Приповісток
Chapter 7
Kulish and Puluj Bible (…
vs Clementine Vulgate…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Приповісток 7

Kulish and Puluj Bible (1905)
Clementine Vulgate, 1598
1Сину мій! хорони слова мої, й заповідї мої ховай у себе.
1[Fili mi, custodi sermones meos, et præcepta mea reconde tibi. Fili,
2Хорони заповідї мої й жий, і науку мою, як зїницї очей твоїх.
2serva mandata mea, et vives; et legem meam quasi pupillam oculi tui:
3Понавязуй їх на палцї собі, й понаписуй їх на скрижалях серця твого.
3liga eam in digitis tuis, scribe illam in tabulis cordis tui.
4Скажи премудростї: Ти сестра моя! а розум назви рідним (братом).
4Dic sapientiæ: Soror mea es, et prudentiam voca amicam tuam:
5Щоб вони давали острах тобі від жінки чужої, що мягкими словами промовляє.
5ut custodiant te a muliere extranea, et ab aliena quæ verba sua dulcia facit.
6Ось, я раз дивився кріз крату в вікно у моїй домівцї,
6De fenestra enim domus meæ per cancellos prospexi,
7Та й побачив серед недосьвідних, — постеріг між молодими людьми нерозумного молодика,
7et video parvulos; considero vecordem juvenem,
8Що йшов близенько її переулок і простував до будинку її при дорозї,
8qui transit per plateam juxta angulum et prope viam domus illius graditur:
9В вечірні сумерки, в нічній темряві й мороцї.
9in obscuro, advesperascente die, in noctis tenebris et caligine.
10І ось — зустріч йому йде молодиця в блудничій одежі, і хитрим серцем,
10Et ecce occurrit illi mulier ornatu meretricio, præparata ad capiendas animas: garrula et vaga,
11Щебетлива й невгавуща; ноги її не втерплять перебувати в домівцї в себе:
11quietis impatiens, nec valens in domo consistere pedibus suis;
12То на улицї, то на майдані, і переулках кує вона зраду.
12nunc foris, nunc in plateis, nunc juxta angulos insidians.
13От і обняла його, поцїлувала та й каже без сорома в лицї:
13Apprehensumque deosculatur juvenem, et procaci vultu blanditur, dicens:
14В мене мирна жертва: сьогоднї я сповнила обітницї мої;
14Victimas pro salute vovi; hodie reddidi vota mea:
15Тим і вийшла на зустріч тобі, щоб тебе відшукати, та й — знайшла тебе;
15idcirco egressa sum in occursum tuum, desiderans te videre, et reperi.
16Постелю мою вслала я килимами, квічастими тканинами з Египту;
16Intexui funibus lectulum meum; stravi tapetibus pictis ex Ægypto:
17Почивальню мою запашила я миррою, алоєм та цинамоном;
17aspersi cubile meum myrrha, et aloë, et cinnamomo.
18Ходи ж, будем до самого ранку впиватись пестощами, насолоджуватись любовю;
18Veni, inebriemur uberibus, et fruamur cupitis amplexibus donec illucescat dies.
19Мужа бо дома нема, — вибравсь у далеку дорогу;
19Non est enim vir in domo sua: abiit via longissima:
20Сакву грошей забрав він із собою, вернеться, як місяць у повнї засьвітить.
20sacculum pecuniæ secum tulit; in die plenæ lunæ reversurus est in domum suam.
21Так і приманила його ласкавим щебетаннєм, взяла гору над ним солодкими словами.
21Irretivit eum multis sermonibus, et blanditiis labiorum protraxit illum.
22Як стій, пійшов він за нею, як ійде віл під обух, наче пес на ланцюг, наче олень під вистріл,
22Statim eam sequitur quasi bos ductus ad victimam, et quasi agnus lasciviens, et ignorans quod ad vincula stultus trahatur:
23Покіль стріла не пробє печінок йому наскрізь; так бідна пташка летить на сїло, й не знає, що воно їй на погибель.
23donec transfigat sagitta jecur ejus, velut si avis festinet ad laqueum, et nescit quod de periculo animæ illius agitur.
24Слухайте ж, дїти, мене, приникайте до слів уст моїх.
24Nunc ergo, fili mi, audi me, et attende verbis oris mei.
25Нехай не надиться твоє серце на її дороги, не блукайся стежками її:
25Ne abstrahatur in viis illius mens tua, neque decipiaris semitis ejus;
26Многих вона зранила й повалила й много сильних убила;
26multos enim vulneratos dejecit, et fortissimi quique interfecti sunt ab ea.
27Дом її — се битий шлях у преисподню, ведучий в саме мешканнє смертї.
27Viæ inferi domus ejus, penetrantes in interiora mortis.]

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.