Притчи Соломона 14
Synodal Translation (Синодальный перевод)Translation
Synodal Translation (Синодальный перевод)
Clementine Vulgate, 1598
1Мудрая жена устроит дом свой, а глупая разрушит его своими руками.
1[Sapiens mulier ædificat domum suam; insipiens exstructam quoque manibus destruet.
2Идущий прямым путем боится Господа; но чьи пути кривы, тот небрежет о Нем.
2Ambulans recto itinere, et timens Deum, despicitur ab eo qui infami graditur via.
3В устах глупого - бич гордости; уста же мудрых охраняют их.
3In ore stulti virga superbiæ; labia autem sapientium custodiunt eos.
4Где нет волов, там ясли пусты; а много прибыли от силы волов.
4Ubi non sunt boves, præsepe vacuum est; ubi autem plurimæ segetes, ibi manifesta est fortitudo bovis.
5Верный свидетель не лжет, а свидетель ложный наговорит много лжи.
5Testis fidelis non mentitur; profert autem mendacium dolosus testis.
6Распутный ищет мудрости, и не находит; а для разумного знание легко.
6Quærit derisor sapientiam, et non invenit; doctrina prudentium facilis.
7Отойди от человека глупого, у которого ты не замечаешь разумных уст.
7Vade contra virum stultum, et nescit labia prudentiæ.
8Мудрость разумного - знание пути своего, глупость же безрассудных - заблуждение.
8Sapientia callidi est intelligere viam suam, et imprudentia stultorum errans.
9Глупые смеются над грехом, а посреди праведных - благоволение.
9Stultus illudet peccatum, et inter justos morabitur gratia.
10Сердце знает горе души своей, и в радость его не вмешается чужой.
10Cor quod novit amaritudinem animæ suæ, in gaudio ejus non miscebitur extraneus.
11Дом беззаконных разорится, а жилище праведных процветет.
11Domus impiorum delebitur: tabernacula vero justorum germinabunt.
12Есть пути, которые кажутся человеку прямыми; но конец их - путь к смерти.
12Est via quæ videtur homini justa, novissima autem ejus deducunt ad mortem.
13И при смехе иногда болит сердце, и концом радости бывает печаль.
13Risus dolore miscebitur, et extrema gaudii luctus occupat.
14Человек с развращенным сердцем насытится от путей своих, и добрый - от своих.
14Viis suis replebitur stultus, et super eum erit vir bonus.]
15Глупый верит всякому слову, благоразумный же внимателен к путям своим.
15[Innocens credit omni verbo; astutus considerat gressus suos. Filio doloso nihil erit boni; servo autem sapienti prosperi erunt actus, et dirigetur via ejus.
16Мудрый боится и удаляется от зла, а глупый раздражителен и самонадеян.
16Sapiens timet, et declinat a malo; stultus transilit, et confidit.
17Вспыльчивый может сделать глупость; но человек, умышленно делающий зло, ненавистен.
17Impatiens operabitur stultitiam, et vir versutus odiosus est.
18Невежды получают в удел себе глупость, а благоразумные увенчаются знанием.
18Possidebunt parvuli stultitiam, et exspectabunt astuti scientiam.
19Преклонятся злые пред добрыми и нечестивые - у ворот праведника.
19Jacebunt mali ante bonos, et impii ante portas justorum.
20Бедный ненавидим бывает даже близким своим, а у богатого много друзей.
20Etiam proximo suo pauper odiosus erit: amici vero divitum multi.
21Кто презирает ближнего своего, тот грешит; а кто милосерд к бедным, тот блажен.
21Qui despicit proximum suum peccat; qui autem miseretur pauperis beatus erit. Qui credit in Domino misericordiam diligit.
22Не заблуждаются ли умышляющие зло? не знают милости и верности делающие зло; но милость и верность у благомыслящих.
22Errant qui operantur malum; misericordia et veritas præparant bona.
23От всякого труда есть прибыль, а от пустословия только ущерб.
23In omni opere erit abundantia; ubi autem verba sunt plurima, ibi frequenter egestas.
24Венец мудрых - богатство их, а глупость невежд глупость и есть.
24Corona sapientium divitiæ eorum; fatuitas stultorum imprudentia.
25Верный свидетель спасает души, а лживый наговорит много лжи.
25Liberat animas testis fidelis, et profert mendacia versipellis.]
26В страхе пред Господом - надежда твердая, и сынам Своим Он прибежище.
26[In timore Domini fiducia fortitudinis, et filiis ejus erit spes.
27Страх Господень - источник жизни, удаляющий от сетей смерти.
27Timor Domini fons vitæ, ut declinent a ruina mortis.
28Во множестве народа - величие царя, а при малолюдстве народа беда государю.
28In multitudine populi dignitas regis, et in paucitate plebis ignominia principis.
29У терпеливого человека много разума, а раздражительный выказывает глупость.
29Qui patiens est multa gubernatur prudentia; qui autem impatiens est exaltat stultitiam suam.
30Кроткое сердце - жизнь для тела, а зависть - гниль для костей.
30Vita carnium sanitas cordis; putredo ossium invidia.
31Кто теснит бедного, тот хулит Творца его; чтущий же Его благотворит нуждающемуся.
31Qui calumniatur egentem exprobrat factori ejus; honorat autem eum qui miseretur pauperis.
32За зло свое нечестивый будет отвергнут, а праведный и при смерти своей имеет надежду.
32In malitia sua expelletur impius: sperat autem justus in morte sua.
33Мудрость почиет в сердце разумного, и среди глупых дает знать о себе.
33In corde prudentis requiescit sapientia, et indoctos quosque erudiet.
34Праведность возвышает народ, а беззаконие - бесчестие народов.
34Justitia elevat gentem; miseros autem facit populos peccatum.
35Благоволение царя - к рабу разумному, а гнев его против того, кто позорит его.
35Acceptus est regi minister intelligens; iracundiam ejus inutilis sustinebit.]
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.