Sentencoj 11
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Louis Segond 1910
1Malvera pesilo estas abomenaĵo por la Eternulo; Sed plena pezo plaĉas al Li.
1La balance fausse est en horreur à l’Éternel, Mais le poids juste lui est agréable.
2Se venis malhumileco, venos ankaŭ honto; Sed ĉe la humiluloj estas saĝo.
2Quand vient l’orgueil, vient aussi l’ignominie; Mais la sagesse est avec les humbles.
3La senkulpeco de la piuloj gvidos ilin; Sed la falsemo pereigos la maliculojn.
3L’intégrité des hommes droits les dirige, Mais les détours des perfides causent leur ruine.
4Ne helpos riĉo en la tago de kolero; Sed bonfaremo savas de morto.
4Au jour de la colère, la richesse ne sert à rien; Mais la justice délivre de la mort.
5La justeco de piulo ebenigas lian vojon; Sed malpiulo falos per sia malpieco.
5La justice de l’homme intègre aplanit sa voie, Mais le méchant tombe par sa méchanceté.
6La justeco de piuloj savos ilin; Sed la pasio de maliculoj ilin kaptos.
6La justice des hommes droits les délivre, Mais les méchants sont pris par leur malice.
7Kiam mortas homo pia, ne pereas lia espero; Sed la atendo de la pekuloj pereas.
7A la mort du méchant, son espoir périt, Et l’attente des hommes iniques est anéantie.
8Piulo estas savata kontraŭ mizero, Kaj malpiulo venas sur lian lokon.
8Le juste est délivré de la détresse, Et le méchant prend sa place.
9Per la buŝo de hipokritulo difektiĝas lia proksimulo; Sed per kompreno piuloj saviĝas.
9Par sa bouche l’impie perd son prochain, Mais les justes sont délivrés par la science.
10Kiam al la piuloj estas bone, la urbo ĝojas; Kaj kiam pereas malpiuloj, ĝi estas gaja.
10Quand les justes sont heureux, la ville est dans la joie; Et quand les méchants périssent, on pousse des cris d’allégresse.
11Per la beno de piuloj urbo altiĝas; Kaj per la buŝo de malpiuloj ĝi ruiniĝas.
11La ville s’élève par la bénédiction des hommes droits, Mais elle est renversée par la bouche des méchants.
12Kiu mokas sian proksimulon, tiu estas malsaĝulo; Sed homo prudenta silentas.
12Celui qui méprise son prochain est dépourvu de sens, Mais l’homme qui a de l’intelligence se tait.
13Kiu iras kun kalumnioj, tiu elperfidas sekreton; Sed kiu havas fidelan spiriton, tiu konservas aferon.
13Celui qui répand la calomnie dévoile les secrets, Mais celui qui a l’esprit fidèle les garde.
14Ĉe manko de prikonsiliĝo popolo pereas; Sed ĉe multe da konsilantoj estas bonstato.
14Quand la prudence fait défaut, le peuple tombe; Et le salut est dans le grand nombre des conseillers.
15Malbonon faras al si tiu, kiu garantias por fremdulo; Sed kiu malamas donadon de mano, tiu estas ekster danĝero.
15Celui qui cautionne autrui s’en trouve mal, Mais celui qui craint de s’engager est en sécurité.
16Aminda virino akiras honoron, Kaj potenculoj akiras riĉon.
16Une femme qui a de la grâce obtient la gloire, Et ceux qui ont de la force obtiennent la richesse.
17Bonkora homo donos bonon al sia animo, Kaj kruelulo detruas sian karnon.
17L’homme bon fait du bien à son âme, Mais l’homme cruel trouble sa propre chair.
18Malvirtulo akiras profiton malveran, Kaj la semanto de virto veran rekompencon.
18Le méchant fait un gain trompeur, Mais celui qui sème la justice a un salaire véritable.
19Bonfarado kondukas al vivo; Kaj kiu celas malbonon, tiu iras al sia morto.
19Ainsi la justice conduit à la vie, Mais celui qui poursuit le mal trouve la mort.
20Abomenaĵo por la Eternulo estas la malickoruloj; Sed plaĉas al Li tiuj, kiuj iras vojon pian.
20Ceux qui ont le cœur pervers sont en abomination à l’Éternel, Mais ceux dont la voie est intègre lui sont agréables.
21Oni povas esti certa, ke malvirtulo ne restos senpuna; Sed la idaro de virtuloj estos savita.
21Certes, le méchant ne restera pas impuni, Mais la postérité des justes sera sauvée.
22Kiel ora ringo sur la nazo de porko, Tiel estas virino bela, sed malbonkonduta.
22Un anneau d’or au nez d’un pourceau, C’est une femme belle et dépourvue de sens.
23La deziro de virtuloj estas nur bono; Sed malvirtuloj povas esperi nur koleron.
23Le désir des justes, c’est seulement le bien; L’attente des méchants, c’est la fureur.
24Unu disdonas, kaj riĉiĝas ĉiam pli; Alia tro avaras, kaj tamen nur malriĉiĝas.
24Tel, qui donne libéralement, devient plus riche; Et tel, qui épargne à l’excès, ne fait que s’appauvrir.
25Animo benanta ĝuos bonstaton; Kaj kiu trinkigas, tiu mem havos sufiĉe por trinki.
25L’âme bienfaisante sera rassasiée, Et celui qui arrose sera lui-même arrosé.
26Kiu retenas grenon, tiun malbenas la popolo; Sed beno venas sur la kapon de tiu, kiu disdonas.
26Celui qui retient le blé est maudit du peuple, Mais la bénédiction est sur la tête de celui qui le vend.
27Kiu celas bonon, tiu atingos plaĉon; Sed kiu serĉas malbonon, tiun ĝi trafos.
27Celui qui recherche le bien s’attire de la faveur, Mais celui qui poursuit le mal en est atteint.
28Kiu fidas sian riĉecon, tiu falos; Sed virtuloj floros kiel juna folio.
28Celui qui se confie dans ses richesses tombera, Mais les justes verdiront comme le feuillage.
29Kiu detruas sian domon, tiu heredos venton; Kaj malsaĝulo estas sklavo de saĝulo.
29Celui qui trouble sa maison héritera du vent, Et l’insensé sera l’esclave de l’homme sage.
30La frukto de virtulo estas arbo de vivo; Kaj akiranto de animoj estas saĝulo.
30Le fruit du juste est un arbre de vie, Et le sage s’empare des âmes.
31Se virtulo ricevas redonon sur la tero, Tiom pli malvirtulo kaj pekulo!
31Voici, le juste reçoit sur la terre une rétribution; Combien plus le méchant et le pécheur!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.