Sentencoj 7
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Kulish and Puluj Bible (1905)
1Mia filo! konservu miajn vortojn, Kaj gardu ĉe vi miajn moralordonojn.
1Сину мій! хорони слова мої, й заповідї мої ховай у себе.
2Konservu miajn moralordonojn, kaj vivu; Kaj mian instruon, kiel la pupilon de viaj okuloj.
2Хорони заповідї мої й жий, і науку мою, як зїницї очей твоїх.
3Ligu ilin al viaj fingroj; Skribu ilin sur la tabelo de via koro.
3Понавязуй їх на палцї собі, й понаписуй їх на скрижалях серця твого.
4Diru al la saĝo: Vi estas mia fratino; Kaj la prudenton nomu mia parencino;
4Скажи премудростї: Ти сестра моя! а розум назви рідним (братом).
5Por ke vi estu gardata kontraŭ fremda edzino, Kontraŭ fremdulino, kies paroloj estas glataj.
5Щоб вони давали острах тобі від жінки чужої, що мягкими словами промовляє.
6Ĉar mi rigardis tra fenestro de mia domo, Tra mia krado;
6Ось, я раз дивився кріз крату в вікно у моїй домівцї,
7Kaj mi vidis inter la naivuloj, Mi rimarkis inter la nematuruloj junulon senprudentan,
7Та й побачив серед недосьвідних, — постеріг між молодими людьми нерозумного молодика,
8Kiu pasis sur la placo preter ŝia angulo, Kaj iris la vojon al ŝia domo,
8Що йшов близенько її переулок і простував до будинку її при дорозї,
9En krepusko, en vespero de tago, Kiam fariĝis nokto kaj mallumo.
9В вечірні сумерки, в нічній темряві й мороцї.
10Kaj jen renkonte al li iras virino En ornamo de publikulino, ruzema je la koro.
10І ось — зустріч йому йде молодиця в блудничій одежі, і хитрим серцем,
11Bruema kaj vagema; Ŝiaj piedoj ne loĝas en ŝia domo.
11Щебетлива й невгавуща; ноги її не втерплять перебувати в домівцї в себе:
12Jen ŝi estas sur la strato, jen sur la placoj, Kaj apud ĉiu angulo ŝi embuskas.
12То на улицї, то на майдані, і переулках кує вона зраду.
13Kaj ŝi kaptis lin, kaj kisis lin Kun senhonta vizaĝo, kaj diris al li:
13От і обняла його, поцїлувала та й каже без сорома в лицї:
14Mi devis alporti dankan oferdonon; Hodiaŭ mi plenumis mian solenan promeson.
14В мене мирна жертва: сьогоднї я сповнила обітницї мої;
15Tial mi eliris al vi renkonte, Por serĉi vian vizaĝon, kaj mi vin trovis.
15Тим і вийшла на зустріч тобі, щоб тебе відшукати, та й — знайшла тебе;
16Mi bele kovris mian liton Per multkoloraj teksaĵoj el Egiptujo.
16Постелю мою вслала я килимами, квічастими тканинами з Египту;
17Mi parfumis mian kuŝejon Per mirho, aloo, kaj cinamo.
17Почивальню мою запашила я миррою, алоєм та цинамоном;
18Venu, ni ĝuu sufiĉe volupton ĝis la mateno, Ni plezuriĝu per la amo.
18Ходи ж, будем до самого ранку впиватись пестощами, насолоджуватись любовю;
19Ĉar mia edzo ne estas hejme, Li iris en malproksiman vojon;
19Мужа бо дома нема, — вибравсь у далеку дорогу;
20La sakon kun mono li prenis kun si; Li revenos hejmen je la plenluno.
20Сакву грошей забрав він із собою, вернеться, як місяць у повнї засьвітить.
21Ŝi forlogis lin per sia multeparolado, Per sia glata buŝo ŝi lin entiris.
21Так і приманила його ласкавим щебетаннєм, взяла гору над ним солодкими словами.
22Li tuj iras post ŝi, Kiel bovo iras al la buĉo Kaj kiel katenita malsaĝulo al la puno;
22Як стій, пійшов він за нею, як ійде віл під обух, наче пес на ланцюг, наче олень під вистріл,
23Ĝis sago fendas al li la hepaton; Kiel birdo rapidas al la kaptilo, Kaj ne scias, ke ĝi pereigas sian vivon.
23Покіль стріла не пробє печінок йому наскрізь; так бідна пташка летить на сїло, й не знає, що воно їй на погибель.
24Kaj nun, infanoj, aŭskultu min, Atentu la vortojn de mia buŝo.
24Слухайте ж, дїти, мене, приникайте до слів уст моїх.
25Via koro ne flankiĝu al ŝia vojo, Ne eraru sur ŝia irejo;
25Нехай не надиться твоє серце на її дороги, не блукайся стежками її:
26Ĉar multajn ŝi vundis kaj faligis, Kaj multegaj estas ŝiaj mortigitoj.
26Многих вона зранила й повалила й много сильних убила;
27Ŝia domo estas vojoj al Ŝeol, Kiuj kondukas malsupren al la ĉambroj de la morto.
27Дом її — се битий шлях у преисподню, ведучий в саме мешканнє смертї.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.