Proverbiorum
Chapter 27
Clementine Vulgate, 1598
vs Old Persian Versio…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Proverbiorum 27

Clementine Vulgate, 1598
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1[Ne glorieris in crastinum, ignorans quid superventura pariat dies.
1درباره فردا فخر منما، زیرا نمی دانی که روز چه خواهد زایید.
2Laudet te alienus, et non os tuum; extraneus, et non labia tua.
2دیگری تو را بستاید و نه دهان خودت، غریبی و نه لبهای تو.
3Grave est saxum, et onerosa arena, sed ira stulti utroque gravior.
3سنگ سنگین است و ریگ ثقیل، اما خشم احمق از هر دوی آنها سنگینتر است.
4Ira non habet misericordiam nec erumpens furor, et impetum concitati ferre quis poterit?
4غضب ستم کیش است و خشم سیل، اماکیست که در برابر حسد تواند ایستاد.
5Melior est manifesta correptio quam amor absconditus.
5تنبیه آشکار از محبت پنهان بهتر است.
6Meliora sunt vulnera diligentis quam fraudulenta oscula odientis.
6جراحات دوست وفادار است، اما بوسه های دشمن افراط است.
7Anima saturata calcabit favum, et anima esuriens etiam amarum pro dulci sumet.
7شکم سیر از‌شان عسل کراهت دارد، امابرای شکم گرسنه هر تلخی شیرین است.
8Sicut avis transmigrans de nido suo, sic vir qui derelinquit locum suum.
8کسی‌که از مکان خود آواره بشود، مثل گنجشکی است که از آشیانه‌اش آواره گردد.
9Unguento et variis odoribus delectatur cor, et bonis amici consiliis anima dulcoratur.]
9روغن و عطر دل را شاد می‌کند، همچنان حلاوت دوست از مشورت دل.
10[Amicum tuum et amicum patris tui ne dimiseris, et domum fratris tui ne ingrediaris in die afflictionis tuæ. Melior est vicinus juxta quam frater procul.
10دوست خود و دوست پدرت را ترک منما، و در روز مصیبت خود به خانه برادرت داخل مشو، زیرا که همسایه نزدیک از برادر دور بهتراست.
11Stude sapientiæ, fili mi, et lætifica cor meum, ut possis exprobranti respondere sermonem.
11‌ای پسر من حکمت بیاموز و دل مرا شادکن، تا ملامت کنندگان خود را مجاب سازم.
12Astutus videns malum, absconditus est: parvuli transeuntes sustinuerunt dispendia.
12مرد زیرک، بلا را می‌بیند و خویشتن رامخفی می‌سازد، اما جاهلان می‌گذرند و درعقوبت گرفتار می‌شوند.
13Tolle vestimentum ejus qui spopondit pro extraneo, et pro alienis aufer ei pignus.
13جامه آن کس را بگیر که به جهت غریب ضامن است، و او را به رهن بگیر که ضامن بیگانگان است.
14Qui benedicit proximo suo voce grandi, de nocte consurgens maledicenti similis erit.
14کسی‌که صبح زود برخاسته، دوست خودرا به آواز بلند برکت دهد، از برایش لعنت محسوب می‌شود.
15Tecta perstillantia in die frigoris et litigiosa mulier comparantur.
15چکیدن دائمی آب در روز باران، و زن ستیزه‌جو مشابه‌اند.
16Qui retinet eam quasi qui ventum teneat, et oleum dexteræ suæ vocabit.
16هرکه او را باز‌دارد مثل کسی است که باد رانگاه دارد، یا روغن را که در دست راست خودگرفته باشد.
17Ferrum ferro exacuitur, et homo exacuit faciem amici sui.
17آهن، آهن را تیز می‌کند، همچنین مرد روی دوست خود را تیز می‌سازد.
18Qui servat ficum comedet fructus ejus, et qui custos est domini sui glorificabitur.
18هر‌که درخت انجیر را نگاه دارد میوه‌اش راخواهد خورد، و هر‌که آقای خود را ملازمت نماید محترم خواهد شد،
19Quomodo in aquis resplendent vultus prospicientium, sic corda hominum manifesta sunt prudentibus.
19چنانکه در آب صورت به صورت است، همچنان دل انسان به انسان.
20Infernus et perditio numquam implentur: similiter et oculi hominum insatiabiles.
20هاویه و ابدون سیر نمی شوند، همچنان چشمان انسان سیر نخواهند شد.
21Quomodo probatur in conflatorio argentum et in fornace aurum, sic probatur homo ore laudantis. Cor iniqui inquirit mala, cor autem rectum inquirit scientiam.
21بوته برای نقره و کوره به جهت طلاست، همچنان انسان از دهان ستایش کنندگان خود(آزموده می‌شود).
22Si contuderis stultum in pila quasi ptisanas feriente desuper pilo, non auferetur ab eo stultitia ejus.]
22احمق را میان بلغور در هاون با دسته بکوب، و حماقتش از آن بیرون نخواهد رفت.
23[Diligenter agnosce vultum pecoris tui, tuosque greges considera:
23به حالت گله خود نیکو توجه نما، و دل خود را به رمه خود مشغول ساز،
24non enim habebis jugiter potestatem, sed corona tribuetur in generationem et generationem.
24زیرا که دولت دائمی نیست، و تاج هم نسلابعد نسل (پایدار) نی.
25Aperta sunt prata, et apparuerunt herbæ virentes, et collecta sunt fœna de montibus.
25علف را می‌برند و گیاه سبز می‌روید، وعلوفه کوهها جمع می‌شود،
26Agni ad vestimentum tuum, et hædi ad agri pretium.
26بره‌ها برای لباس تو، و بزها به جهت اجاره زمین به‌کار می‌آیند،
27Sufficiat tibi lac caprarum in cibos tuos, et in necessaria domus tuæ, et ad victum ancillis tuis.]
27و شیر بزها برای خوراک تو و خوراک خاندانت، و معیشت کنیزانت کفایت خواهد کرد.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.