Sentencoj 1
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Kralice Bible (1613)
1Sentencoj de Salomono, filo de David, reĝo de Izrael:
1Přísloví Šalomouna syna Davidova, krále Izraelského,
2Por scii saĝon kaj moralinstruon; Por kompreni parolojn de prudento;
2Ku poznání moudrosti a cvičení, k vyrozumívání řečem rozumnosti,
3Por ricevi instruon pri saĝo, Vero, justo, kaj honesto;
3K dosažení vycvičení v opatrnosti, spravedlnosti, soudu a toho, což pravého jest,
4Por doni al la malkleruloj spriton, Al la junulo scion kaj singardemon.
4Aby dána byla hloupým důmyslnost, mládenečku umění a prozřetelnost.
5Saĝulo aŭdu kaj plimultigu sian scion, Kaj prudentulo akiros gvidajn kapablojn,
5Když poslouchati bude moudrý, přibude mu umění, a rozumný bude vtipnější,
6Por kompreni sentencon kaj retoraĵon, La vortojn de saĝuloj kaj iliajn enigmojn.
6K srozumění podobenství, a výmluvnosti řeči moudrých a pohádkám jejich.
7La timo antaŭ la Eternulo estas la komenco de sciado. Saĝon kaj instruon malpiuloj malestimas.
7Bázeň Hospodinova jest počátek umění, moudrostí a cvičením pohrdají blázni.
8Aŭskultu, mia filo, la instruon de via patro, Kaj ne forĵetu la ordonon de via patrino;
8Poslouchej, synu můj, cvičení otce svého, a neopouštěj naučení matky své.
9Ĉar ili estas bela krono por via kapo, Kaj ornamo por via kolo.
9Neboť to přidá příjemnosti hlavě tvé, a bude zlatým řetězem hrdlu tvému.
10Mia filo, se pekuloj vin logos, Ne sekvu ilin.
10Synu můj, jestliže by tě namlouvali hříšníci, nepřivoluj.
11Se ili diros: Iru kun ni, Ni embuskos por mortigi, Ni senkaŭze insidos senkulpulojn;
11Jestliže by řekli: Poď s námi, úklady čiňme krvi, skryjeme se proti nevinnému bez ostýchání se;
12Kiel Ŝeol ni englutos ilin vivajn, Kaj la piulojn kiel irantajn en la tombon;
12Sehltíme je jako hrob za živa, a v cele jako ty, jenž sstupují do jámy;
13Ni trovos diversajn grandvaloraĵojn, Ni plenigos niajn domojn per rabaĵo;
13Všelijakého drahého zboží dosáhneme, naplníme domy své loupeží;
14Vi lotos meze inter ni, Unu monujo estos por ni ĉiuj:
14Vrz los svůj mezi nás, měšec jeden budeme míti všickni:
15Mia filo, ne iru la vojon kune kun ili; Gardu vian piedon de ilia vojstreko,
15Synu můj, nevycházej na cestu s nimi, zdrž nohu svou od stezky jejich;
16Ĉar iliaj piedoj kuras al malbono, Kaj rapidas, por verŝi sangon.
16Nebo nohy jejich ke zlému běží, a pospíchají k vylévání krve.
17Ĉar vane estas metata reto Antaŭ la okuloj de ĉiu birdo.
17Jistě, že jakož nadarmo roztažena bývá sít před očima jakéhokoli ptactva,
18Kaj ili embuskas sian propran sangon, Ili insidas siajn proprajn animojn.
18Tak tito proti krvi své ukládají, skrývají se proti dušem svým.
19Tiaj estas la vojoj de ĉiu, kiu avidas rabakiron; Ĝi forprenas la vivon de sia posedanto.
19Takovéť jsou cesty každého dychtícího po zisku, duši pána svého uchvacuje.
20La saĝo krias sur la strato; Ĝi aŭdigas sian voĉon sur la placoj;
20Moudrost vně volá, na ulicech vydává hlas svůj.
21Ĝi vokas en la ĉefaj kunvenejoj, ĉe la pordegaj enirejoj; En la urbo ĝi diras siajn parolojn.
21V největším hluku volá, u vrat brány, v městě, a výmluvnosti své vypravuje, řka:
22Ĝis kiam, ho malkleruloj, vi amos nescion? Kaj al blasfemantoj plaĉos blasfemado, Kaj senprudentuloj malamos scion?
22Až dokud hloupí milovati budete hloupost, a posměvači posměch sobě libovati, a blázni nenáviděti umění?
23Returnu vin al mia predikado; Jen mi eligos al vi mian spiriton, Mi sciigos al vi miajn vortojn.
23Obraťtež se k domlouvání mému. Hle, vynáším vám ducha svého, a v známost vám uvodím slova svá.
24Ĉar mi vokis, kaj vi rifuzis; Mi etendis mian manon, kaj neniu atentis;
24Poněvadž jsem volala, a odpírali jste; vztahovala jsem ruku svou, a nebyl, kdo by pozoroval,
25Kaj vi forĵetis ĉiujn miajn konsilojn, Kaj miajn predikojn vi ne deziris:
25Anobrž strhli jste se všeliké rady mé, a trestání mého jste neoblíbili:
26Tial ankaŭ mi ridos ĉe via malfeliĉo; Mi mokos, kiam timo vin atakos.
26Pročež i já v bídě vaší smáti se budu, posmívati se budu, když přijde to, čehož se bojíte,
27Kiam la timo atakos vin kiel uragano, Kaj via malfeliĉo venos kiel ventego, Kiam venos al vi mizero kaj sufero:
27Když přijde jako hrozné zpuštění to, čehož se bojíte, a bída vaše jako bouře nastane, když přijde na vás trápení a ssoužení.
28Tiam ili min vokos, sed mi ne respondos; Ili min serĉos, sed min ne trovos.
28Tehdy volati budou ke mně, a nevyslyším; ráno hledati mne budou, a nenaleznou mne.
29Tial ke ili malamis scion, Kaj timon antaŭ la Eternulo ili ne deziris havi,
29Proto že nenáviděli umění, a bázně Hospodinovy nevyvolili,
30Ili ne deziris miajn konsilojn, Ili malestimis ĉiujn miajn predikojn:
30Aniž povolili radě mé, ale pohrdali všelikým domlouváním mým.
31Ili manĝu la fruktojn de sia agado, Kaj ili satiĝu de siaj pripensoj.
31Protož jísti budou ovoce skutků svých, a radami svými nasyceni budou.
32Ĉar la kapricoj de la malsaĝuloj ilin mortigas, Kaj la senzorgeco de la senorduloj ilin pereigas.
32Nebo pokoj hloupých zmorduje je, a štěstí bláznů zahubí je.
33Sed kiu min aŭskultas, tiu loĝos sendanĝere, Kaj estos trankvila, kaj ne timos malbonon.
33Ale kdož mne poslouchá, bydliti bude bezpečně, pokoj maje před strachem zlých věcí.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.