Sentencoj 14
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Kulish and Puluj Bible (1905)
1Saĝa virino konstruas sian domon; Sed malsaĝa detruas ĝin per siaj manoj.
1Жона розумна дом свій будує, безумна ж розвалить його своїми руками.
2Kiu iras la ĝustan vojon, tiu timas la Eternulon; Sed kiu iras vojon malĝustan, tiu Lin malestimas.
2Хто ходить правою дорогою, той Господа боїться, чиї ж дороги криві, той про него не дбає.
3En la buŝo de malsaĝulo estas vergo por lia malhumileco; Sed la buŝo de saĝuloj ilin gardas.
3В безумного в устах — бич гординї; мудрих же уста оберігають їх.
4Se ne ekzistas bovoj, la grenejoj estas malplenaj; Sed multe da profito estas de la forto de bovoj.
4Де воликів нема, порожні там і ясла; а хороший вроджай від сили волів.
5Verama atestanto ne mensogas; Sed atestanto falsama elspiras mensogojn.
5Правдливий сьвідок неправди не говорить, а ложний сьвідок наговорить багато неправди.
6Mokanto serĉas saĝecon kaj ĝin ne trovas; Sed por saĝulo la sciado estas facila.
6Шукає мудростї безпутний та й не знаходить, а мудрому знаннє легке.
7Foriru de homo malsaĝa; Ĉar vi ne aŭdos parolon de saĝo.
7Ійди геть від того, хто розуму не має, в кого невидні тобі уста розумні.
8La saĝeco de saĝulo estas komprenado de sia vojo; Kaj la malsaĝeco de malsaĝuloj estas trompiĝado.
8Мудрість розумного — свою дорогу знати, дурнота ж безумних — збиватись із дороги.
9Malsaĝuloj ŝercas pri siaj kulpoj; Sed inter virtuloj ekzistas reciproka favoro.
9Недоумки з гріха сьміються, а між праведними — ласкавість.
10Koro scias sian propran malĝojon; Kaj en ĝia ĝojo ne partoprenas fremdulo.
10Журбу душі своєї всяке серце знає, і в радощі його чужому не мішатись.
11Domo de malvirtuloj estos ekstermita; Sed dometo de virtuloj floros.
11Будинок беззаконних розпадеться, а доброго намет, знай, процьвітати буде.
12Iufoje vojo ŝajnas ĝusta al homo, Kaj tamen ĝia fino kondukas al la morto.
12Доволї є шляхів, що нам здаються праві, та конець їх — се дорога до смертї.
13Ankaŭ dum ridado povas dolori la koro; Kaj la fino de ĝojo estas malĝojo.
13І при сьміху болить нераз серце, та й кінцем радощів буває смуток.
14Laŭ siaj agoj manĝos homo malbonkora; Kaj homo bona satiĝos per siaj faroj.
14Чоловік із ледачим серцем насититься з поступків своїх, а добрий — зо своїх.
15Naivulo kredas ĉiun vorton; Sed saĝulo estas atenta pri sia vojo.
15Безумний віри йме всякому слову, а розумний вважає на дороги свої.
16Saĝulo timas, kaj forkliniĝas de malbono; Sed malsaĝulo estas incitiĝema kaj memfidema.
16Тямущий злого, знай, опасливо боїться, безумний же буйний і надїєн сам на себе.
17Malpacienculo faras malsaĝaĵojn; Kaj malbonintenculo estas malamata.
17Чоловік-горячка, буває, що й дурницю зробить, хто ж нарочно чинить зло, — ненависний.
18Naivuloj akiras malsaĝecon; Sed saĝuloj estas kronataj de klereco.
18Невіжі унаслїдують дурноту, розумні же вквітчаються знаннєм.
19Malbonuloj humiliĝos antaŭ bonuloj; Kaj malvirtuloj estos antaŭ la pordego de virtulo.
19Ледачі добрим уклоняться низенько, а й безбожні — в воротях праведника.
20Malriĉulo estas malamata eĉ de sia proksimulo; Sed riĉulo havas multe da amikoj.
20Бідного не любить навіть рідня його, а в богатого повно приятелїв.
21Kiu malŝatas sian proksimulon, tiu estas pekulo; Sed kiu kompatas malriĉulojn, tiu estas feliĉa.
21Грішить, хто ближнїм гордує, а благословен той, хто до вбогого милосердний.
22Ĉu ne eraras malbonintenculoj? Sed favorkoreco kaj vero estas ĉe tiuj, kiuj havas bonajn intencojn.
22Ті помиляються, що задумують зло, любов і віра тим, хто думає про добре.
23De ĉiu laboro estos profito; Sed de babilado venas nur senhaveco.
23З усякої працї є користь, а з пустого балакання хиба тільки шкода.
24Propra riĉeco estas krono por la saĝuloj; Sed la malsaĝeco de la malsaĝuloj restas malsaĝeco.
24Вінець мудрих — їх багацтво, а дурощі дурних — дурощами й остануть.
25Verparola atestanto savas animojn; Sed malverparola elspiras trompon.
25Сьвідок правдомовний рятує душі, а льживий тільки багато льжи насплїтає.
26En la timo antaŭ la Eternulo estas forta fortikaĵo; Kaj Li estos rifuĝejo por Siaj infanoj.
26В Господнїм страсї кріпка надїя; всїм синам своїм він — утечище.
27La timo antaŭ la Eternulo estas fonto de vivo, Por evitigi la retojn de la morto.
27Господень страх — се джерело жизнї; він відвертає від западень смертї.
28Grandeco de popolo estas gloro por reĝo; Kaj manko de popolo pereigas la reganton.
28Величен царь тодї, як люд великий лїчбою, як же омаль людей — біда князеві.
29Pacienculo havas multe da saĝo; Sed malpacienculo elmontras malsaĝecon.
29Терпеливий чоловік показує великий розум, а хто на гнїв палкий, виявлює дурноту.
30Trankvila koro estas vivo por la korpo; Sed envio estas puso por la ostoj.
30Лагідне серце життє для тїла, а зависть зжерає й костї.
31Kiu premas malriĉulon, tiu ofendas lian Kreinton; Kaj kiu Lin honoras, tiu kompatas malriĉulon.
31Хто вбогого тїснить — творця його зневажає, хто ж Бога чтить, бідного спомагає.
32Pro sia malboneco malvirtulo estos forpuŝita; Sed virtulo eĉ mortante havas esperon.
32Безбожний за зло своє буде відкинен, а праведний і при смертї має надїю.
33En la koro de saĝulo ripozas saĝo; Kaj kio estas en malsaĝuloj, tio elmontriĝas.
33У серцї в мудрого мудрість спочиває, та й між неуками дає про себе знати.
34Virto altigas popolon; Sed peko pereigas gentojn.
34Праведність підносить у гору народ, а безбожність — сором народів.
35Favoron de la reĝo havas sklavo saĝa; Sed kontraŭ malbonkonduta li koleras.
35Ласкавість у царя — до слуги розумного, а гнїв його на такого, що стид йому робить.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.