Sentencoj 1
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Kulish and Puluj Bible (1905)
1Sentencoj de Salomono, filo de David, reĝo de Izrael:
1Приповістї Соломона Давиденка, царя Ізраїлського,
2Por scii saĝon kaj moralinstruon; Por kompreni parolojn de prudento;
2Щоб познати премудрість і науку та зрозуміти слова розсудні;
3Por ricevi instruon pri saĝo, Vero, justo, kaj honesto;
3Щоб присвоїти собі вправу в розважуваннї, правосудї, в судї та правостї;
4Por doni al la malkleruloj spriton, Al la junulo scion kaj singardemon.
4Щоб подати простакам понятливість, а молодикові знаннє й обачність;
5Saĝulo aŭdu kaj plimultigu sian scion, Kaj prudentulo akiros gvidajn kapablojn,
5Щоб мудрий вислухав і став іще мудрійшим, а розумний щоб знайшов мудрі ради;
6Por kompreni sentencon kaj retoraĵon, La vortojn de saĝuloj kaj iliajn enigmojn.
6Щоб нам второпати всяку приповість і замотану мову, слова мудрих та загадки їх:
7La timo antaŭ la Eternulo estas la komenco de sciado. Saĝon kaj instruon malpiuloj malestimas.
7Почин премудростї — Господень страх; безумні нехтують і розум і науку.
8Aŭskultu, mia filo, la instruon de via patro, Kaj ne forĵetu la ordonon de via patrino;
8Слухай, мій сину, науки батька твого, й не відкидай материного заповіту;
9Ĉar ili estas bela krono por via kapo, Kaj ornamo por via kolo.
9Бо гарний се вінок на голову твою й прикраса на шию тобі.
10Mia filo, se pekuloj vin logos, Ne sekvu ilin.
10Сину мій! як будуть надити тебе ледачі люде, не слухай їх;
11Se ili diros: Iru kun ni, Ni embuskos por mortigi, Ni senkaŭze insidos senkulpulojn;
11Як скажуть: Ось ходїм, засядемо, щоб убити, заляжемо на чесного — безвинного,
12Kiel Ŝeol ni englutos ilin vivajn, Kaj la piulojn kiel irantajn en la tombon;
12Проковтнемо його живого, мов безодня, — цїлого, мов би провалився в пропасть;
13Ni trovos diversajn grandvaloraĵojn, Ni plenigos niajn domojn per rabaĵo;
13Награбимо добра ми всякого в його, сповнимо доми свої хижим лупом;
14Vi lotos meze inter ni, Unu monujo estos por ni ĉiuj:
14Жереб на твою пайку кидати меш разом із нами, спільний склад буде в нас усїх, —
15Mia filo, ne iru la vojon kune kun ili; Gardu vian piedon de ilia vojstreko,
15Мій сину! не ходи по одній з ними дорозї, зупини ногу твою на їх стежцї,
16Ĉar iliaj piedoj kuras al malbono, Kaj rapidas, por verŝi sangon.
16Бо ноги їх біжять до злого, і кваплять на пролив крові.
17Ĉar vane estas metata reto Antaŭ la okuloj de ĉiu birdo.
17Шкода ж бо ставити в очах всїх птиць сїла;
18Kaj ili embuskas sian propran sangon, Ili insidas siajn proprajn animojn.
18Вони ж чигають на власну кров, і складають зраду проти своїм душам.
19Tiaj estas la vojoj de ĉiu, kiu avidas rabakiron; Ĝi forprenas la vivon de sia posedanto.
19Ось такі дороги всїх тих, що ласі на чуже добро: воно відбирає життє тим, що його загарбали.
20La saĝo krias sur la strato; Ĝi aŭdigas sian voĉon sur la placoj;
20Премудрість говорить по улицях, піднімає свій голос по майданах;
21Ĝi vokas en la ĉefaj kunvenejoj, ĉe la pordegaj enirejoj; En la urbo ĝi diras siajn parolojn.
21Вона проповідає по головних зборищах, у ввіходах до міських воріт промовляє, говорючи:
22Ĝis kiam, ho malkleruloj, vi amos nescion? Kaj al blasfemantoj plaĉos blasfemado, Kaj senprudentuloj malamos scion?
22Доки ж вам, ви невіжі, люба буде темнота? доки, ви дурні, кохати метесь в дурнотї? доки нетямущим буде знаннє противне?
23Returnu vin al mia predikado; Jen mi eligos al vi mian spiriton, Mi sciigos al vi miajn vortojn.
23Приникнїть ід мойму картанню: Ось я пролию на вас мого духа, звіщу вам слова мої.
24Ĉar mi vokis, kaj vi rifuzis; Mi etendis mian manon, kaj neniu atentis;
24Я звала вас, а ви не слухали, я руку простягала, та не було, хто б уважав;
25Kaj vi forĵetis ĉiujn miajn konsilojn, Kaj miajn predikojn vi ne deziris:
25Моєю радою ви гордували й докорів моїх не приняли.
26Tial ankaŭ mi ridos ĉe via malfeliĉo; Mi mokos, kiam timo vin atakos.
26За те ж і я насьміюся з вашої погибелї, і радїти му, як найде страх на вас;
27Kiam la timo atakos vin kiel uragano, Kaj via malfeliĉo venos kiel ventego, Kiam venos al vi mizero kaj sufero:
27Як прийде на вас переляк, мов та буря, й біда, мов хуртовина, пронесеться над вами; коли обгорне вас смуток і тїснота.
28Tiam ili min vokos, sed mi ne respondos; Ili min serĉos, sed min ne trovos.
28Тодї кликати муть мене, — та не озовуся; з досьвітку шукати будуть, — та не знайдуть мене.
29Tial ke ili malamis scion, Kaj timon antaŭ la Eternulo ili ne deziris havi,
29За те, що знаннє ви зненавидїли й страху Божого не прийняли,
30Ili ne deziris miajn konsilojn, Ili malestimis ĉiujn miajn predikojn:
30Що не схотїли слухати моєї ради, погордували докорами моїми;
31Ili manĝu la fruktojn de sia agado, Kaj ili satiĝu de siaj pripensoj.
31За се їсти муть плоди вчинків своїх та переситяться химерами своїми.
32Ĉar la kapricoj de la malsaĝuloj ilin mortigas, Kaj la senzorgeco de la senorduloj ilin pereigas.
32Так, упрямість невіжів убє їх і байдужність дурних погубить їх;
33Sed kiu min aŭskultas, tiu loĝos sendanĝere, Kaj estos trankvila, kaj ne timos malbonon.
33Хто ж послухає мене, той буде жити безпечно й спокійно, не лякаючись лиха.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.