Proverbiorum
Chapter 25
Clementine Vulgate, 1598
vs Synodal Translatio…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Proverbiorum 25

Clementine Vulgate, 1598
Synodal Translation (Синодальный перевод)
1Hæ quoque parabolæ Salomonis, quas transtulerunt viri Ezechiæ regis Juda.
1И это притчи Соломона, которые собрали мужи Езекии, царя Иудейского.
2[Gloria Dei est celare verbum, et gloria regum investigare sermonem.
2Слава Божия - облекать тайною дело, а слава царей - исследовать дело.
3Cælum sursum, et terra deorsum, et cor regum inscrutabile.
3Как небо в высоте и земля в глубине, так сердце царей - неисследимо.
4Aufer rubiginem de argento, et egredietur vas purissimum.
4Отдели примесь от серебра, и выйдет у серебряника сосуд:
5Aufer impietatem de vultu regis, et firmabitur justitia thronus ejus.
5удали неправедного от царя, и престол его утвердится правдою.
6Ne gloriosus appareas coram rege, et in loco magnorum ne steteris.
6Не величайся пред лицом царя, и на месте великих не становись;
7Melius est enim ut dicatur tibi: Ascende huc, quam ut humilieris coram principe.]
7потому что лучше, когда скажут тебе: “пойди сюда повыше”, нежели когда понизят тебя пред знатным, которого видели глаза твои.
8[Quæ viderunt oculi tui ne proferas in jurgio cito, ne postea emendare non possis, cum dehonestaveris amicum tuum.
8Не вступай поспешно в тяжбу: иначе что будешь делать при окончании, когда соперник твой осрамит тебя?
9Causam tuam tracta cum amico tuo, et secretum extraneo ne reveles:
9Веди тяжбу с соперником твоим, но тайны другого не открывай,
10ne forte insultet tibi cum audierit, et exprobrare non cesset. Gratia et amicitia liberant: quas tibi serva, ne exprobrabilis fias.
10дабы не укорил тебя услышавший это, и тогда бесчестие твое не отойдет от тебя. Любовь и дружба освобождают: сбереги их для себя, чтобы не сделаться тебе достойным поношения; сохрани пути твои благоустроенными.
11Mala aurea in lectis argenteis, qui loquitur verbum in tempore suo.
11Золотые яблоки в серебряных прозрачных сосудах - слово, сказанное прилично.
12Inauris aurea, et margaritum fulgens, qui arguit sapientem et aurem obedientem.
12Золотая серьга и украшение из чистого золота - мудрый обличитель для внимательного уха.
13Sicut frigus nivis in die messis, ita legatus fidelis ei qui misit eum: animam ipsius requiescere facit.
13Что прохлада от снега во время жатвы, то верный посол для посылающего его: он доставляет душе господина своего отраду.
14Nubes, et ventus, et pluviæ non sequentes, vir gloriosus et promissa non complens.
14Что тучи и ветры без дождя, то человек, хвастающий ложными подарками.
15Patientia lenietur princeps, et lingua mollis confringet duritiam.]
15Кротостью склоняется к милости вельможа, и мягкий язык переламывает кость.
16[Mel invenisti: comede quod sufficit tibi, ne forte satiatus evomas illud.
16Нашел ты мед, - ешь, сколько тебе потребно, чтобы не пресытиться им и не изблевать его.
17Subtrahe pedem tuum de domo proximi tui, nequando satiatus oderit te.
17Не учащай входить в дом друга твоего, чтобы он не наскучил тобою и не возненавидел тебя.
18Jaculum, et gladius, et sagitta acuta, homo qui loquitur contra proximum suum falsum testimonium.
18Что молот и меч и острая стрела, то человек, произносящий ложное свидетельство против ближнего своего.
19Dens putridus, et pes lassus, qui sperat super infideli in die angustiæ,
19Что сломанный зуб и расслабленная нога, то надежда на ненадежного человека в день бедствия.
20et amittit pallium in die frigoris. Acetum in nitro, qui cantat carmina cordi pessimo. Sicut tinea vestimento, et vermis ligno, ita tristitia viri nocet cordi.
20Что снимающий с себя одежду в холодный день, что уксус на рану, то поющий песни печальному сердцу. Как моль одежде и червь дереву, так печаль вредит сердцу человека.
21Si esurierit inimicus tuus, ciba illum; si sitierit, da ei aquam bibere:
21Если голоден враг твой, накорми его хлебом; и если он жаждет, напой его водою:
22prunas enim congregabis super caput ejus, et Dominus reddet tibi.
22ибо, делая сие, ты собираешь горящие угли на голову его, и Господь воздаст тебе.
23Ventus aquilo dissipat pluvias, et facies tristis linguam detrahentem.
23Северный ветер производит дождь, а тайный язык - недовольные лица.
24Melius est sedere in angulo domatis quam cum muliere litigiosa et in domo communi.
24Лучше жить в углу на кровле, нежели со сварливою женою в пространном доме.
25Aqua frigida animæ sitienti, et nuntius bonus de terra longinqua.
25Что холодная вода для истомленной жаждой души, то добрая весть из дальней страны.
26Fons turbatus pede et vena corrupta, justus cadens coram impio.
26Что возмущенный источник и поврежденный родник, то праведник, падающий пред нечестивым.
27Sicut qui mel multum comedit non est ei bonum, sic qui scrutator est majestatis opprimetur a gloria.
27Как нехорошо есть много меду, так домогаться славы не есть слава.
28Sicut urbs patens et absque murorum ambitu, ita vir qui non potest in loquendo cohibere spiritum suum.]
28Что город разрушенный, без стен, то человек, не владеющий духом своим.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.