Přísloví 5
Kralice Bible (1613)Translation
Kralice Bible (1613)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Synu můj, pozoruj moudrosti mé, k opatrnosti mé nakloň ucha svého,
1Mia filo! atentu mian saĝon; Al mia prudento klinu vian orelon,
2Abys ostříhal prozřetelnosti, a rtové tvoji šetřili umění.
2Por ke vi konservu prudenton Kaj via buŝo tenu scion.
3Nebo rtové cizí ženy strdí tekou, a měkčejší nad olej ústa její.
3Ĉar la buŝo de malĉastulino elverŝas mielon, Kaj ŝia gorĝo estas pli glata ol oleo.
4Poslední pak věci její hořké jsou jako pelyněk, ostré jako meč na obě straně ostrý.
4Sed ŝia sekvaĵo estas maldolĉa kiel absinto, Akra kiel ambaŭtranĉa glavo.
5Nohy její sstupují k smrti, krokové její hrob uchvacují.
5Ŝiaj piedoj iras malsupren al la morto; Ŝiaj paŝoj atingas Ŝeolon.
6Stezku života snad bys zvážiti chtěl? Vrtkéť jsou cesty její, neseznáš.
6Ŝi ne iras rekte laŭ la vojo de vivo; Ŝiaj paŝoj ŝanceliĝas, sed tion ŝi ne scias.
7Protož, synové, poslechněte mne, a neodstupujte od řečí úst mých.
7Kaj nun, infanoj, aŭskultu min, Kaj ne forkliniĝu de la vortoj de mia buŝo.
8Vzdal od ní cestu svou, a nepřibližuj se ke dveřím domu jejího,
8Malproksimigu de ŝi vian vojon, Kaj ne proksimiĝu al la pordo de ŝia domo,
9Abys snad nedal jiným slávy své, a let svých ukrutnému,
9Por ke vi ne fordonu al aliaj vian honoron Kaj viajn jarojn al la kruelulo,
10Aby se nenasytili cizí úsilím tvým, a práce tvá nezůstala v domě cizím.
10Por ke fremduloj ne satiĝu de via havo, Kaj viaj laboroj ne estu en fremda domo,
11I řval bys naposledy, když bys zhubil tělo své a čerstvost svou,
11Ĝis vi ĝemos en la fino, Kiam konsumiĝos via karno kaj via korpo,
12A řekl bys: Jak jsem nenáviděl cvičení, a domlouváním pohrdalo srdce mé,
12Kaj vi diros: Ho, kiel mi malamis instruon, Kaj mia koro malŝatis moraligon!
13A neposlouchal jsem hlasu vyučujících mne, a k učitelům svým nenaklonil jsem ucha svého!
13Kaj mi ne aŭskultis la voĉon de miaj instruantoj, Kaj mi ne klinis mian orelon al miaj lernigantoj.
14O málo, že jsem nevlezl ve všecko zlé u prostřed shromáždění a zástupu.
14Mi estis preskaŭ en ĉia malbono Meze de kunveno kaj societo.
15Pí vodu z čisterny své, a prameny z prostředku vrchoviště svého.
15Trinku akvon el via cisterno, Kaj fluantan el via puto.
16Nechť se rozlévají studnice tvé ven, a potůčkové vod na ulice.
16Viaj fontoj disfluu eksteren, Akvaj torentoj en la stratojn.
17Měj je sám sobě, a ne cizí s tebou.
17Ili apartenu al vi sola, Sed ne al aliaj kun vi.
18Budiž požehnaný pramen tvůj, a vesel se z manželky mladosti své.
18Via fonto estu benata; Kaj havu ĝojon de la edzino de via juneco.
19Laně milostné a srny utěšené; prsy její ať tě opojují všelikého času, v milování jejím kochej se ustavičně.
19Ŝi estas ĉarma kiel cervino, Kaj aminda kiel ibeksino; Ŝiaj karesoj ĝuigu vin en ĉiu tempo, Ŝia amo ĉiam donu al vi plezuron.
20Nebo proč bys se kochal, synu můj, v cizí, a objímal život postranní,
20Kaj kial, mia filo, vi volas serĉi al vi plezuron ĉe fremda virino Kaj enbrakigi ne apartenantan al vi?
21Poněvadž před očima Hospodinovýma jsou cesty člověka, a on všecky stezky jeho váží?
21Ĉar antaŭ la okuloj de la Eternulo estas la vojoj de homo, Kaj ĉiujn liajn irojn Li pripensas.
22Nepravosti vlastní jímají bezbožníka takového, a v provazích hříchu svého uvázne.
22Liaj propraj malbonfaroj enkaptos la malpiulon, Kaj la ŝnuroj de lia peko lin tenos.
23Takovýť umře, proto že nepřijímal cvičení, a ve množství bláznovství svého blouditi bude.
23Li mortos pro manko de eduko; Kaj la multo de lia senprudenteco lin devojigos.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.