Sentencoj 27
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Kulish and Puluj Bible (1905)
1Ne fanfaronu pri la morgaŭa tago; Ĉar vi ne scias, kion naskos la tago.
1Не хвались завтрішним днем, не знаєш бо, що той день уродить.
2Alia vin laŭdu, sed ne via buŝo; Fremdulo, sed ne viaj lipoj.
2Нехай вихвалює тебе хто другий, а не твої уста, — чужий, а не твій язик.
3Peza estas ŝtono, kaj sablo estas ŝarĝo; Sed kolero de malsaĝulo estas pli peza ol ambaŭ.
3Важке каміннє, а пісок так само, та гнїв дурного обоє переважить.
4Kolero estas kruelaĵo, kaj furiozo estas superakvego; Sed kiu sin tenos kontraŭ envio?
4Жорстокий гнїв, палка і лютість, та проти ревностї хто встояти зможе?
5Pli bona estas riproĉo nekaŝita, Ol amo kaŝita.
5Докір явний багато лїпший, анїж укрита любов.
6Fidelkoraj estas la batoj de amanto; Sed tro multaj estas la kisoj de malamanto.
6Лїпші щирі догани від люблячого, анїж зрадливі поцїлуї від того, що ненавидить.
7Sata animo malŝatas mieltavolon, Sed por malsata animo ĉio maldolĉa estas dolĉa.
7Хто ситий, наступить і на крижку з медом, а голодній душі й гірке — солодке.
8Kiel birdo, kiu forlasis sian neston, Tiel estas homo, kiu forlasis sian lokon.
8Як пташка, що гнїздо покине, так само й чоловік, що місце своє покинув.
9Oleo kaj odorfumaĵo ĝojigas la koron, Kaj la konsilo de amiko estas dolĉaĵo por la animo.
9Мастї й пахощі радують серце: такий же й друг солодкий, що з серця раду удїляє.
10Ne forlasu vian amikon kaj la amikon de via patro, Kaj en la domon de via frato ne iru en la tago de via mizero; Pli bona estas najbaro proksima, ol frato malproksima.
10Не покидай свого, нї батькового друга, і в братів дом не йди в лиху твою годину: Лїпший сусїд близький, анїж брат далеко.
11Estu saĝa, mia filo, kaj ĝojigu mian koron; Kaj mi havos kion respondi al mia insultanto.
11Розумен будь, сину, втїшай моє серце, щоб знав я, що менї злоріцї відказати.
12Prudentulo antaŭvidas malbonon, kaj kaŝiĝas; Sed naivuloj antaŭenpaŝas, kaj difektiĝas.
12Розважливий бачить лихо й ховається, а недосьвідні простаки гонять вперед, і в біду попадають.
13Prenu la veston de tiu, kiu garantiis por aliulo; Kaj pro la fremduloj prenu de li garantiaĵon.
13Бери з нього платтє, він бо за чужого ручався, й за стороннього бери застав у нього!
14Kiu frue matene benas sian proksimulon per laŭta voĉo, Tiu estos opiniata malbenanto.
14Хто з ранку раннього товариша, знай, хвалить, про того думають, що се його він судить.
15Defluilo en pluva tago Kaj malpacema edzino estas egalaj.
15Безнастанне капаннє з криші у негоду, а жінка сварлива — вони одно;
16Kiu ŝin retenas, tiu retenas venton Kaj volas kapti oleon per sia dekstra mano.
16Хто хоче здержати її, той намагаєсь зʼупинити вітра, та сховати в руцї оливу, що дає знати про себе.
17Fero akriĝas per fero, Kaj homon akrigas la rigardo de lia proksimulo.
17Як залїзо гострить залїзо, так гострить чоловік зір друга свого.
18Kiu gardas figarbon, tiu manĝos ĝiajn fruktojn; Kaj kiu gardas sian sinjoron, tiu estos honorata.
18Хто стереже свою фиґовину, той їсти ме фиґи з неї, а хто береже добра пана свого, той у добрій славі буде.
19Kiel en la akvo vizaĝo speguliĝas al vizaĝo, Tiel la koro de homo estas kontraŭ alia koro.
19Як у водї лице відбиваєсь до лиця, так само й серце чоловіче — до чоловіка,
20Ŝeol kaj la abismo neniam satiĝas; Kaj ankaŭ la okuloj de homo neniam satiĝas.
20Ненаситня безодня й пекло, — оттак неситі й очі людські.
21Kiel fandujo por arĝento kaj forno por oro, Tiel estas por homo la buŝo de lia laŭdanto.
21Що огонь про срібло, про золото ж піч те про людину уста, що хвалять її.
22Se vi pistos malsaĝulon en pistujo inter griaĵo, Lia malsaĝeco de li ne apartiĝos.
22Товчи безумного так як зерно у ступі, — не вилущиш його з дурноти його.
23Bone konu viajn ŝafojn, Atentu viajn brutarojn.
23Назирай пильно за скотом твоїм і май стараннє про череду твою;
24Ĉar riĉeco ne daŭras eterne, Kaj krono ne restas por ĉiuj generacioj.
24Добуток бо не на віки, бо й власть — чи ж вона переходить із роду в рід?
25Aperas herbo, montriĝas verdaĵo, Kaj kolektiĝas kreskaĵoj de la montoj.
25Показується трава, виказуєсь зелень, та й збирають по горах сїна.
26Ŝafidoj estas, por vesti vin, Kaj kaproj, por doni al vi la eblon aĉeti kampon.
26Ягнята дають тобі одежу, козли — за що купити поле.
27Estas sufiĉe da kaprina lakto, por nutri vin, por nutri vian domon, Kaj por subteni la vivon de viaj servantinoj.
27Доволї молока козиного на їжу тобі, на їжу родинї твоїй, та й на прожиток челядї твоїй.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.