Proverbiorum 24
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1[Ne æmuleris viros malos, nec desideres esse cum eis:
1Ne sekvu malbonajn homojn, Kaj ne deziru esti kun ili;
2quia rapinas meditatur mens eorum, et fraudes labia eorum loquuntur.
2Ĉar ilia koro pensas pri perfortaĵo, Kaj ilia buŝo parolas malbonaĵon.
3Sapientia ædificabitur domus, et prudentia roborabitur.
3Per saĝo konstruiĝas domo, Kaj per prudento ĝi fortikiĝas;
4In doctrina replebuntur cellaria, universa substantia pretiosa et pulcherrima.
4Kaj per sciado la ĉambroj pleniĝas Per ĉia havo grandvalora kaj agrabla.
5Vir sapiens fortis est, et vir doctus robustus et validus:
5Homo saĝa havas forton, Kaj homo prudenta estas potenca.
6quia cum dispositione initur bellum, et erit salus ubi multa consilia sunt.
6Kun pripenso faru militon; Kaj venko venas per multe da konsilantoj.
7Excelsa stulto sapientia; in porta non aperiet os suum.
7Tro alta estas la saĝo por malsaĝulo; Ĉe la pordego li ne malfermos sian buŝon.
8Qui cogitat mala facere stultus vocabitur:
8Kiu intencas fari malbonon, Tiun oni nomas maliculo.
9cogitatio stulti peccatum est, et abominatio hominum detractor.
9Malico de malsaĝulo estas peko; Kaj blasfemanto estas abomenaĵo por homo.
10Si desperaveris lassus in die angustiæ, imminuetur fortitudo tua.]
10Se vi montriĝis malforta en tago de mizero, Via forto estas ja malgranda.
11[Erue eos qui ducuntur ad mortem, et qui trahuntur ad interitum, liberare ne cesses.
11Savu tiujn, kiujn oni prenis por mortigi, Kaj ne fortiriĝu de tiuj, kiuj estas kondamnitaj al morto.
12Si dixeris: Vires non suppetunt; qui inspector est cordis ipse intelligit: et servatorem animæ tuæ nihil fallit, reddetque homini juxta opera sua.
12Se vi diras: Ni tion ne sciis, La esploranto de koroj ja komprenas, Kaj la gardanto de via animo ja scias, Kaj Li redonas al homo laŭ liaj faroj.
13Comede, fili mi, mel, quia bonum est, et favum dulcissimum gutturi tuo.
13Manĝu, mia filo, mielon, ĉar ĝi estas bona; Kaj la mieltavolo estas dolĉa por via gorĝo;
14Sic et doctrina sapientiæ animæ tuæ: quam cum inveneris, habebis in novissimis spem, et spes tua non peribit.
14Tia estas por via animo la sciado de saĝo, se vi ĝin trovis, Kaj ekzistas estonteco, kaj via espero ne pereos.
15Ne insidieris, et quæras impietatem in domo justi, neque vastes requiem ejus.
15Ne insidu, ho malvirtulo, kontraŭ la domo de virtulo; Ne ataku lian ripozejon;
16Septies enim cadet justus, et resurget: impii autem corruent in malum.
16Ĉar sep fojojn virtulo falos, kaj tamen leviĝos; Sed malvirtuloj implikiĝas en la malfeliĉo.
17Cum ceciderit inimicus tuus ne gaudeas, et in ruina ejus ne exsultet cor tuum:
17Kiam falas via malamiko, ne ĝoju, Kaj ĉe lia malfeliĉo via koro ne plezuriĝu;
18ne forte videat Dominus, et displiceat ei, et auferat ab eo iram suam.
18Ĉar eble la Eternulo vidos, kaj tio ne plaĉos al Li, Kaj Li returnos de li Sian koleron.
19Ne contendas cum pessimis, nec æmuleris impios:
19Ne koleru kontraŭ malbonfarantoj, Kaj ne enviu la malvirtulojn;
20quoniam non habent futurorum spem mali, et lucerna impiorum extinguetur.
20Ĉar la malbonulo ne havos estontecon; La lumilo de malvirtuloj estingiĝos.
21Time Dominum, fili mi, et regem, et cum detractoribus non commiscearis:
21Timu, mia filo, la Eternulon kaj la reĝon; Kun ribeluloj ne komunikiĝu.
22quoniam repente consurget perditio eorum, et ruinam utriusque quis novit?]
22Ĉar subite venos ilia pereo; Kaj kiu scias, kiam venos la puno de ambaŭ?
23Hæc quoque sapientibus. [Cognoscere personam in judicio non est bonum.
23Ankaŭ ĉi tio estas vortoj de saĝuloj: Konsideri personojn ĉe juĝado estas ne bone.
24Qui dicunt impio: Justus es: maledicent eis populi, et detestabuntur eos tribus.
24Kiu diras al malvirtulo: Vi estas virtulo, Tiun malbenos popoloj, tiun malamos gentoj.
25Qui arguunt eum laudabuntur, et super ipsos veniet benedictio.
25Sed kiuj faras riproĉojn, tiuj plaĉas, Kaj sur ilin venos bona beno.
26Labia deosculabitur qui recta verba respondet.
26Kiu respondas ĝustajn vortojn, Tiu kisas per la lipoj.
27Præpara foris opus tuum, et diligenter exerce agrum tuum, ut postea ædifices domum tuam.
27Plenumu vian laboron ekstere, Pretigu ĉion sur via kampo; Kaj poste aranĝu vian domon.
28Ne sis testis frustra contra proximum tuum, nec lactes quemquam labiis tuis.
28Ne atestu sen kaŭzo kontraŭ via proksimulo; Ĉu vi trompus per via buŝo?
29Ne dicas: Quomodo fecit mihi, sic faciam ei; reddam unicuique secundum opus suum.]
29Ne diru: Kiel li agis kontraŭ mi, tiel mi agos kontraŭ li; Mi redonos al la homo laŭ lia faro.
30[Per agrum hominis pigri transivi, et per vineam viri stulti:
30Mi pasis tra kampo de homo maldiligenta Kaj tra vinberĝardeno de sensaĝulo;
31et ecce totum repleverant urticæ, et operuerant superficiem ejus spinæ, et maceria lapidum destructa erat.
31Kaj jen ĉie elkreskis urtiko, Ĉio estas kovrita de dornoj, Kaj la ŝtona muro estas detruita.
32Quod cum vidissem, posui in corde meo, et exemplo didici disciplinam.
32Kaj kiam mi vidis, mi prenis ĝin en mian koron, Mi rigardis, kaj ricevis instruon:
33Parum, inquam, dormies, modicum dormitabis; pauxillum manus conseres ut quiescas:
33Iom da dormo, iom da dormeto, Iom da kunmeto de la manoj por kuŝado;
34et veniet tibi quasi cursor egestas, et mendicitas quasi vir armatus.]
34Kaj venos via malriĉeco kiel rabisto, Kaj via senhaveco kiel viro armita.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.