Sentencoj 5
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Louis Segond 1910
1Mia filo! atentu mian saĝon; Al mia prudento klinu vian orelon,
1Mon fils, sois attentif à ma sagesse, Prête l’oreille à mon intelligence,
2Por ke vi konservu prudenton Kaj via buŝo tenu scion.
2Afin que tu conserves la réflexion, Et que tes lèvres gardent la connaissance.
3Ĉar la buŝo de malĉastulino elverŝas mielon, Kaj ŝia gorĝo estas pli glata ol oleo.
3Car les lèvres de l’étrangère distillent le miel, Et son palais est plus doux que l’huile;
4Sed ŝia sekvaĵo estas maldolĉa kiel absinto, Akra kiel ambaŭtranĉa glavo.
4Mais à la fin elle est amère comme l’absinthe, Aiguë comme un glaive à deux tranchants.
5Ŝiaj piedoj iras malsupren al la morto; Ŝiaj paŝoj atingas Ŝeolon.
5Ses pieds descendent vers la mort, Ses pas atteignent le séjour des morts.
6Ŝi ne iras rekte laŭ la vojo de vivo; Ŝiaj paŝoj ŝanceliĝas, sed tion ŝi ne scias.
6Afin de ne pas considérer le chemin de la vie, Elle est errante dans ses voies, elle ne sait où elle va.
7Kaj nun, infanoj, aŭskultu min, Kaj ne forkliniĝu de la vortoj de mia buŝo.
7Et maintenant, mes fils, écoutez-moi, Et ne vous écartez pas des paroles de ma bouche.
8Malproksimigu de ŝi vian vojon, Kaj ne proksimiĝu al la pordo de ŝia domo,
8Éloigne-toi du chemin qui conduit chez elle, Et ne t’approche pas de la porte de sa maison,
9Por ke vi ne fordonu al aliaj vian honoron Kaj viajn jarojn al la kruelulo,
9De peur que tu ne livres ta vigueur à d’autres, Et tes années à un homme cruel;
10Por ke fremduloj ne satiĝu de via havo, Kaj viaj laboroj ne estu en fremda domo,
10De peur que des étrangers ne se rassasient de ton bien, Et du produit de ton travail dans la maison d’autrui;
11Ĝis vi ĝemos en la fino, Kiam konsumiĝos via karno kaj via korpo,
11De peur que tu ne gémisses, près de ta fin, Quand ta chair et ton corps se consumeront,
12Kaj vi diros: Ho, kiel mi malamis instruon, Kaj mia koro malŝatis moraligon!
12Et que tu ne dises: Comment donc ai-je pu haïr la correction, Et comment mon cœur a-t-il dédaigné la réprimande?
13Kaj mi ne aŭskultis la voĉon de miaj instruantoj, Kaj mi ne klinis mian orelon al miaj lernigantoj.
13Comment ai-je pu ne pas écouter la voix de mes maîtres, Ne pas prêter l’oreille à ceux qui m’instruisaient?
14Mi estis preskaŭ en ĉia malbono Meze de kunveno kaj societo.
14Peu s’en est fallu que je n’aie éprouvé tous les malheurs Au milieu du peuple et de l’assemblée.
15Trinku akvon el via cisterno, Kaj fluantan el via puto.
15Bois les eaux de ta citerne, Les eaux qui sortent de ton puits.
16Viaj fontoj disfluu eksteren, Akvaj torentoj en la stratojn.
16Tes sources doivent-elles se répandre au-dehors? Tes ruisseaux doivent ils couler sur les places publiques?
17Ili apartenu al vi sola, Sed ne al aliaj kun vi.
17Qu’ils soient pour toi seul, Et non pour des étrangers avec toi.
18Via fonto estu benata; Kaj havu ĝojon de la edzino de via juneco.
18Que ta source soit bénie, Et fais ta joie de la femme de ta jeunesse,
19Ŝi estas ĉarma kiel cervino, Kaj aminda kiel ibeksino; Ŝiaj karesoj ĝuigu vin en ĉiu tempo, Ŝia amo ĉiam donu al vi plezuron.
19Biche des amours, gazelle pleine de grâce: Sois en tout temps enivré de ses charmes, Sans cesse épris de son amour.
20Kaj kial, mia filo, vi volas serĉi al vi plezuron ĉe fremda virino Kaj enbrakigi ne apartenantan al vi?
20Et pourquoi, mon fils, serais-tu épris d’une étrangère, Et embrasserais-tu le sein d’une inconnue?
21Ĉar antaŭ la okuloj de la Eternulo estas la vojoj de homo, Kaj ĉiujn liajn irojn Li pripensas.
21Car les voies de l’homme sont devant les yeux de l’Éternel, Qui observe tous ses sentiers.
22Liaj propraj malbonfaroj enkaptos la malpiulon, Kaj la ŝnuroj de lia peko lin tenos.
22Le méchant est pris dans ses propres iniquités, Il est saisi par les liens de son péché.
23Li mortos pro manko de eduko; Kaj la multo de lia senprudenteco lin devojigos.
23Il mourra faute d’instruction, Il chancellera par l’excès de sa folie.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.