Proverbi 16
Diodati Bibbia 1885Translation
Diodati Bibbia 1885
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Le disposizioni dell'animo son dell'uomo; Ma la risposta della lingua è dal Signore.
1Плануриле пе каре ле фаче инима атырнэ де ом, дар рэспунсул пе каре-л дэ гура вине де ла Домнул.
2Tutte le vie dell'uomo gli paiono pure; Ma il Signore pesa gli spiriti.
2Тоате кэиле омулуй сунт курате ын окий луй, дар Чел че черчетязэ духуриле есте Домнул.
3Rimetti le tue opere nel Signore, E i tuoi pensieri saranno stabiliti.
3Ынкрединцязэ-ць лукрэриле ын мына Домнулуй, ши ыць вор избути плануриле.
4Il Signore ha fatto ogni cosa per sè stesso; Eziandio l'empio per lo giorno del male.
4Домнул а фэкут тоате пентру о цинтэ, кяр ши пе чел рэу пентру зиуа ненорочирий.
5Chiunque è altiero d'animo è abbominevole al Signore; D'ora in ora egli non resterà impunito.
5Орьче инимэ труфашэ есте о скырбэ ынаинтя Домнулуй: хотэрыт, еа ну ва рэмыне непедепситэ.
6L'iniquità sarà purgata con benignità, e con verità; E per lo timor del Signore l'uomo si ritrae dal male.
6Прин драгосте ши крединчошие, омул испэшеште нелеӂюиря, ши прин фрика де Домнул, се абате де ла рэу.
7Quando il Signore gradisce le vie dell'uomo, Pacifica con lui eziandio i suoi nemici.
7Кынд сунт плэкуте Домнулуй кэиле куйва, ый фаче приетень кяр ши пе врэжмаший луй.
8Meglio vale poco con giustizia, Che grandi entrate senza dirittura.
8Май бине пуцин ку дрептате декыт марь венитурь ку стрымбэтате.
9Il cuor dell'uomo delibera della sua via; Ma il Signore dirizza i suoi passi.
9Инима омулуй се гындеште пе че кале сэ мяргэ, дар Домнул ый ындряптэ паший.
10Indovinamento è nelle labbra del re; La sua bocca non falla nel giudicio.
10Хотэрырь думнезеешть сунт пе бузеле ымпэратулуй, гура луй ну требуе сэ факэ грешель кынд жудекэ.
11La stadera, e le bilance giuste son del Signore; Tutti i pesi del sacchetto son sua opera.
11Кынтарул ши кумпэна дряптэ вин де ла Домнул; тоате греутэциле де кынтэрит сунт лукраря Луй.
12Operare empiamente è abbominevole ai re; Perciocchè il trono sarà stabilito per giustizia.
12Ымпэрацилор ле есте скырбэ сэ факэ рэу, кэч прин неприхэнире се ынтэреште ун скаун де домние.
13Le labbra giuste son quelle che i re gradiscono; Ed essi amano chi parla dirittamente.
13Бузеле неприхэните сунт плэкуте ымпэрацилор, ши ей юбеск пе чел че ворбеште ку неприхэнире.
14L'ira del re son messi di morte; Ma l'uomo savio la placherà.
14Мыния ымпэратулуй есте ун веститор ал морций, дар ун ом ынцелепт требуе с-о потоляскэ.
15Nella chiarezza della faccia del re vi è vita; E la sua benevolenza è come la nuvola della pioggia della stagione della ricolta.
15Сенинэтатя фецей ымпэратулуй есте вяца ши бунэвоинца луй есте ка о плоае де примэварэ.
16Quant' è egli cosa migliore acquistar sapienza che oro! E quant'è egli cosa più eccellente acquistar prudenza che argento!
16Ку кыт май мулт фаче кыштигаря ынцелепчуний декыт а аурулуй! Ку кыт есте май де дорит кыштигаря причеперий декыт а арӂинтулуй!
