Sentencoj 29
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Kulish and Puluj Bible (1905)
1Se homo ofte admonita restos obstina, Li subite pereos sen ia helpo.
1Коли чоловіка картають, а він все таки тугошийий, то й буде розбитий, й не буде йому лїку.
2Kiam altiĝas virtuloj, la popolo ĝojas; Sed kiam regas malvirtulo, la popolo ĝemas.
2Як много праведних, — люде веселяться; як запанують же ледачі, тодї народ стогне.
3Homo, kiu amas saĝon, ĝojigas sian patron; Sed kiu komunikiĝas kun malĉastulinoj, tiu disperdas sian havon.
3Хто любить мудрість, той отцеві втїха, хто ж з блудницями живе, той майно марнує.
4Reĝo per justeco fortikigas la landon; Sed donacamanto ĝin ruinigas.
4Правосуд царя скріпляє країну, хто ж бажає подарунків, — пустошить її.
5Homo, kiu flatas al sia proksimulo, Metas reton antaŭ liaj piedoj.
5Хто леститься другу свому, стелить сїтї під ноги йому.
6Per sia pekado malbona homo sin implikas; Sed virtulo triumfas kaj ĝojas.
6В грісї в ледачого — сїть про його, а праведний — все веселий і радуєсь.
7Virtulo penas ekkoni la aferon de malriĉuloj; Sed malvirtulo ne povas kompreni.
7Праведний щиро вникає у справу бідних, безбожний не розбірає справи.
8Homoj blasfemantaj indignigas urbon; Sed saĝuloj kvietigas koleron.
8Люде розворотні ворохоблять місто, мудрі ж неспокій втихомиряють.
9Se saĝa homo havas juĝan aferon kun homo malsaĝa, Tiam, ĉu li koleras, ĉu li ridas, li ne havas trankvilon.
9Як мудрий із дурним заведе рахубу, то, чи гнїваєсь, чи сьміється, — не має спокою.
10Sangaviduloj malamas senkulpulon; Sed virtuloj zorgas pri lia vivo.
10Безвинного не люблять душогубцї, а праведні журяться про життє його.
11Sian tutan koleron aperigas malsaĝulo; Sed saĝulo ĝin retenas.
11Дурний усю свою досаду виливає, а мудрий здержує її.
12Se reganto atentas mensogon, Tiam ĉiuj liaj servantoj estas malvirtuloj.
12Як любо панові слухати неправди, то й всї слуги в його ледачі.
13Malriĉulo kaj procentegisto renkontiĝas; La Eternulo donas lumon al la okuloj de ambaŭ.
13І бідні й деруни помішані з собою, та обох їх очам дає Господь сьвітло.
14Se reĝo juĝas juste malriĉulojn, Lia trono fortikiĝas por ĉiam.
14Коли вбогих царь по правдї судить, то престол його на все утвердиться.
15Kano kaj instruo donas saĝon; Sed knabo, lasita al si mem, hontigas sian patrinon.
15Лоза й огроза — вони дають мудрість; та син, лишений на волю, соромить матїр.
16Kiam altiĝas malvirtuloj, tiam multiĝas krimoj; Sed virtuloj vidos ilian falon.
16Як множаться безбожні люде, множиться й беззаконність, та праведні побачять їх погибель.
17Punu vian filon, kaj li vin trankviligos, Kaj li donos ĝojon al via animo.
17Карай твого сина, а дасть спокій тобі, й принесе радість серцю твойму.
18Se ne ekzistas profetaj predikoj, tiam popolo fariĝas sovaĝa; Sed bone estas al tiu, kiu observas la leĝojn.
18Як нїкому, (Божу) обявляти правду, ійде народ в розтеч; щаслив лиш той, хто додержує закону.
19Per vortoj sklavo ne instruiĝas; Ĉar li komprenas, sed ne obeas.
19Словами годї раба навчити; хоч він їх і чує, та що ж не слухає.
20Ĉu vi vidas homon, kiu tro rapidas kun siaj vortoj? Estas pli da espero por malsaĝulo ol por li.
20Чи бачив ти чоловіка, прудкого до мови? — на дурного більш надїї анїж на його.
21Se oni de infaneco kutimigas sklavon al dorlotiĝado, Li poste fariĝas neregebla.
21Коли слуга з малку в розкошах зростає, схоче він опісля зробитись сином.
22Kolerema homo kaŭzas malpacojn, Kaj flamiĝema kaŭzas multajn pekojn.
22Чоловік гнївливий розводить сварку, та й палкий не трохи грішить.
23La fiereco de homo lin malaltigos; Sed humilulo atingos honoron.
23Гординя веде чоловіка в погорду, а покірний духом наживає честї.
24Kiu dividas kun ŝtelisto, tiu malamas sian animon; Li aŭdas la ĵuron kaj nenion diras.
24Хто з злодїєм дїливсь, ненавидить свою душу; він чує закляттє, та не виявляє.
25Timo antaŭ homoj faligas en reton; Sed kiu fidas la Eternulon, tiu estas ŝirmita.
25Хто боїться людей, той в біду попаде; хто ж боїться Господа, буде безпечен.
26Multaj serĉas favoron de reganto; Sed la sorto de homo dependas de la Eternulo.
26Многі шукають ласки в володарів (земних), та долею людською — володїє Господь.
27Maljusta homo estas abomenaĵo por virtuloj; Kaj kiu iras la ĝustan vojon, tiu estas abomenaĵo por malvirtulo.
27Гидота праведним — чоловік ледачий, безбожнику ж гидота — хто ходить правою дорогою.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.