Proverbi 27
Diodati Bibbia 1885Translation
Diodati Bibbia 1885
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Non gloriarti del giorno di domani; Perciocchè tu non sai ciò che il giorno partorirà.
1درباره فردا فخر منما، زیرا نمی دانی که روز چه خواهد زایید.
2Loditi lo strano, e non la tua propria bocca; Lo straniero, e non le tue proprie labbra.
2دیگری تو را بستاید و نه دهان خودت، غریبی و نه لبهای تو.
3Le pietre son pesanti, e la rena è grave; Ma l'ira dello stolto è più pesante che amendue quelle cose.
3سنگ سنگین است و ریگ ثقیل، اما خشم احمق از هر دوی آنها سنگینتر است.
4La collera è una cosa crudele, e l'ira una cosa strabocchevole; E chi potrà durar davanti alla gelosia?
4غضب ستم کیش است و خشم سیل، اماکیست که در برابر حسد تواند ایستاد.
5Meglio vale riprensione palese, Che amore occulto.
5تنبیه آشکار از محبت پنهان بهتر است.
6Le ferite di chi ama son leali; Ma i baci di chi odia sono simulati.
6جراحات دوست وفادار است، اما بوسه های دشمن افراط است.
7La persona satolla calca il favo del miele ; Ma alla persona affamata ogni cosa amara è dolce.
7شکم سیر از‌شان عسل کراهت دارد، امابرای شکم گرسنه هر تلخی شیرین است.
8Quale è l'uccelletto, che va ramingo fuor del suo nido, Tale è l'uomo che va vagando fuor del suo luogo.
8کسی‌که از مکان خود آواره بشود، مثل گنجشکی است که از آشیانه‌اش آواره گردد.
9L'olio odorifero e il profumo rallegrano il cuore; Così fa la dolcezza dell'amico dell'uomo per consiglio cordiale.
9روغن و عطر دل را شاد می‌کند، همچنان حلاوت دوست از مشورت دل.
10Non lasciare il tuo amico, nè l'amico di tuo padre; E non entrare in casa del tuo fratello nel giorno della tua calamità; Meglio vale un vicino presso, che un fratello lontano.
10دوست خود و دوست پدرت را ترک منما، و در روز مصیبت خود به خانه برادرت داخل مشو، زیرا که همسایه نزدیک از برادر دور بهتراست.
11Figliuol mio, sii savio, e rallegra il mio cuore; Ed io avrò che rispondere a colui che mi farà vituperio.
11ای پسر من حکمت بیاموز و دل مرا شادکن، تا ملامت کنندگان خود را مجاب سازم.
12L' uomo avveduto, veggendo il male, si nasconde; Ma gli scempi passano oltre, e ne portano la pena.
12مرد زیرک، بلا را می‌بیند و خویشتن رامخفی می‌سازد، اما جاهلان می‌گذرند و درعقوبت گرفتار می‌شوند.
13Prendi pure il vestimento di chi ha fatta sicurtà per lo strano; E prendi pegno da lui per la straniera.
13جامه آن کس را بگیر که به جهت غریب ضامن است، و او را به رهن بگیر که ضامن بیگانگان است.
14Chi benedice il suo prossimo ad alta voce, Levandosi la mattina a buon'ora, Ciò gli sarà reputato in maledizione.
14کسی‌که صبح زود برخاسته، دوست خودرا به آواز بلند برکت دهد، از برایش لعنت محسوب می‌شود.
15Un gocciolar continuo in giorno di gran pioggia, E una donna rissosa, è tutt'uno.
15چکیدن دائمی آب در روز باران، و زن ستیزه‌جو مشابه‌اند.
16Chi vuol tenerla serrata, pubblica di voler serrar del vento, E dell'olio nella sua man destra.
16هرکه او را باز‌دارد مثل کسی است که باد رانگاه دارد، یا روغن را که در دست راست خودگرفته باشد.
17Il ferro si pulisce col ferro; Così l'uomo pulisce la faccia del suo prossimo.
17آهن، آهن را تیز می‌کند، همچنین مرد روی دوست خود را تیز می‌سازد.
18Chi guarda il fico ne mangia il frutto; Così chi guarda il suo signore sarà onorato.
18هرکه درخت انجیر را نگاه دارد میوه‌اش راخواهد خورد، و هرکه آقای خود را ملازمت نماید محترم خواهد شد،
19Come l'acqua rappresenta la faccia alla faccia; Così il cuor dell'uomo rappresenta l'uomo all'uomo.
19چنانکه در آب صورت به صورت است، همچنان دل انسان به انسان.
20Il sepolcro, e il luogo della perdizione, non son giammai satolli; Così anche giammai non si saziano gli occhi dell'uomo.
20هاویه و ابدون سیر نمی شوند، همچنان چشمان انسان سیر نخواهند شد.
21La coppella è per l'argento, e il fornello per l'oro; Ma l'uomo è provato per la bocca che lo loda.
21بوته برای نقره و کوره به جهت طلاست، همچنان انسان از دهان ستایش کنندگان خود(آزموده می‌شود).
22Avvegnachè tu pestassi lo stolto in un mortaio, Col pestello, per mezzo del grano infranto, La sua follia non si dipartirebbe però da lui.
22احمق را میان بلغور در هاون با دسته بکوب، و حماقتش از آن بیرون نخواهد رفت.
23Abbi diligentemente cura delle tue pecore, Metti il cuor tuo alle mandre.
23به حالت گله خود نیکو توجه نما، و دل خود را به رمه خود مشغول ساز،
24Perciocchè i tesori non durano in perpetuo; E la corona è ella per ogni età?
24زیرا که دولت دائمی نیست، و تاج هم نسلابعد نسل (پایدار) نی.
25Il fieno nasce, e l'erbaggio spunta, E le erbe de' monti son raccolte.
25علف را می‌برند و گیاه سبز می‌روید، وعلوفه کوهها جمع می‌شود،
26Gli agnelli son per lo tuo vestire, E i becchi sono il prezzo di un campo.
26بره‌ها برای لباس تو، و بزها به جهت اجاره زمین به‌کار می‌آیند،
27E l'abbondanza del latte delle capre è per tuo cibo, E per cibo di casa tua, E per lo vitto delle tue serventi.
27و شیر بزها برای خوراک تو و خوراک خاندانت، و معیشت کنیزانت کفایت خواهد کرد.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.