Přísloví 23
Kralice Bible (1613)Translation
Kralice Bible (1613)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Když sedneš k jídlu se pánem, pilně šetř, co jest před tebou.
1Kiam vi sidiĝos, por manĝi kun reganto, Rigardu bone, kio estas antaŭ vi;
2Jinak vrazil bys nůž do hrdla svého, byl-li bys lakotný.
2Kaj vi metu tranĉilon al via gorĝo, Se vi estas avidulo.
3Nežádej lahůdek jeho, nebo jsou pokrm oklamavatelný.
3Ne deziru liajn bongustajn manĝojn; Ĉar ĝi estas trompa pano.
4Neusiluj, abys zbohatl; od opatrnosti své přestaň.
4Ne penu riĉiĝi; Forlasu vian pripensadon.
5K bohatství-liž bys obrátil oči své? Poněvadž v náhle mizí; nebo sobě zdělalo křídla podobná orličím, a zaletuje k nebi.
5Ĉu vi direktos viajn okulojn al ĝi? ĝi jam ne ekzistos; Ĉar riĉeco faras al si flugilojn kiel aglo, kaj forflugas al la ĉielo.
6Nejez chleba člověka závistivého, a nežádej lahůdek jeho.
6Ne manĝu panon de malbondeziranto, Kaj ne deziru liajn bongustajn manĝojn.
7Nebo jak on sobě tebe váží v mysli své, tak ty pokrmu toho. Díť: Jez a pí, ale srdce jeho není s tebou.
7Ĉar kiaj estas la pensoj en lia animo, tia li ankaŭ estas: Manĝu kaj trinku, li diros al vi, Sed lia koro ne estas kun vi.
8Skyvu svou, kterouž jsi snědl, vyvrátíš, a zmaříš slova svá utěšená.
8La pecon, kiun vi manĝis, vi elvomos; Kaj vane vi perdis viajn agrablajn vortojn.
9Před bláznem nemluv, nebo pohrdne opatrností řečí tvých.
9En la orelojn de malsaĝulo ne parolu; Ĉar li malŝatos la saĝecon de viaj vortoj.
10Nepřenášej mezníku starodávního, a na pole sirotků nevcházej.
10Ne forŝovu la antikvajn limojn, Kaj sur la kampon de orfoj ne iru.
11Silnýť jest zajisté ochránce jejich; onť povede při jejich proti tobě.
11Ĉar ilia Liberiganto estas forta; Li defendos ilian aferon kontraŭ vi.
12Zaveď k učení mysl svou, a uši své k řečem umění.
12Elmetu vian koron al instruo Kaj viajn orelojn al paroloj de prudento.
13Neodjímej od mladého kázně; nebo umrskáš-li jej metlou, neumřeť.
13Ne malvolu puni knabon: Se vi batos lin per kano, li ne mortos.
14Ty metlou jej mrskávej, a tak duši jeho z pekla vytrhneš.
14Vi batos lin per kano, Kaj lian animon vi savos de Ŝeol.
15Synu můj, bude-li moudré srdce tvé, veseliti se bude srdce mé všelijak ve mně;
15Mia filo, se via koro estos saĝa, Tiam ĝojos ankaŭ mia koro.
16A plésati budou ledví má, když mluviti budou rtové tvoji pravé věci.
16Kaj mia internaĵo ĝojos, Kiam viaj lipoj parolos ĝustaĵon.
17Nechť nezávidí srdce tvé hříšníku, ale raději choď v bázni Hospodinově celý den.
17Via koro sin tiru ne al pekuloj, Sed al timo antaŭ la Eternulo ĉiutage.
18Nebo poněvadž jest odplata, naděje tvá nebude podťata.
18Ĉar ekzistas estonteco, Kaj via espero ne perdiĝos.
19Slyš ty, synu můj, a buď moudrý, a naprav na cestu srdce své.
19Aŭskultu vi, mia filo, kaj estu saĝa, Kaj direktu vian koron al la ĝusta vojo.
20Nebývej mezi pijány vína, ani mezi žráči masa.
20Ne estu inter la drinkantoj de vino, Inter tiuj, kiuj manĝas tro da viando;
21Nebo opilec a žráč zchudne, a ospánlivost v hadry obláčí.
21Ĉar drinkemulo kaj manĝegemulo malriĉiĝos, Kaj dormemulo havos sur si ĉifonaĵojn.
22Poslouchej otce svého, kterýž tě zplodil, aniž pohrdej matkou svou, když se zstará.
22Aŭskultu vian patron, kiu vin naskigis, Kaj ne malŝatu vian patrinon, kiam ŝi maljuniĝos.
23Pravdy nabuď, a neprodávej jí, též moudrosti, umění a rozumnosti.
23Veron aĉetu, kaj ne vendu saĝon Kaj instruon kaj prudenton.
24Náramně bývá potěšen otec spravedlivého, a ten, kdož zplodil moudrého, veselí se z něho.
24Grandan ĝojon havas patro de virtulo, Kaj naskinto de saĝulo ĝojos pro li.
25Nechať se tedy veselí otec tvůj a matka tvá, a ať pléše rodička tvá.
25Via patro kaj via patrino ĝojos, Kaj via naskintino triumfos.
26Dej mi, synu můj, srdce své, a oči tvé cest mých ať ostříhají.
26Donu, mia filo, vian koron al mi, Kaj al viaj okuloj plaĉu miaj vojoj.
27Nebo nevěstka jest jáma hluboká, a studnice těsná žena cizí.
27Ĉar malĉastulino estas profunda foso, Kaj fremda edzino estas malvasta puto.
28Onať také jako loupežník úklady činí, a zoufalce na světě rozmnožuje.
28Ŝi embuskas kiel rabisto, Kaj kolektas ĉirkaŭ si perfidulojn.
29Komu běda? komu ouvech? komu svady? komu křik? komu rány darmo? komu červenost očí?
29Ĉe kiu estas ploro? ĉe kiu estas ĝemoj? ĉe kiu estas malpaco? Ĉe kiu estas plendoj? ĉe kiu estas senkaŭzaj batoj? Ĉe kiu estas malklaraj okuloj?
30Těm, kteříž se zdržují na víně; těm, kteříž chodí, aby vyhledali strojené víno.
30Ĉe tiuj, kiuj sidas malfrue ĉe vino, Ĉe tiuj, kiuj venas, por gustumi aroman trinkaĵon.
31Nehleď na víno rdící se, že vydává v koflíku záři svou, a přímo vyskakuje.
31Ne rigardu la vinon, kiel ruĝa ĝi estas, Kiel ĝi brilas en la pokalo, kiel glate ĝi eniras:
32Naposledy jako had uštípne, a jako štír ušťkne.
32En la fino ĝi mordas kiel serpento Kaj pikas kiel vipuro.
33Oči tvé hleděti budou na cizí, a srdce tvé mluviti bude převrácené věci,
33Viaj okuloj vidos fremdaĵojn, Kaj via koro parolos malĝustaĵojn.
34A budeš jako ten, kterýž spí u prostřed moře, a jako ten, kterýž spí na vrchu sloupu bárky.
34Kaj vi estos kiel dormanto meze de la maro, Kaj kiel dormanto sur la supro de masto.
35Díš: Zbili mne, a nestonal jsem, tloukli mne, a nečil jsem; když procítím, dám se zase v to.
35Ili batis min, sed ĝi min ne doloris; Ili frapis min, sed mi ne sentis; Kiam mi vekiĝos, mi denove tion serĉos.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.