Приповісток 6
Kulish and Puluj Bible (1905)Translation
Kulish and Puluj Bible (1905)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Мій сину! коли ти за ближнього твого поручився й дав руку твою за другого, —
1Mia filo! se vi garantiis por via proksimulo Kaj donis vian manon por aliulo,
2То ти звязав себе словами з власних уст твоїх, обіцянкою сам собі сїло накинув.
2Tiam vi enretiĝis per la vortoj de via buŝo, Kaptiĝis per la vortoj de via buŝo.
3Вчини ж, мій сину, ось що, щоб звільнити себе, — бо ти попався в руки ближньому твому: йди, впади йому, твойму ближньому, в ноги;
3Tiam, mia filo, agu tiel kaj saviĝu, Ĉar vi falis en la mano de via proksimulo: Iru, vigliĝu, kaj petegu vian proksimulon;
4Не дай твоїм очам нї сну, анї задрімати — війкам твоїм;
4Ne lasu viajn okulojn dormi Kaj viajn palpebrojn dormeti;
5Рятуй себе, як серна, з руки, як пташка з рук птахоловця.
5Savu vin, kiel gazelo, el la mano, Kaj kiel birdo el la mano de la birdokaptisto.
6Йди, лїнивий, до мурашки, приглянься її дїланню, й навчись розуму.
6Iru al la formiko, vi maldiligentulo; Rigardu ĝian agadon, kaj saĝiĝu.
7Нема отамана у неї, нї наставника, нї зверхника;
7Kvankam ĝi ne havas estron, Nek kontrolanton, nek reganton,
8А лїтом готує вона хлїб собі, збірає в жнива корм свій.
8Ĝi pretigas en la somero sian panon, Ĝi kolektas dum la rikolto sian manĝon.
9Докіль спати меш, лїнивче? коли ти встанеш зо сну твого?
9Ĝis kiam, maldiligentulo, vi kuŝos? Kiam vi leviĝos de via dormo?
10Не довго поспиш, не довго дрімати меш, не довго полежиш, згорнувши руки;
10Iom da dormo, iom da dormeto, Iom da kunmeto de la manoj por kuŝado;
11А прийде, як волоцюга, біднота на тебе, й недоля твоя, мов той сїпака.
11Kaj venos via malriĉeco kiel rabisto, Kaj via senhaveco kiel viro armita.
12Чоловік лукавий, чоловік безбожний ходить із льживими устами;
12Homo sentaŭga, homo malbonfarema, Iras kun buŝo malica,
13Моргає він очима, потирає ногами, дає знаки палцями своїми;
13Donas signojn per la okuloj, aludas per siaj piedoj, Komprenigas per siaj fingroj;
14У серцї ж у його омана; він придумує лихо по всяк час, розсїває незгоду.
14Perverseco estas en lia koro, li intencas malbonon; En ĉiu tempo li semas malpacon.
15За се нагло прийде погибель на него, буде, як стій, розбитий — без рятунку.
15Tial subite venos lia pereo; Li estos rompita subite, kaj neniu lin sanigos.
16От шестеро речей, ненавидних у Бога, ба семеро, гидких душі його:
16Jen estas ses aferoj, kiujn la Eternulo malamas, Kaj sep, kiujn Li abomenegas.
17Се очі горді, язик, що лжу сплїтає, руки, що кров безвинну проливають,
17Arogantaj okuloj, mensogema lango, Kaj manoj, kiuj verŝas senkulpan sangon,
18Серце, що кує лихі задуми, ноги, що біжять сквапно до злого,
18Koro, kiu preparas malbonfarajn intencojn, Piedoj, kiuj rapidas kuri al malbono,
19Се сьвідок, що ясить-видумує неправду, та незгоду між братями розсїває.
19Falsa atestanto, kiu elspiras mensogojn; Kaj tiu, kiu semas malpacon inter fratoj.
20Храни, мій сину, що твій батько заповідає, й материної науки не цурайся;
20Konservu, mia filo, la ordonon de via patro, Kaj ne forĵetu la instruon de via patrino.
21На серцї їх собі по всї часи навяжи, повісь собі їх на шиї.
21Ligu ilin por ĉiam al via koro, Volvu ilin sur vian kolon.
22Як ходиш ти, нехай дорогу тобі вказують; як ти лежиш і спиш, нехай тебе чатують:
22Kiam vi iros, ili gvidos vin; Kiam vi kuŝiĝos, ili vin gardos; Kaj kiam vi vekiĝos, ili parolos kun vi.
23Бо заповідь — се твій сьвітильник, навчаннє — се сьвітло, дорога ж до жизнї — се докір і наука;
23Ĉar moralordono estas lumingo, kaj instruo estas lumo, Kaj edifaj predikoj estas vojo de vivo,
24Щоб остерігати тебе од ледачої женщини, від підлестного язика чужої.
24Por gardi vin kontraŭ malbona virino, Kontraŭ glata lango de fremdulino.
25Не пожадай вроди її в серцї твойму, й не давай себе принадити морганнєм її;
25Ne deziregu en via koro ŝian belecon, Kaj ne kaptiĝu per ŝiaj palpebroj.
26Бо задля блудницї убожіють до кусня хлїба, а мужняя жена вловляє дорогу душу.
26Ĉar la kosto de publikulino estas nur unu pano; Sed fremda edzino forkaptas la grandvaloran animon.
27Чи жару ж набереш у пазуху, й не прогорить платтє твоє?
27Ĉu iu povas teni fajron en sia sino tiel, Ke liaj vestoj ne brulu?
28Чи пійдеш по жару, не спікши ніг собі?
28Ĉu iu povas marŝi sur ardantaj karboj, Ne bruligante siajn piedojn?
29Таке жде кожного, хто входить до жінки ближнього свого: хто дотикнеться її, не буде без вини.
29Tiel ankaŭ estas kun tiu, kiu venas al la edzino de sia proksimulo; Neniu, kiu ŝin ektuŝas, restas sen puno.
30Про злодїя нїхто байдужен не буває, хоч би він крав голодний, щоб попоїсти;
30Oni ne faras grandan honton al ŝtelanto, Se li ŝtelas por sin satigi, kiam li malsatas;
31А вже як спіймається, то заплатить у семеро все; що має він в домівцї, все втеряє.
31Kaj kiam oni lin kaptas, li pagas sepoble; La tutan havon de sia domo li fordonas.
32Хто ж перелюбствує з жінкою чужою, ума в його нема; той губить душу свою, хто се чинить.
32Sed kiu adultas kun virino, tiu estas sensaĝa; Tiu, kiu faras tion, pereigas sian animon;
33Побоїв і сорому набереться він, і безчесть його не зотреся.
33Batojn kaj malhonoron li ricevas, Kaj lia honto ne elviŝiĝas;
34Бо ревнованнє й лютість мужа не пощадить в день пімсти;
34Ĉar furiozas la ĵaluzo de la edzo; Kaj li ne indulgas en la tempo de la venĝo.
35Не прийме він нїякого викупу й не вдовольниться, хоч би ти й як багато давав дарів.
35Li rigardas nenian kompenson, Kaj li ne akceptas, se vi volas eĉ multe donaci.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.