Přísloví 27
Kralice Bible (1613)Translation
Kralice Bible (1613)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Nechlub se dnem zítřejším, nebo nevíš, coť ten den přinese.
1Wil de dag van morgen niet prijzen: Ge weet niet, wat hij u brengt.
2Nechať tě chválí jiní, a ne ústa tvá, cizí, a ne rtové tvoji.
2Laat een ander u prijzen, niet uw eigen mond; Een vreemde, niet uw eigen lippen.
3Tíž má kamen, a váhu písek, ale hněv blázna těžší jest nad to obé.
3Plomp is een steen, en zwaar het zand; Zwaarder dan beide is het humeur van een dwaas.
4Ukrutnátě věc hněv a prudká prchlivost, ale kdo ostojí před závistí?
4Wreed is de wraak, een stortvloed de toorn; Maar wie houdt het uit voor de jaloezie?
5Lepší jest domlouvání zjevné, než milování tajné.
5Beter een terechtwijzing in het openbaar, Dan liefde, die zich niet uit.
6Bezpečnější rány od přítele, než lahodná líbání nenávidícího.
6Goed bedoeld zijn de wonden, door een vriend geslagen; Verraderlijk de kussen van een vijand.
7Duše sytá pohrdá i medem, ale duši lačné každá hořkost sladká.
7Iemand die genoeg heeft, geeft niet om honing; Als iemand honger heeft, is al het bittere zoet.
8Jako pták zaletuje od hnízda svého, tak muž odchází od místa svého.
8Als een vogel, die uit het nest fladdert, Zo is een man, die rondzwerft ver van zijn huis.
9Mast a kadění obveseluje srdce; tak sladkost přítele víc než rada vlastní.
9Olie en wierook verheugen het hart; De raad van een vriend verblijdt de ziel.
10Přítele svého a přítele otce svého neopouštěj, a do domu bratra svého nechoď v čas bídy své; lepšíť jest soused blízký, než bratr daleký.
10Laat uw eigen vriend en dien van uw vader niet in de steek; Maar betreed niet het huis van uw broeder, als het u slecht gaat, Beter een vriend dichtbij. Dan een broer veraf.
11Buď moudrý, synu můj, a obvesel srdce mé, ať mám co odpovědíti tomu, kdož mi utrhá.
11Mijn zoon, wees wijs, en verblijd mijn hart; Dan kan ik te woord staan hem, die mij hoont.
12Opatrný vida zlé, vyhne se, ale hloupí předce jdouce, těžkosti docházejí.
12De wijze ziet onheil en trekt zich terug; De onnozelen lopen door, en moeten ervoor boeten.
13Vezmi roucho toho, kterýž slíbil za cizího, a od toho, kdo za cizozemku slíbil, základ jeho.
13Ontneem hem zijn kleed, want hij bleef borg voor een ander; Eis pand van hem terwille van een vreemde vrouw.
14Tomu, kdož dobrořečí příteli svému hlasem velikým, ráno vstávaje, za zlořečení počteno bude.
14Als iemand zijn naaste op de vroege morgen luidruchtig begroet, Dan wordt het als een vloek beschouwd
15Kapání ustavičné v čas přívalu, a žena svárlivá rovní jsou sobě;
15Een gestadig druppelend lek op een stortregen-dag, En een snibbige vrouw, ze gelijken op elkaar.
16Kdož ji schovává, schovává vítr, a jako mast v pravici voněti bude.
16De noordenwind is een ruwe wind, Toch wordt hij geluksbode genoemd
17Železo železem se ostří; tak muž zostřuje tvář přítele svého.
17Zoals ijzer ijzer scherpt, Zo scherpt de ene mens den ander.
18Kdo ostříhá fíku, jídá ovoce jeho; tak kdo ostříhá pána svého, poctěn bude.
18Wie op zijn vijgeboom past, zal zijn vruchten eten; Wie voor zijn meester zorgt, wordt rijk beloond.
19Jakož u vodě tvář proti tváři se ukazuje, tak srdce člověka člověku.
19Zoals het ene gezicht op het andere lijkt, Zo lijkt ook het ene mensenhart op het andere.
20Propast a zahynutí nebývají nasyceni, tak oči člověka nasytiti se nemohou.
20Dodenrijk en onderwereld krijgen nooit genoeg; De ogen der mensen zijn nimmer bevredigd.
21Teglík stříbra a pec zlata zkušuje, tak člověka pověst chvály jeho.
21Voor het zilver de smeltkroes, de oven voor het goud: De mens wordt beproefd naar zijn goede naam.
22Bys blázna i v stupě mezi krupami píchem zopíchal, neodejde od něho bláznovství jeho.
22Al stampt ge den dwaas in een vijzel, Tussen de gerstekorrels met een stamper: Ge krijgt er zijn dwaasheid niet uit.
23Pilně přihlídej k dobytku svému, pečuj o stáda svá.
23Let goed op, hoe uw schapen eruit zien, En volg uw kudde met aandacht;
24Nebo ne na věky trvá bohatství, ani koruna do pronárodu.
24Want welvaart duurt niet eeuwig, Een schat niet van geslacht op geslacht.
25Když zroste tráva, a ukazuje se bylina, tehdáž ať se shromažďuje seno s hor.
25Als het hooi binnen is, de nawas verschijnt, En het groen der bergweide wordt ingezameld,
26Beránkové budou k oděvu tvému, a záplata pole kozelci.
26Dan verschaffen de lammeren u kleding, De bokken u de prijs van een akker;
27Nadto dostatek mléka kozího ku pokrmu tvému, ku pokrmu domu tvého, a živnosti děvek tvých.
27Dan is er geitenmelk genoeg tot voedsel van u en uw gezin, En levensonderhoud voor uw dienstboden.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.