Přísloví 29
Kralice Bible (1613)Translation
Kralice Bible (1613)
Kulish and Puluj Bible (1905)
1Èlověk, kterýž často kárán bývaje, zatvrzuje šíji, rychle potřín bude, tak že neprospěje žádné lékařství.
1Коли чоловіка картають, а він все таки тугошийий, то й буде розбитий, й не буде йому лїку.
2Když se množí spravedliví, veselí se lid; ale když panuje bezbožník, vzdychá lid.
2Як много праведних, — люде веселяться; як запанують же ледачі, тодї народ стогне.
3Muž, kterýž miluje moudrost, obveseluje otce svého; ale kdož se přitovaryšuje k nevěstkám, mrhá statek.
3Хто любить мудрість, той отцеві втїха, хто ж з блудницями живе, той майно марнує.
4Král soudem upevňuje zemi, muž pak, kterýž béře dary, boří ji.
4Правосуд царя скріпляє країну, хто ж бажає подарунків, — пустошить її.
5Èlověk, kterýž pochlebuje příteli svému, rozprostírá sít před nohama jeho.
5Хто леститься другу свому, стелить сїтї під ноги йому.
6Výstupek bezbožného jest jemu osídlem, spravedlivý pak prozpěvuje a veselí se.
6В грісї в ледачого — сїть про його, а праведний — все веселий і радуєсь.
7Spravedlivý vyrozumívá při nuzných, ale bezbožník nemá s to rozumnosti ani umění.
7Праведний щиро вникає у справу бідних, безбожний не розбірає справи.
8Muži posměvači zavozují město, ale moudří odvracují hněv.
8Люде розворотні ворохоблять місто, мудрі ж неспокій втихомиряють.
9Muž moudrý, kterýž se nesnadní s mužem bláznivým, buď že se pohne, buď že se směje, nemá pokoje.
9Як мудрий із дурним заведе рахубу, то, чи гнїваєсь, чи сьміється, — не має спокою.
10Vražedlníci v nenávisti mají upřímého, ale upřímí pečují o duši jeho.
10Безвинного не люблять душогубцї, а праведні журяться про життє його.
11Všecken duch svůj vypouští blázen, ale moudrý na potom zdržuje jej.
11Дурний усю свою досаду виливає, а мудрий здержує її.
12Pána toho, kterýž rád poslouchá slov lživých, všickni služebníci jsou bezbožní.
12Як любо панові слухати неправди, то й всї слуги в його ледачі.
13Chudý a dráč potkávají se, obou dvou však oči osvěcuje Hospodin.
13І бідні й деруни помішані з собою, та обох їх очам дає Господь сьвітло.
14Krále toho, kterýž soudí právě nuzné, trůn na věky bývá utvrzen.
14Коли вбогих царь по правдї судить, то престол його на все утвердиться.
15Metla a kárání dává moudrost, ale dítě sobě volné k hanbě přivodí matku svou.
15Лоза й огроза — вони дають мудрість; та син, лишений на волю, соромить матїр.
16Když se rozmnožují bezbožní, rozmnožuje se převrácenost, a však spravedliví spatřují pád jejich.
16Як множаться безбожні люде, множиться й беззаконність, та праведні побачять їх погибель.
17Tresci syna svého, a přineseť odpočinutí, a způsobí rozkoš duši tvé.
17Карай твого сина, а дасть спокій тобі, й принесе радість серцю твойму.
18Když nebývá vidění, rozptýlen bývá lid; kdož pak ostříhá zákona, blahoslavený jest.
18Як нїкому, (Божу) обявляти правду, ійде народ в розтеч; щаслив лиш той, хто додержує закону.
19Slovy nebývá napraven služebník; nebo rozuměje, však neodpoví.
19Словами годї раба навчити; хоч він їх і чує, та що ж не слухає.
20Spatřil-li bys člověka, an jest kvapný v věcech svých, lepší jest naděje o bláznu, než o takovém.
20Чи бачив ти чоловіка, прудкого до мови? — на дурного більш надїї анїж на його.
21Kdo rozkošně chová z dětinství služebníka svého, naposledy bude syn.
21Коли слуга з малку в розкошах зростає, схоче він опісля зробитись сином.
22Èlověk hněvivý vzbuzuje svár, a prchlivý mnoho hřeší.
22Чоловік гнївливий розводить сварку, та й палкий не трохи грішить.
23Pýcha člověka snižuje jej, ale chudý duchem dosahuje slávy.
23Гординя веде чоловіка в погорду, а покірний духом наживає честї.
24Kdo má spolek s zlodějem, v nenávisti má duši svou; zlořečení slyší, však neoznámí.
24Хто з злодїєм дїливсь, ненавидить свою душу; він чує закляттє, та не виявляє.
25Strašlivý člověk klade sobě osídlo, ale kdo doufá v Hospodina, bývá povýšen.
25Хто боїться людей, той в біду попаде; хто ж боїться Господа, буде безпечен.
26Mnozí hledají tváři pánů, ješto od Hospodina jest soud jednoho každého.
26Многі шукають ласки в володарів (земних), та долею людською — володїє Господь.
27Ohavností spravedlivým jest muž nepravý, ohavností pak bezbožnému, kdož upřímě kráčí.
27Гидота праведним — чоловік ледачий, безбожнику ж гидота — хто ходить правою дорогою.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.