Sentencoj 5
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Mia filo! atentu mian saĝon; Al mia prudento klinu vian orelon,
1Сине мој, слушај мудрост моју, к разуму мом пригни ухо своје,
2Por ke vi konservu prudenton Kaj via buŝo tenu scion.
2Да се држиш разборитости, и усне твоје да хране знање.
3Ĉar la buŝo de malĉastulino elverŝas mielon, Kaj ŝia gorĝo estas pli glata ol oleo.
3Јер с усана туђе жене капље мед, и грло јој је мекше од уља;
4Sed ŝia sekvaĵo estas maldolĉa kiel absinto, Akra kiel ambaŭtranĉa glavo.
4Али јој је последак горак као пелен, оштар као мач с обе стране оштар.
5Ŝiaj piedoj iras malsupren al la morto; Ŝiaj paŝoj atingas Ŝeolon.
5Ноге јој силазе к смрти, до пакла допиру кораци њени.
6Ŝi ne iras rekte laŭ la vojo de vivo; Ŝiaj paŝoj ŝanceliĝas, sed tion ŝi ne scias.
6Да не би мерио пут животни, савијају се стазе њене да не знаш.
7Kaj nun, infanoj, aŭskultu min, Kaj ne forkliniĝu de la vortoj de mia buŝo.
7Зато, децо, послушајте мене, и не одступајте од речи уста мојих.
8Malproksimigu de ŝi vian vojon, Kaj ne proksimiĝu al la pordo de ŝia domo,
8Нека је далеко од ње пут твој, и не приближуј се к вратима куће њене,
9Por ke vi ne fordonu al aliaj vian honoron Kaj viajn jarojn al la kruelulo,
9Да не би дао другима славе своје и година својих немилостивоме,
10Por ke fremduloj ne satiĝu de via havo, Kaj viaj laboroj ne estu en fremda domo,
10Да се не би туђинци наситили твог блага и труд твој да не би био у туђој кући,
11Ĝis vi ĝemos en la fino, Kiam konsumiĝos via karno kaj via korpo,
11И да не ридаш на послетку, кад се строши месо твоје и тело твоје,
12Kaj vi diros: Ho, kiel mi malamis instruon, Kaj mia koro malŝatis moraligon!
12И кажеш: Како мрзих на наставу, и како срце моје презира карање!
13Kaj mi ne aŭskultis la voĉon de miaj instruantoj, Kaj mi ne klinis mian orelon al miaj lernigantoj.
13И не послушах глас учитеља својих, и не пригнух уха свог к онима који ме учаху!
14Mi estis preskaŭ en ĉia malbono Meze de kunveno kaj societo.
14Умало не западох у свако зло усред збора и скупштине.
15Trinku akvon el via cisterno, Kaj fluantan el via puto.
15Пиј воду из свог студенца и што тече из твог извора.
16Viaj fontoj disfluu eksteren, Akvaj torentoj en la stratojn.
16Нека се разливају твоји извори на поље, и потоци по улицама.
17Ili apartenu al vi sola, Sed ne al aliaj kun vi.
17Имај их сам за се, а не туђин с тобом.
18Via fonto estu benata; Kaj havu ĝojon de la edzino de via juneco.
18Благословен да је извор твој, и весели се женом младости своје;
19Ŝi estas ĉarma kiel cervino, Kaj aminda kiel ibeksino; Ŝiaj karesoj ĝuigu vin en ĉiu tempo, Ŝia amo ĉiam donu al vi plezuron.
19Нека ти је као кошута мила и као срна љупка; дојке њене нека те опијају у свако доба, у љубави њеној посрћи једнако.
20Kaj kial, mia filo, vi volas serĉi al vi plezuron ĉe fremda virino Kaj enbrakigi ne apartenantan al vi?
20А зашто би, сине, посртао за туђинком и голио недра туђој,
21Ĉar antaŭ la okuloj de la Eternulo estas la vojoj de homo, Kaj ĉiujn liajn irojn Li pripensas.
21Кад су пред очима Господу путеви свачији, и мери све стазе његове?
22Liaj propraj malbonfaroj enkaptos la malpiulon, Kaj la ŝnuroj de lia peko lin tenos.
22Безбожника ће ухватити његова безакоња, и у ужа греха својих заплешће се;
23Li mortos pro manko de eduko; Kaj la multo de lia senprudenteco lin devojigos.
23Умреће без наставе, и од мноштва лудости своје лутаће.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.