Приповісток 16
Kulish and Puluj Bible (1905)Translation
Kulish and Puluj Bible (1905)
Kralice Bible (1613)
1Чоловік укладає в свойому серцї, від Господа ж залежна відповідь язиком.
1Při člověku bývá spořádání myšlení, ale od Hospodina jest řeč jazyka.
2Всї путї чоловіка чисті в очах його, Господь же на вазї важить душі.
2Všecky cesty člověka čisté se jemu zdají, ale kterýž zpytuje duchy, Hospodin jest.
3На Господа в твоїх дїлах і справах здайся, то й задуми твої спевняться нехибно.
3Uval na Hospodina činy své, a budou upevněna předsevzetí tvá.
4Все сотворив Бог про себе, ба й безбожника — на день його горя.
4Hospodin všecko učinil pro sebe samého, také i bezbožného ke dni zlému.
5Всякий гордий серцем — гидота в Господа, можна заручити, що без кари не обійдеться.
5Ohavností jest Hospodinu každý pyšného srdce; by sobě na pomoc i jiné přivzal, neujde pomsty.
6Милосердєм і правдою обмиваєсь гріх, і страх Господень одводить од зла.
6Milosrdenstvím a pravdou očištěna bývá nepravost, a v bázni Hospodinově uchází se zlého.
7Як чоловікові путї приятнї Богу, так мирить він із ним і ворогів його.
7Když se líbí Hospodinu cesty člověka, také i nepřátely jeho spokojuje k němu.
8Лїпше не многе з правдою, анїж з кривдою добутки превеликі.
8Lepší jest maličko s spravedlností, než množství důchodů nespravedlivých.
9Обдумує свій путь людськеє серце, та Господь править ходом його.
9Srdce člověka přemýšlí o cestě své, ale Hospodin spravuje kroky jeho.
10В царських устах — слово пророче; уста його не мають помилятись в судї.
10Rozhodnutí jest ve rtech královských, v soudu neuchylují se ústa jeho.
11Вірна вага й мисочки вагові у Господа, в його й усї камінцї вагові в саквах.
11Váha a závaží jsou úsudek Hospodinův, a všecka závaží v pytlíku jeho nařízení.
12Ненавидне царям людей безбожних дїло: бо правдою стоїть престол твердо.
12Ohavností jest králům činiti bezbožně; nebo spravedlností upevňován bývá trůn.
13Правдивиї уста цареві до вподоби, й говорючого правду він любить.
13Rtové spravedliví líbezní jsou králům, a ty, kteříž upřímě mluví, milují.
14Царська досада — се вістун смертї, та мудрий чоловік улагодить його.
14Rozhněvání královo jistý posel smrti, ale muž moudrý ukrotí je.
15В ясному поглядї царському — життє, й ласкавість його — мов довго дожиданий дощ.
15V jasné tváři královské jest život, a přívětivost jeho jako oblak s deštěm jarním.
16Придбати собі мудрість — се лучше над золото, й набути розум — се дорожше над добірне срібло.
16Mnohem lépe jest nabyti moudrosti než zlata nejčistšího, a nabyti rozumnosti lépe než stříbra.
17Путь праведних одвертаєсь від зла; той береже душу свою, хто береже путь свій.
17Cesta upřímých jest odstoupiti od zlého; ostříhá duše své ten, kdož ostříhá cesty své.
18Попереду погибелї йде гординя, а поперед упадку — надуте серце.
18Před setřením bývá pýcha, a před pádem pozdvižení ducha.
19Лучше з тихими духом смирятись, нїж з гордими здобич паювати.
19Lépe jest poníženého duchu býti s pokornými, než děliti kořist s pyšnými.
20Хто веде дїло розумно, той знаходить щастє; блажен, хто в Господї надїю має.
20Ten, kdož pozoruje slova, nalézá dobré; a kdož doufá v Hospodina, blahoslavený jest.
21Розсудливим назвуть того, в кого мудре серце, та красномовність додасть ваги ученостї.
21Ten, kdož jest moudrého srdce, slove rozumný, a sladkost rtů přidává naučení.
22Криниця жизняна — розум у розумних, а ученість безумних — дурощі.
22Rozumnost těm, kdož ji mají, jest pramen života, ale umění bláznů jest bláznovství.
23Серце в мудрого чинить язик його мудрим; воно й губам його в промові помагає.
23Srdce moudrého rozumně spravuje ústa svá, tak že rty svými přidává naučení.
24Приятна мова — се текучий мід із соту; солодкий він душі, і мов лїк для костей.
24Plást medu jsou řeči utěšené, sladkost duši, a lékařství kostem.
25Бувають путї, що здаються прості, та конець їх — дорога до смертї.
25Cesta zdá se přímá člověku, ale dokonání její jistá cesta smrti.
26Працюючий працює для себе, бо примушує рот його до того.
26Èlověk pracovitý pracuje sobě, nebo ponoukají ho ústa jeho.
27Лукавий чоловік задумає лихо, й в устах у його — мов огонь жерущий.
27Muž nešlechetný vykopává zlé, v jehožto rtech jako oheň spalující.
28Зрадливий чоловік сїє незгоду, а доносчик і приятелїв розводить.
28Muž převrácený rozsívá sváry, a klevetník rozlučuje přátely.
29Чоловік підступний ближнього з путя звертає, й веде його на лиху дорогу;
29Muž ukrutný přeluzuje bližního svého, a uvodí jej na cestu nedobrou.
30Він жмурить очі, придумує зраду; закусує губи, — ось готове ледарство.
30Zamhuřuje oči své, smýšleje věci převrácené, a zmítaje pysky svými, vykonává zlé.
31Вінок величній — волоссє біле, коли знайдеся на праведній дорозї.
31Koruna ozdobná jsou šediny na cestě spravedlnosti se nalézající.
32Довготерпеливий дужший від силача; себе гамувати — се більш, нїж місто звоювати.
32Lepší jest zpozdilý k hněvu než silný rek, a kdož panuje nad myslí svou nežli ten, kterýž dobyl města.
33У полу кидається жереб, та випад його від — Господа.
33Do klínu umítán bývá los, ale od Hospodina všecko řízení jeho.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.