امثال 11
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Louis Segond 1910
1ترازوی با تقلب نزد خداوند مکروه است، اما سنگ تمام پسندیده او است.
1La balance fausse est en horreur à l’Éternel, Mais le poids juste lui est agréable.
2چون تکبر می‌آید خجالت می‌آید، اما حکمت با متواضعان است.
2Quand vient l’orgueil, vient aussi l’ignominie; Mais la sagesse est avec les humbles.
3کاملیت راستان ایشان را هدایت می‌کند، اماکجی خیانتکاران ایشان را هلاک می‌سازد.
3L’intégrité des hommes droits les dirige, Mais les détours des perfides causent leur ruine.
4توانگری در روز غضب منفعت ندارد، اماعدالت از موت رهایی می‌بخشد.
4Au jour de la colère, la richesse ne sert à rien; Mais la justice délivre de la mort.
5عدالت مرد کامل طریق او را راست می‌سازد، اما شریر از شرارت خود هلاک می‌گردد.
5La justice de l’homme intègre aplanit sa voie, Mais le méchant tombe par sa méchanceté.
6عدالت راستان ایشان را خلاصی می‌بخشد، اما خیانتکاران در خیانت خود گرفتار می‌شوند.
6La justice des hommes droits les délivre, Mais les méchants sont pris par leur malice.
7چون مرد شریر بمیرد امید او نابود می‌گردد، و انتظار زورآوران تلف می‌شود.
7A la mort du méchant, son espoir périt, Et l’attente des hommes iniques est anéantie.
8مرد عادل از تنگی خلاص می‌شود و شریربه‌جای او می‌آید.
8Le juste est délivré de la détresse, Et le méchant prend sa place.
9مرد منافق به دهانش همسایه خود را هلاک می‌سازد، و عادلان به معرفت خویش نجات می‌یابند.
9Par sa bouche l’impie perd son prochain, Mais les justes sont délivrés par la science.
10از سعادتمندی عادلان، شهر شادی می‌کند، و از هلاکت شریران ابتهاج می‌نماید.
10Quand les justes sont heureux, la ville est dans la joie; Et quand les méchants périssent, on pousse des cris d’allégresse.
11از برکت راستان، شهر مرتفع می‌شود، اما ازدهان شریران منهدم می‌گردد.
11La ville s’élève par la bénédiction des hommes droits, Mais elle est renversée par la bouche des méchants.
12کسی‌که همسایه خود را حقیر شماردناقص العقل می‌باشد، اما صاحب فطانت ساکت می‌ماند.
12Celui qui méprise son prochain est dépourvu de sens, Mais l’homme qui a de l’intelligence se tait.
13کسی‌که به نمامی گردش می‌کند، سرها رافاش می‌سازد، اما شخص امین دل، امر را مخفی می‌دارد.
13Celui qui répand la calomnie dévoile les secrets, Mais celui qui a l’esprit fidèle les garde.
14جایی که تدبیر نیست مردم می‌افتند، اماسلامتی از کثرت مشیران است.
14Quand la prudence fait défaut, le peuple tombe; Et le salut est dans le grand nombre des conseillers.
15کسی‌که برای غریب ضامن شود البته ضررخواهد یافت، و کسی‌که ضمانت را مکروه داردایمن می‌باشد.
15Celui qui cautionne autrui s’en trouve mal, Mais celui qui craint de s’engager est en sécurité.
16زن نیکوسیرت عزت را نگاه می‌دارد، چنانکه زورآوران دولت را محافظت می‌نمایند.
16Une femme qui a de la grâce obtient la gloire, Et ceux qui ont de la force obtiennent la richesse.
17مرد رحیم به خویشتن احسان می‌نماید، امامرد ستم کیش جسد خود را می‌رنجاند.
17L’homme bon fait du bien à son âme, Mais l’homme cruel trouble sa propre chair.
18شریر اجرت فریبنده تحصیل می‌کند، اماکارنده عدالت مزد حقیقی را.
18Le méchant fait un gain trompeur, Mais celui qui sème la justice a un salaire véritable.
19چنانکه عدالت مودی به حیات‌است، همچنین هر‌که شرارت را پیروی نماید او را به موت می‌رساند.
19Ainsi la justice conduit à la vie, Mais celui qui poursuit le mal trouve la mort.
20کج خلقان نزد خداوند مکروهند، اماکاملان طریق پسندیده او می‌باشند.
20Ceux qui ont le cœur pervers sont en abomination à l’Éternel, Mais ceux dont la voie est intègre lui sont agréables.
21یقین شریر مبرا نخواهد شد، اما ذریت عادلان نجات خواهند یافت.
21Certes, le méchant ne restera pas impuni, Mais la postérité des justes sera sauvée.
22زن جمیله بی‌عقل حلقه زرین است در بینی گراز.
22Un anneau d’or au nez d’un pourceau, C’est une femme belle et dépourvue de sens.
23آرزوی عادلان نیکویی محض است، اماانتظار شریران، غضب می‌باشد.
23Le désir des justes, c’est seulement le bien; L’attente des méchants, c’est la fureur.
24هستند که می‌پاشند و بیشتر می‌اندوزند وهستند که زیاده از آنچه شاید نگاه می‌دارند اما به نیازمندی می‌انجامد.
24Tel, qui donne libéralement, devient plus riche; Et tel, qui épargne à l’excès, ne fait que s’appauvrir.
25شخص سخی فربه می‌شود، و هر‌که سیراب می‌کند خود نیز سیراب خواهد گشت.
25L’âme bienfaisante sera rassasiée, Et celui qui arrose sera lui-même arrosé.
26هر‌که غله را نگاه دارد مردم او را لعنت خواهند کرد، اما بر سر فروشنده آن برکت خواهدبود.
26Celui qui retient le blé est maudit du peuple, Mais la bénédiction est sur la tête de celui qui le vend.
27کسی‌که نیکویی را بطلبد رضامندی رامی جوید، و هر‌که بدی را بطلبد بر او عارض خواهد شد.
27Celui qui recherche le bien s’attire de la faveur, Mais celui qui poursuit le mal en est atteint.
28کسی‌که بر توانگری خود توکل کند، خواهد افتاد، اما عادلان مثل برگ سبز شکوفه خواهند‌آورد.
28Celui qui se confie dans ses richesses tombera, Mais les justes verdiront comme le feuillage.
29هر‌که اهل خانه خود را برنجاند نصیب او باد خواهد بود، و احمق بنده حکیم دلان خواهدشد.
29Celui qui trouble sa maison héritera du vent, Et l’insensé sera l’esclave de l’homme sage.
30ثمره مرد عادل درخت حیات‌است، وکسی‌که جانها را صید کند حکیم است.
30Le fruit du juste est un arbre de vie, Et le sage s’empare des âmes.
31اینک مرد عادل بر زمین جزا خواهد یافت، پس چند مرتبه زیاده مرد شریر و گناهکار.
31Voici, le juste reçoit sur la terre une rétribution; Combien plus le méchant et le pécheur!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.