Sentencoj 5
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Mia filo! atentu mian saĝon; Al mia prudento klinu vian orelon,
1Mijn zoon, schenk uw aandacht aan mijn wijsheid, Neig uw oor tot mijn inzicht;
2Por ke vi konservu prudenton Kaj via buŝo tenu scion.
2Dat overleg en ervaring u mogen behoeden, En u bewaren voor de lippen van een vreemde vrouw.
3Ĉar la buŝo de malĉastulino elverŝas mielon, Kaj ŝia gorĝo estas pli glata ol oleo.
3Want al druipen de lippen der vreemde van honing, En is haar gehemelte gladder dan olie,
4Sed ŝia sekvaĵo estas maldolĉa kiel absinto, Akra kiel ambaŭtranĉa glavo.
4Ten slotte is zij bitter als alsem, En scherp als een tweesnijdend zwaard.
5Ŝiaj piedoj iras malsupren al la morto; Ŝiaj paŝoj atingas Ŝeolon.
5Haar voeten dalen af naar de dood, Tot de onderwereld leiden haar schreden;
6Ŝi ne iras rekte laŭ la vojo de vivo; Ŝiaj paŝoj ŝanceliĝas, sed tion ŝi ne scias.
6Ze bakent de weg des levens niet af, Maar haar paden kronkelen ongemerkt!
7Kaj nun, infanoj, aŭskultu min, Kaj ne forkliniĝu de la vortoj de mia buŝo.
7Welnu dan kinderen, luistert naar mij, Keert u niet af van mijn woorden.
8Malproksimigu de ŝi vian vojon, Kaj ne proksimiĝu al la pordo de ŝia domo,
8Houd uw weg verre van haar, Nader niet tot de deur van haar huis:
9Por ke vi ne fordonu al aliaj vian honoron Kaj viajn jarojn al la kruelulo,
9Anders moet ge aan anderen uw frisheid afstaan, Uw jaren offeren aan een ongenadig mens
10Por ke fremduloj ne satiĝu de via havo, Kaj viaj laboroj ne estu en fremda domo,
10Verrijken zich vreemden met uw vermogen, En komt uw zuurverdiend loon in het huis van een ander.
11Ĝis vi ĝemos en la fino, Kiam konsumiĝos via karno kaj via korpo,
11Dan slaat ge ten slotte aan ‘t jammeren, En moet ge, als heel uw lichaam op is, bekennen:
12Kaj vi diros: Ho, kiel mi malamis instruon, Kaj mia koro malŝatis moraligon!
12Hoe heb ik toch de tucht kunnen haten, En de vermaning in de wind kunnen slaan?
13Kaj mi ne aŭskultis la voĉon de miaj instruantoj, Kaj mi ne klinis mian orelon al miaj lernigantoj.
13Waarom heb ik niet geluisterd naar hen, die mij onderwezen, Geen aandacht geschonken aan hen, die mij leerden?
14Mi estis preskaŭ en ĉia malbono Meze de kunveno kaj societo.
14Nu hebben mij haast alle rampen getroffen Midden in de kring van mijn volk!
15Trinku akvon el via cisterno, Kaj fluantan el via puto.
15Drink water uit uw eigen bron, Een koele dronk uit uw eigen put
16Viaj fontoj disfluu eksteren, Akvaj torentoj en la stratojn.
16Zoudt ge úw wellen over de rand laten stromen, Uw watergolven over de straten?
17Ili apartenu al vi sola, Sed ne al aliaj kun vi.
17Néén, u alleen behoren zij toe, Niet aan vreemden nevens u.
18Via fonto estu benata; Kaj havu ĝojon de la edzino de via juneco.
18Houd dus uw bron voor u zelf, En geniet van de vrouw uwer jeugd:
19Ŝi estas ĉarma kiel cervino, Kaj aminda kiel ibeksino; Ŝiaj karesoj ĝuigu vin en ĉiu tempo, Ŝia amo ĉiam donu al vi plezuron.
19Die aanminnige hinde, Die bevallige gems; Haar borsten mogen u ten allen tijde bevredigen. Aan haar liefde moogt ge u voortdurend bedwelmen.
20Kaj kial, mia filo, vi volas serĉi al vi plezuron ĉe fremda virino Kaj enbrakigi ne apartenantan al vi?
20Waarom, mijn zoon, zoudt ge u aan een vreemde te buiten gaan, De boezem strelen van een onbekende?
21Ĉar antaŭ la okuloj de la Eternulo estas la vojoj de homo, Kaj ĉiujn liajn irojn Li pripensas.
21Voor de ogen van Jahweh liggen de wegen van iedereen open, Hij let op de paden van allen:
22Liaj propraj malbonfaroj enkaptos la malpiulon, Kaj la ŝnuroj de lia peko lin tenos.
22De boze wordt in zijn eigen wandaden verstrikt, In de banden van zijn zonden gevangen;
23Li mortos pro manko de eduko; Kaj la multo de lia senprudenteco lin devojigos.
23Zijn losbandigheid brengt hem om het leven, Door zijn vele dwaasheden komt hij om.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.