Sentencoj 23
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Kralice Bible (1613)
1Kiam vi sidiĝos, por manĝi kun reganto, Rigardu bone, kio estas antaŭ vi;
1Když sedneš k jídlu se pánem, pilně šetř, co jest před tebou.
2Kaj vi metu tranĉilon al via gorĝo, Se vi estas avidulo.
2Jinak vrazil bys nůž do hrdla svého, byl-li bys lakotný.
3Ne deziru liajn bongustajn manĝojn; Ĉar ĝi estas trompa pano.
3Nežádej lahůdek jeho, nebo jsou pokrm oklamavatelný.
4Ne penu riĉiĝi; Forlasu vian pripensadon.
4Neusiluj, abys zbohatl; od opatrnosti své přestaň.
5Ĉu vi direktos viajn okulojn al ĝi? ĝi jam ne ekzistos; Ĉar riĉeco faras al si flugilojn kiel aglo, kaj forflugas al la ĉielo.
5K bohatství-liž bys obrátil oči své? Poněvadž v náhle mizí; nebo sobě zdělalo křídla podobná orličím, a zaletuje k nebi.
6Ne manĝu panon de malbondeziranto, Kaj ne deziru liajn bongustajn manĝojn.
6Nejez chleba člověka závistivého, a nežádej lahůdek jeho.
7Ĉar kiaj estas la pensoj en lia animo, tia li ankaŭ estas: Manĝu kaj trinku, li diros al vi, Sed lia koro ne estas kun vi.
7Nebo jak on sobě tebe váží v mysli své, tak ty pokrmu toho. Díť: Jez a pí, ale srdce jeho není s tebou.
8La pecon, kiun vi manĝis, vi elvomos; Kaj vane vi perdis viajn agrablajn vortojn.
8Skyvu svou, kterouž jsi snědl, vyvrátíš, a zmaříš slova svá utěšená.
9En la orelojn de malsaĝulo ne parolu; Ĉar li malŝatos la saĝecon de viaj vortoj.
9Před bláznem nemluv, nebo pohrdne opatrností řečí tvých.
10Ne forŝovu la antikvajn limojn, Kaj sur la kampon de orfoj ne iru.
10Nepřenášej mezníku starodávního, a na pole sirotků nevcházej.
11Ĉar ilia Liberiganto estas forta; Li defendos ilian aferon kontraŭ vi.
11Silnýť jest zajisté ochránce jejich; onť povede při jejich proti tobě.
12Elmetu vian koron al instruo Kaj viajn orelojn al paroloj de prudento.
12Zaveď k učení mysl svou, a uši své k řečem umění.
13Ne malvolu puni knabon: Se vi batos lin per kano, li ne mortos.
13Neodjímej od mladého kázně; nebo umrskáš-li jej metlou, neumřeť.
14Vi batos lin per kano, Kaj lian animon vi savos de Ŝeol.
14Ty metlou jej mrskávej, a tak duši jeho z pekla vytrhneš.
15Mia filo, se via koro estos saĝa, Tiam ĝojos ankaŭ mia koro.
15Synu můj, bude-li moudré srdce tvé, veseliti se bude srdce mé všelijak ve mně;
16Kaj mia internaĵo ĝojos, Kiam viaj lipoj parolos ĝustaĵon.
16A plésati budou ledví má, když mluviti budou rtové tvoji pravé věci.
17Via koro sin tiru ne al pekuloj, Sed al timo antaŭ la Eternulo ĉiutage.
17Nechť nezávidí srdce tvé hříšníku, ale raději choď v bázni Hospodinově celý den.
18Ĉar ekzistas estonteco, Kaj via espero ne perdiĝos.
18Nebo poněvadž jest odplata, naděje tvá nebude podťata.
19Aŭskultu vi, mia filo, kaj estu saĝa, Kaj direktu vian koron al la ĝusta vojo.
19Slyš ty, synu můj, a buď moudrý, a naprav na cestu srdce své.
20Ne estu inter la drinkantoj de vino, Inter tiuj, kiuj manĝas tro da viando;
20Nebývej mezi pijány vína, ani mezi žráči masa.
21Ĉar drinkemulo kaj manĝegemulo malriĉiĝos, Kaj dormemulo havos sur si ĉifonaĵojn.
21Nebo opilec a žráč zchudne, a ospánlivost v hadry obláčí.
22Aŭskultu vian patron, kiu vin naskigis, Kaj ne malŝatu vian patrinon, kiam ŝi maljuniĝos.
22Poslouchej otce svého, kterýž tě zplodil, aniž pohrdej matkou svou, když se zstará.
23Veron aĉetu, kaj ne vendu saĝon Kaj instruon kaj prudenton.
23Pravdy nabuď, a neprodávej jí, též moudrosti, umění a rozumnosti.
24Grandan ĝojon havas patro de virtulo, Kaj naskinto de saĝulo ĝojos pro li.
24Náramně bývá potěšen otec spravedlivého, a ten, kdož zplodil moudrého, veselí se z něho.
25Via patro kaj via patrino ĝojos, Kaj via naskintino triumfos.
25Nechať se tedy veselí otec tvůj a matka tvá, a ať pléše rodička tvá.
26Donu, mia filo, vian koron al mi, Kaj al viaj okuloj plaĉu miaj vojoj.
26Dej mi, synu můj, srdce své, a oči tvé cest mých ať ostříhají.
27Ĉar malĉastulino estas profunda foso, Kaj fremda edzino estas malvasta puto.
27Nebo nevěstka jest jáma hluboká, a studnice těsná žena cizí.
28Ŝi embuskas kiel rabisto, Kaj kolektas ĉirkaŭ si perfidulojn.
28Onať také jako loupežník úklady činí, a zoufalce na světě rozmnožuje.
29Ĉe kiu estas ploro? ĉe kiu estas ĝemoj? ĉe kiu estas malpaco? Ĉe kiu estas plendoj? ĉe kiu estas senkaŭzaj batoj? Ĉe kiu estas malklaraj okuloj?
29Komu běda? komu ouvech? komu svady? komu křik? komu rány darmo? komu červenost očí?
30Ĉe tiuj, kiuj sidas malfrue ĉe vino, Ĉe tiuj, kiuj venas, por gustumi aroman trinkaĵon.
30Těm, kteříž se zdržují na víně; těm, kteříž chodí, aby vyhledali strojené víno.
31Ne rigardu la vinon, kiel ruĝa ĝi estas, Kiel ĝi brilas en la pokalo, kiel glate ĝi eniras:
31Nehleď na víno rdící se, že vydává v koflíku záři svou, a přímo vyskakuje.
32En la fino ĝi mordas kiel serpento Kaj pikas kiel vipuro.
32Naposledy jako had uštípne, a jako štír ušťkne.
33Viaj okuloj vidos fremdaĵojn, Kaj via koro parolos malĝustaĵojn.
33Oči tvé hleděti budou na cizí, a srdce tvé mluviti bude převrácené věci,
34Kaj vi estos kiel dormanto meze de la maro, Kaj kiel dormanto sur la supro de masto.
34A budeš jako ten, kterýž spí u prostřed moře, a jako ten, kterýž spí na vrchu sloupu bárky.
35Ili batis min, sed ĝi min ne doloris; Ili frapis min, sed mi ne sentis; Kiam mi vekiĝos, mi denove tion serĉos.
35Díš: Zbili mne, a nestonal jsem, tloukli mne, a nečil jsem; když procítím, dám se zase v to.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.