Proverbi 16
Diodati Bibbia 1885Translation
Diodati Bibbia 1885
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Le disposizioni dell'animo son dell'uomo; Ma la risposta della lingua è dal Signore.
1تدبیرهای دل از آن انسان است، اماتنطق زبان از جانب خداوند می‌باشد.
2Tutte le vie dell'uomo gli paiono pure; Ma il Signore pesa gli spiriti.
2همه راههای انسان در نظر خودش پاک است، اما خداوند روحها را ثابت می‌سازد.
3Rimetti le tue opere nel Signore, E i tuoi pensieri saranno stabiliti.
3اعمال خود را به خداوند تفویض کن، تافکرهای تو استوار شود.
4Il Signore ha fatto ogni cosa per sè stesso; Eziandio l'empio per lo giorno del male.
4خداوند هر چیز را برای غایت آن ساخته است، و شریران را نیز برای روز بلا.
5Chiunque è altiero d'animo è abbominevole al Signore; D'ora in ora egli non resterà impunito.
5هر‌که دل مغرور دارد نزد خداوند مکروه است، و او هرگز مبرا نخواهد شد.
6L'iniquità sarà purgata con benignità, e con verità; E per lo timor del Signore l'uomo si ritrae dal male.
6از رحمت و راستی، گناه کفاره می‌شود، و به ترس خداوند، از بدی اجتناب می‌شود.
7Quando il Signore gradisce le vie dell'uomo, Pacifica con lui eziandio i suoi nemici.
7چون راههای شخص پسندیده خداوندباشد، دشمنانش را نیز با وی به مصالحه می‌آورد.
8Meglio vale poco con giustizia, Che grandi entrate senza dirittura.
8اموال اندک که با انصاف باشد بهتر است، ازدخل فراوان بدون انصاف.
9Il cuor dell'uomo delibera della sua via; Ma il Signore dirizza i suoi passi.
9دل انسان در طریقش تفکر می‌کند، اماخداوند قدمهایش را استوار می‌سازد.
10Indovinamento è nelle labbra del re; La sua bocca non falla nel giudicio.
10وحی بر لبهای پادشاه است، و دهان او درداوری تجاوز نمی نماید.
11La stadera, e le bilance giuste son del Signore; Tutti i pesi del sacchetto son sua opera.
11ترازو و سنگهای راست از آن خداونداست و تمامی سنگهای کیسه صنعت وی می‌باشد.
12Operare empiamente è abbominevole ai re; Perciocchè il trono sarà stabilito per giustizia.
12عمل بد نزد پادشاهان مکروه است، زیرا که کرسی ایشان از عدالت برقرار می‌ماند.
13Le labbra giuste son quelle che i re gradiscono; Ed essi amano chi parla dirittamente.
13لبهای راستگو پسندیده پادشاهان است، وراستگویان را دوست می‌دارند.
14L'ira del re son messi di morte; Ma l'uomo savio la placherà.
14غضب پادشاهان، رسولان موت است امامرد حکیم آن را فرو می‌نشاند.
15Nella chiarezza della faccia del re vi è vita; E la sua benevolenza è come la nuvola della pioggia della stagione della ricolta.
15در نور چهره پادشاه حیات‌است، ورضامندی او مثل ابر نوبهاری است.
16Quant' è egli cosa migliore acquistar sapienza che oro! E quant'è egli cosa più eccellente acquistar prudenza che argento!
16تحصیل حکمت از زر خالص چه بسیاربهتر است، و تحصیل فهم از نقره برگزیده تر.
17La strada degli uomini diritti è di stornarsi dal male; Chi osserva la sua via guarda l'anima sua.
17طریق راستان، اجتناب نمودن از بدی است، و هر‌که راه خود را نگاه دارد جان خویش را محافظت می‌نماید.
18La superbia viene davanti alla ruina, E l'alterezza dello spirito davanti alla caduta.
18تکبر پیش رو هلاکت است، و دل مغرورپیش رو خرابی.
19Meglio è essere umile di spirito co' mansueti, Che spartir le spoglie con gli altieri.
19با تواضع نزد حلیمان بودن بهتر است، ازتقسیم نمودن غنیمت با متکبران.
20Chi è intendente nella parola troverà bene; E beato chi si confida nel Signore.
20هر‌که در کلام تعقل کند سعادتمندی خواهد یافت، و هر‌که به خداوند توکل نمایدخوشابحال او.
21Il savio di cuore sarà chiamato intendente; E la dolcezza delle labbra aggiugnerà dottrina.
21هر‌که دل حکیم دارد فهیم خوانده می‌شود، و شیرینی لبها علم را می‌افزاید.
22Il senno è una fonte di vita in coloro che ne son dotati; Ma l'ammaestramento degli stolti è stoltizia.
22عقل برای صاحبش چشمه حیات‌است، اما تادیب احمقان، حماقت است.
23Il cuor del l'uomo savio rende avveduta la sua bocca, E aggiunge dottrina alle sue labbra.
23دل مرد حکیم دهان او را عاقل می‌گرداند، و علم را بر لبهایش می‌افزاید.
24I detti soavi sono un favo di miele, Dolcezza all'anima, e medicina alle ossa.
24سخنان پسندیده مثل‌شان عسل است، برای جان شیرین است و برای استخوانهاشفادهنده.
25Vi è tal via che pare diritta all'uomo, Il fine della quale son le vie della morte.
25راهی هست که در نظر انسان راست است، اما عاقبت آن راه، موت می‌باشد.
26L'anima di chi si affatica si affatica per lui stesso; Perciocchè la sua bocca lo preme.
26اشتهای کارگر برایش کار می‌کند، زیرا که دهانش او را بر آن تحریض می‌نماید.
27L'uomo scellerato apparecchia del male; E in su le sue labbra vi è come un fuoco ardente.
27مرد لئیم شرارت را می‌اندیشد، و برلبهایش مثل آتش سوزنده است.
28L'uomo perverso commette contese; E chi va sparlando disunisce gli amici.
28مرد دروغگو نزاع می‌پاشد، و نمام دوستان خالص را از همدیگر جدا می‌کند.
29L'uomo violento seduce il suo compagno, E lo conduce per una via che non è buona.
29مرد ظالم همسایه خود را اغوا می‌نماید، واو را به راه غیر نیکو هدایت می‌کند.
30Chi chiude gli occhi macchinando perversità, Dimena le labbra quando ha compiuto il male.
30چشمان خود را بر هم می‌زند تا دروغ رااختراع نماید، و لبهایش را می‌خاید و بدی را به انجام می‌رساند.
31La canutezza è una corona gloriosa; Ella si troverà nella via della giustizia.
31سفیدمویی تاج جمال است، هنگامی که درراه عدالت یافت شود.
32Meglio vale chi è lento all'ira, che il forte; E meglio vale chi signoreggia il suo cruccio, che un prenditor di città.
32کسی‌که دیرغضب باشد از جبار بهتر است، و هر‌که بر روح خود مالک باشد از تسخیرکننده شهر افضل است.
33La sorte è gittata nel grembo; Ma dal Signore procede tutto il giudicio di essa.
33قرعه در دامن‌انداخته می‌شود، لیکن تمامی حکم آن از خداوند است.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.