricco.
20Убоги је мрзак и пријатељу свом, а богати имају много пријатеља.
21Chi sprezza il suo prossimo pecca; Ma beato chi ha pietà de' poveri.
21Ко презире ближњег свог греши; а ко је милостив убогима, благо њему.
22Quelli che macchinano del male non sono eglino traviati? Ma benignità e verità sarà usata inverso coloro che pensano del bene.
22Који смишљају зло, не лутају ли? А милост и вера биће онима који смишљају добро.
23In ogni fatica vi è del profitto; Ma il parlar delle labbra torna solo in inopia.
23У сваком труду има добитка, а говор уснама само је сиромаштво.
24Le ricchezze de' savi sono la lor corona; Ma la follia degli stolti è sempre follia.
24Мудрима је венац богатство њихово, а безумље безумних остаје безумље.
25Il testimonio verace libera le anime; Ma il falso sbocca bugie.
25Истинит сведок избавља душе, а лажан говори превару.
26Nel timor del Signore vi è confidanza fortissima; E vi sarà un ricetto per li figliuoli di colui che teme Iddio .
26У страху је Господњем јако поуздање, и синовима је уточиште.
27Il timor del Signore è una fonte di vita, Per ritrarsi da' lacci della morte.
27Страх је Господњи извор животу да се човек сачува од пругала смртних.
28La magnificenza del re è nella moltitudine del popolo; Ma la ruina del principe è nel mancamento della gente.
28У мноштву је народа слава цару; а кад нестаје народа, пропаст је владаоцу.
29Chi è lento all'ira è di gran prudenza; Ma chi è pronto al cruccio eccita la follia.
29Ко је спор на гнев, велика је разума; а ко је нагао показује лудост.
30Il cuor sano è la vita delle carni; Ma l'invidia è il tarlo delle ossa.
30Живот је телу срце здраво, а завист је трулеж у костима.
31Chi oppressa il povero fa onta a colui che l'ha fatto; Ma chi ha pietà del bisognoso l'onora.
31Ко чини криво убогоме, срамоти Створитеља његовог; а поштује Га ко је милостив сиромаху.
32L'empio sarà traboccato per la sua malvagità; Ma il giusto spera eziandio nella sua morte.
32За зло своје повргнуће се безбожник, а праведник нада се и на самрти.
33La sapienza riposa nel cuore dell' uomo intendente, Ed è riconosciuta in mezzo degli stolti.
33Мудрост почива у срцу разумног човека, а шта је у безумнима познаје се.
34La giustizia innalza la nazione; Ma il peccato è il vituperio de' popoli.
34Правда подиже народ, а грех је срамота народима.
35Il favor del re è verso il servitore intendente; Ma la sua indegnazione è contro a quello che reca vituperio.
35Мио је цару разуман слуга, али на срамотног гневи се.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.