Sentencoj 27
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Reina-Valera 1909
1Ne fanfaronu pri la morgaŭa tago; Ĉar vi ne scias, kion naskos la tago.
1NO te jactes del día de mañana; porque no sabes qué dará de sí el día.
2Alia vin laŭdu, sed ne via buŝo; Fremdulo, sed ne viaj lipoj.
2Alábete el extraño, y no tu boca; el ajeno, y no tus labios.
3Peza estas ŝtono, kaj sablo estas ŝarĝo; Sed kolero de malsaĝulo estas pli peza ol ambaŭ.
3Pesada es la piedra, y la arena pesa; mas la ira del necio es más pesada que ambas cosas.
4Kolero estas kruelaĵo, kaj furiozo estas superakvego; Sed kiu sin tenos kontraŭ envio?
4Cruel es la ira, é impetuoso el furor; mas ¿quién parará delante de la envidia?
5Pli bona estas riproĉo nekaŝita, Ol amo kaŝita.
5Mejor es reprensión manifiesta que amor oculto.
6Fidelkoraj estas la batoj de amanto; Sed tro multaj estas la kisoj de malamanto.
6Fieles son las heridas del que ama; pero importunos los besos del que aborrece.
7Sata animo malŝatas mieltavolon, Sed por malsata animo ĉio maldolĉa estas dolĉa.
7El alma harta huella el panal de miel; mas al alma hambrienta todo lo amargo es dulce.
8Kiel birdo, kiu forlasis sian neston, Tiel estas homo, kiu forlasis sian lokon.
8Cual ave que se va de su nido, tal es el hombre que se va de su lugar.
9Oleo kaj odorfumaĵo ĝojigas la koron, Kaj la konsilo de amiko estas dolĉaĵo por la animo.
9El ungüento y el perfume alegran el corazón: y el amigo al hombre con el cordial consejo.
10Ne forlasu vian amikon kaj la amikon de via patro, Kaj en la domon de via frato ne iru en la tago de via mizero; Pli bona estas najbaro proksima, ol frato malproksima.
10No dejes á tu amigo, ni al amigo de tu padre; ni entres en casa de tu hermano el día de tu aflicción: mejor es el vecino cerca que el hermano lejano.
11Estu saĝa, mia filo, kaj ĝojigu mian koron; Kaj mi havos kion respondi al mia insultanto.
11Sé sabio, hijo mío, y alegra mi corazón, y tendré qué responder al que me deshonrare.
12Prudentulo antaŭvidas malbonon, kaj kaŝiĝas; Sed naivuloj antaŭenpaŝas, kaj difektiĝas.
12El avisado ve el mal, y escóndese; mas los simples pasan, y llevan el daño.
13Prenu la veston de tiu, kiu garantiis por aliulo; Kaj pro la fremduloj prenu de li garantiaĵon.
13Quítale su ropa al que fió al extraño; y al que fió á la extraña, tómale prenda.
14Kiu frue matene benas sian proksimulon per laŭta voĉo, Tiu estos opiniata malbenanto.
14El que bendice á su amigo en alta voz, madrugando de mañana, por maldición se le contará.
15Defluilo en pluva tago Kaj malpacema edzino estas egalaj.
15Gotera continua en tiempo de lluvia, y la mujer rencillosa, son semejantes:
16Kiu ŝin retenas, tiu retenas venton Kaj volas kapti oleon per sia dekstra mano.
16El que pretende contenerla, arresta el viento: ó el aceite en su mano derecha.
17Fero akriĝas per fero, Kaj homon akrigas la rigardo de lia proksimulo.
17Hierro con hierro se aguza; y el hombre aguza el rostro de su amigo.
18Kiu gardas figarbon, tiu manĝos ĝiajn fruktojn; Kaj kiu gardas sian sinjoron, tiu estos honorata.
18El que guarda la higuera, comerá su fruto; y el que guarda á su señor, será honrado.
19Kiel en la akvo vizaĝo speguliĝas al vizaĝo, Tiel la koro de homo estas kontraŭ alia koro.
19Como un agua se parece á otra, así el corazón del hombre al otro.
20Ŝeol kaj la abismo neniam satiĝas; Kaj ankaŭ la okuloj de homo neniam satiĝas.
20El sepulcro y la perdición nunca se hartan: así los ojos del hombre nunca están satisfechos.
21Kiel fandujo por arĝento kaj forno por oro, Tiel estas por homo la buŝo de lia laŭdanto.
21El crisol prueba la plata, y la hornaza el oro: y al hombre la boca del que lo alaba.
22Se vi pistos malsaĝulon en pistujo inter griaĵo, Lia malsaĝeco de li ne apartiĝos.
22Aunque majes al necio en un mortero entre granos de trigo á pisón majados, no se quitará de él su necedad.
23Bone konu viajn ŝafojn, Atentu viajn brutarojn.
23Considera atentamente el aspecto de tus ovejas; pon tu corazón á tus rebaños:
24Ĉar riĉeco ne daŭras eterne, Kaj krono ne restas por ĉiuj generacioj.
24Porque las riquezas no son para siempre; ¿y será la corona para perpetuas generaciones?
25Aperas herbo, montriĝas verdaĵo, Kaj kolektiĝas kreskaĵoj de la montoj.
25Saldrá la grama, aparecerá la hierba, y segaránse las hierbas de los montes.
26Ŝafidoj estas, por vesti vin, Kaj kaproj, por doni al vi la eblon aĉeti kampon.
26Los corderos para tus vestidos, y los cabritos para el precio del campo:
27Estas sufiĉe da kaprina lakto, por nutri vin, por nutri vian domon, Kaj por subteni la vivon de viaj servantinoj.
27Y abundancia de leche de las cabras para tu mantenimiento, y para mantenimiento de tu casa, y para sustento de tus criadas.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.