Притчи Соломона

Old Testament

New Testament

Chapter 14
Synodal Translation (Син…
vs Clementine Vulgate…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Притчи Соломона 14

Synodal Translation (Синодальный перевод)
Clementine Vulgate, 1598
1Мудрая жена устроит дом свой, а глупая разрушит его своими руками.
1[Sapiens mulier ædificat domum suam; insipiens exstructam quoque manibus destruet.
2Идущий прямым путем боится Господа; но чьи пути кривы, тот небрежет о Нем.
2Ambulans recto itinere, et timens Deum, despicitur ab eo qui infami graditur via.
3В устах глупого - бич гордости; уста же мудрых охраняют их.
3In ore stulti virga superbiæ; labia autem sapientium custodiunt eos.
4Где нет волов, там ясли пусты; а много прибыли от силы волов.
4Ubi non sunt boves, præsepe vacuum est; ubi autem plurimæ segetes, ibi manifesta est fortitudo bovis.
5Верный свидетель не лжет, а свидетель ложный наговорит много лжи.
5Testis fidelis non mentitur; profert autem mendacium dolosus testis.
6Распутный ищет мудрости, и не находит; а для разумного знание легко.
6Quærit derisor sapientiam, et non invenit; doctrina prudentium facilis.
7Отойди от человека глупого, у которого ты не замечаешь разумных уст.
7Vade contra virum stultum, et nescit labia prudentiæ.
8Мудрость разумного - знание пути своего, глупость же безрассудных - заблуждение.
8Sapientia callidi est intelligere viam suam, et imprudentia stultorum errans.
9Глупые смеются над грехом, а посреди праведных - благоволение.
9Stultus illudet peccatum, et inter justos morabitur gratia.
10Сердце знает горе души своей, и в радость его не вмешается чужой.
10Cor quod novit amaritudinem animæ suæ, in gaudio ejus non miscebitur extraneus.
11Дом беззаконных разорится, а жилище праведных процветет.
11Domus impiorum delebitur: tabernacula vero justorum germinabunt.
12Есть пути, которые кажутся человеку прямыми; но конец их - путь к смерти.
12Est via quæ videtur homini justa, novissima autem ejus deducunt ad mortem.
13И при смехе иногда болит сердце, и концом радости бывает печаль.
13Risus dolore miscebitur, et extrema gaudii luctus occupat.
14Человек с развращенным сердцем насытится от путей своих, и добрый - от своих.
14Viis suis replebitur stultus, et super eum erit vir bonus.]
15Глупый верит всякому слову, благоразумный же внимателен к путям своим.
15[Innocens credit omni verbo; astutus considerat gressus suos. Filio doloso nihil erit boni; servo autem sapienti prosperi erunt actus, et dirigetur via ejus.
16Мудрый боится и удаляется от зла, а глупый раздражителен и самонадеян.
16Sapiens timet, et declinat a malo; stultus transilit, et confidit.
17Вспыльчивый может сделать глупость; но человек, умышленно делающий зло, ненавистен.
17Impatiens operabitur stultitiam, et vir versutus odiosus est.
18Невежды получают в удел себе глупость, а благоразумные увенчаются знанием.
18Possidebunt parvuli stultitiam, et exspectabunt astuti scientiam.
19Преклонятся злые пред добрыми и нечестивые - у ворот праведника.
19Jacebunt mali ante bonos, et impii ante portas justorum.
20Бедный ненавидим бывает даже близким своим, а у богатого много друзей.
20Etiam proximo suo pauper odiosus erit: amici vero divitum multi.
21Кто презирает ближнего своего, тот грешит; а кто милосерд к бедным, тот блажен.
21Qui despicit proximum suum peccat; qui autem miseretur pauperis beatus erit. Qui credit in Domino misericordiam diligit.
22Не заблуждаются ли умышляющие зло? не знают милости и верности делающие зло; но милость и верность у благомыслящих.
22Errant qui operantur malum; misericordia et veritas præparant bona.
23От всякого труда есть прибыль, а от пустословия только ущерб.
23In omni opere erit abundantia; ubi autem verba sunt plurima, ibi frequenter egestas.
24Венец мудрых - богатство их, а глупость невежд глупость и есть.
24Corona sapientium divitiæ eorum; fatuitas stultorum imprudentia.
25Верный свидетель спасает души, а лживый наговорит много лжи.
25Liberat animas testis fidelis, et profert mendacia versipellis.]
26В страхе пред Господом - надежда твердая, и сынам Своим Он прибежище.
26[In timore Domini fiducia fortitudinis, et filiis ejus erit spes.
27Страх Господень - источник жизни, удаляющий от сетей смерти.
27Timor Domini fons vitæ, ut declinent a ruina mortis.
28Во множестве народа - величие царя, а при малолюдстве народа беда государю.
28In multitudine populi dignitas regis, et in paucitate plebis ignominia principis.
29У терпеливого человека много разума, а раздражительный выказывает глупость.
29Qui patiens est multa gubernatur prudentia; qui autem impatiens est exaltat stultitiam suam.
30Кроткое сердце - жизнь для тела, а зависть - гниль для костей.
30Vita carnium sanitas cordis; putredo ossium invidia.
31Кто теснит бедного, тот хулит Творца его; чтущий же Его благотворит нуждающемуся.
31Qui calumniatur egentem exprobrat factori ejus; honorat autem eum qui miseretur pauperis.
32За зло свое нечестивый будет отвергнут, а праведный и при смерти своей имеет надежду.
32In malitia sua expelletur impius: sperat autem justus in morte sua.
33Мудрость почиет в сердце разумного, и среди глупых дает знать о себе.
33In corde prudentis requiescit sapientia, et indoctos quosque erudiet.
34Праведность возвышает народ, а беззаконие - бесчестие народов.
34Justitia elevat gentem; miseros autem facit populos peccatum.
35Благоволение царя - к рабу разумному, а гнев его против того, кто позорит его.
35Acceptus est regi minister intelligens; iracundiam ejus inutilis sustinebit.]

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.