17La strada degli uomini diritti è di stornarsi dal male; Chi osserva la sua via guarda l'anima sua.
17Каля оаменилор фэрэ приханэ есте сэ се феряскэ де рэу; ачела ышь пэзеште суфлетул, каре вегязэ асупра кэий сале.
18La superbia viene davanti alla ruina, E l'alterezza dello spirito davanti alla caduta.
18Мындрия мерӂе ынаинтя пеирий ши труфия мерӂе ынаинтя кэдерий.
19Meglio è essere umile di spirito co' mansueti, Che spartir le spoglie con gli altieri.
19Май бине сэ фий смерит ку чей смериць декыт сэ ымпарць прада ку чей мындри.
20Chi è intendente nella parola troverà bene; E beato chi si confida nel Signore.
20Чине куӂетэ ла Кувынтул Домнулуй гэсеште феричиря ши чине се ынкреде ын Домнул есте феричит.
21Il savio di cuore sarà chiamato intendente; E la dolcezza delle labbra aggiugnerà dottrina.
21Чине аре о инимэ ынцеляптэ есте нумит причепут, дар дулчаца бузелор мэреште штиинца.
22Il senno è una fonte di vita in coloro che ne son dotati; Ma l'ammaestramento degli stolti è stoltizia.
22Ынцелепчуня есте ун извор де вяцэ пентру чине о аре, дар педяпса небунилор есте небуния лор.
23Il cuor del l'uomo savio rende avveduta la sua bocca, E aggiunge dottrina alle sue labbra.
23Чине аре о инимэ ынцеляптэ ышь аратэ ынцелепчуня кынд ворбеште ши мереу се вэд ынвэцэтурь ной пе бузеле луй.
24I detti soavi sono un favo di miele, Dolcezza all'anima, e medicina alle ossa.
24Кувинтеле приетеноасе сунт ка ун фагуре де мьере: дулчь пентру суфлет ши сэнэтоасе пентру оасе.
25Vi è tal via che pare diritta all'uomo, Il fine della quale son le vie della morte.
25Мулте кэй и се пар буне омулуй, дар ла урмэ дук ла моарте.
26L'anima di chi si affatica si affatica per lui stesso; Perciocchè la sua bocca lo preme.
26Чине мунчеште, пентру ел мунчеште, кэч фоамя луй ыл ындямнэ ла лукру.
27L'uomo scellerato apparecchia del male; E in su le sue labbra vi è come un fuoco ardente.
27Омул стрикат прегэтеште ненорочиря ши пе бузеле луй есте ка ун фок апринс.
28L'uomo perverso commette contese; E chi va sparlando disunisce gli amici.
28Омул неастымпэрат стырнеште чертурь ши пырыторул дезбинэ пе чей май бунь приетень.
29L'uomo violento seduce il suo compagno, E lo conduce per una via che non è buona.
29Омул асупритор амэӂеште пе апроапеле сэу ши-л дуче пе о кале каре ну есте бунэ.
30Chi chiude gli occhi macchinando perversità, Dimena le labbra quando ha compiuto il male.
30Чине ынкиде окий ка сэ се дедя ла гындурь стрикате, чине-шь мушкэ бузеле, а ши сэвыршит рэул.
31La canutezza è una corona gloriosa; Ella si troverà nella via della giustizia.
31Перий албь сунт о кунунэ де чинсте, еа се гэсеште пе каля неприхэнирий.
32Meglio vale chi è lento all'ira, che il forte; E meglio vale chi signoreggia il suo cruccio, che un prenditor di città.
32Чел ынчет ла мыние прецуеште май мулт декыт ун витяз ши чине есте стэпын пе сине прецуеште май мулт декыт чине кучереште четэць.
33La sorte è gittata nel grembo; Ma dal Signore procede tutto il giudicio di essa.
33Се арункэ сорцул ын поала хайней, дар орьче хотэрыре вине де ла Домнул.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.