Sprüche 1
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Dies sind die Sprüche Salomos, des Königs in Israel, des Sohnes Davids,
1สุภาษิตของซาโลมอน บุตรดาวิด กษัตริย์แห่งอิสราเอล:
2zu lernen Weisheit und Zucht, Verstand
2เพื่อให้รู้จักปัญญาและการอบรมสั่งสอน ให้เข้าใจถ้อยคำที่ให้ความหยั่งรู้
3Klugheit, Gerechtigkeit, Recht und Schlecht;
3เพื่อรับการอบรมให้ดำเนินชีวิตอย่างฉลาดรอบคอบ ทั้งในความเที่ยงธรรม ความยุติธรรม และความเป็นธรรม
4daß die Unverständigen klug und die Jünglinge vernünftig und vorsichtig werden.
4เพื่อให้คนไม่รู้เท่าทันมีไหวพริบ และให้คนหนุ่มมีความรู้กับวิจารณญาณ—
5Wer weise ist der hört zu und bessert sich; wer verständig ist, der läßt sich raten,
5เพื่อให้คนมีปัญญาฟังแล้วเรียนรู้ยิ่งขึ้น และให้คนมีความเข้าใจได้รับคำชี้แนะที่ดี
6daß er verstehe die Sprüche und ihre Deutung, die Lehre der Weisen und ihre Beispiele.
6เพื่อให้เข้าใจสุภาษิตและคำเปรียบเปรย ถ้อยคำของคนมีปัญญาและปริศนาของพวกเขา
7Des HERRN Furcht ist Anfang der Erkenntnis. Die Ruchlosen verachten Weisheit und Zucht.
7การยำเกรงพระยาห์เวห์ เป็นจุดเริ่มต้นของความรู้ แต่คนโง่เขลาดูหมิ่นปัญญาและการอบรมสั่งสอน
8Mein Kind, gehorche der Zucht deines Vaters und verlaß nicht das Gebot deiner Mutter.
8ลูกเอ๋ย ฟังคำสั่งสอนของพ่อ อย่าทิ้งคำสอนของแม่
9Denn solches ist ein schöner Schmuck deinem Haupt und eine Kette an deinem Hals.
9สิ่งเหล่านี้จะเป็นมาลัยงามบนศีรษะ และเป็นสร้อยคล้องคอ
10Mein Kind, wenn dich die bösen Buben locken, so folge nicht.
10ลูกเอ๋ย ถ้าคนชั่วมาชักชวน อย่ายอมตาม
11Wenn sie sagen: “Gehe mit uns! wir wollen auf Blut lauern und den Unschuldigen ohne Ursache nachstellen;
11ถ้าพวกเขาพูดว่า “มากับเราเถอะ เราจะซุ่มดักฆ่าคน แอบคอยทำร้ายคนบริสุทธิ์โดยไม่มีเหตุ
12wir wollen sie lebendig verschlingen wie die Hölle und die Frommen wie die, so hinunter in die Grube fahren;
12เราจะกลืนพวกเขาทั้งเป็นเหมือนเชโอล กลืนทั้งตัวเหมือนคนที่ลงสู่หลุมลึก
13wir wollen großes Gut finden; wir wollen unsre Häuser mit Raub füllen;
13เราจะพบของมีค่าทุกอย่าง เอาของปล้นมาใส่บ้านให้เต็ม
14wage es mit uns! es soll unser aller ein Beutel sein”:
14มาร่วมเป็นพวกเดียวกับเราเถอะ เราจะรวมเงินไว้กองเดียวกัน”—
15mein Kind, wandle den Weg nicht mit ihnen; wehre deinem Fuß vor ihrem Pfad.
15ลูกเอ๋ย อย่าร่วมทางกับพวกเขา ยั้งเท้าไว้ให้ห่างจากทางของพวกเขา
16Denn ihr Füße laufen zum Bösen und eilen, Blut zu vergießen.
16เท้าของพวกเขาวิ่งเข้าหาความชั่ว พวกเขารีบไปหลั่งเลือด
17Denn es ist vergeblich, das Netz auswerfen vor den Augen der Vögel.
17กางตาข่ายให้นกเห็นก็เสียแรงเปล่า
18Sie aber lauern auf ihr eigen Blut und stellen sich selbst nach dem Leben.
18แต่คนพวกนี้กลับวางกับดักให้ตัวเองต้องหลั่งเลือด แอบคอยเอาชีวิตตัวเอง
19Also geht es allen, die nach Gewinn geizen, daß ihr Geiz ihnen das Leben nimmt.
19ทางของทุกคนที่โลภอยากได้ทรัพย์ก็เป็นเช่นนี้ ความโลภนั้นคร่าชีวิตเจ้าของมัน
20Die Weisheit klagt draußen und läßt sich hören auf den Gassen;
20ปัญญาร้องเรียกอยู่ตามถนน ส่งเสียงตามลานสาธารณะ
21sie ruft in dem Eingang des Tores, vorn unter dem Volk; sie redet ihre Worte in der Stadt:
21ร้องเรียกในย่านที่ผู้คนพลุกพล่าน กล่าวถ้อยคำตรงทางเข้าประตูเมืองว่า
22Wie lange wollt ihr Unverständigen unverständig sein und die Spötter Lust zu Spötterei und die Ruchlosen die Lehre hassen?
22“พวกไม่รู้เท่าทันเอ๋ย จะรักความไม่รู้เท่าทันไปอีกนานแค่ไหน? คนชอบเยาะเย้ยจะเพลิดเพลินกับการเยาะเย้ยไปถึงเมื่อไร และคนโง่เขลาจะเกลียดความรู้อีกนานเพียงใด?
23Kehret euch zu meiner Strafe. Siehe, ich will euch heraussagen meinen Geist und euch meine Worte kundtun.
23หันกลับมาเมื่อฉันตักเตือน ดูสิ ฉันจะเปิดเผยความในใจให้ฟัง และจะทำให้รู้ถ้อยคำของฉัน
24Weil ich denn rufe, und ihr weigert euch, ich recke meine Hand aus, und niemand achtet darauf,
24ฉันเรียกแล้ว แต่กลับปฏิเสธ ฉันยื่นมือออก แต่ไม่มีใครสนใจ
25und laßt fahren allen meinen Rat und wollt meine Strafe nicht:
25กลับเมินคำแนะนำของฉันทั้งหมด และไม่เอาคำตักเตือนของฉันเลย
26so will ich auch lachen in eurem Unglück und eurer spotten, wenn da kommt, was ihr fürchtet,
26ฉันก็จะหัวเราะเมื่อภัยพิบัติมาถึง จะเยาะเมื่อความหายนะครอบงำ
27wenn über euch kommt wie ein Sturm, was ihr fürchtet, und euer Unglück als ein Wetter, wenn über euch Angst und Not kommt.
27เมื่อความหายนะถาโถมเหมือนพายุ เมื่อภัยพิบัติมาถึงเหมือนลมหมุน เมื่อความทุกข์และความคับแค้นเข้ามาหา
28Dann werden sie nach mir rufen, aber ich werde nicht antworten; sie werden mich suchen, und nicht finden.
28แล้วพวกเขาจะร้องเรียกฉัน แต่ฉันจะไม่ตอบ พวกเขาจะเสาะหาฉันอย่างจริงจัง แต่จะไม่พบ
29Darum, daß sie haßten die Lehre und wollten des HERRN Furcht nicht haben,
29เพราะพวกเขาเกลียดความรู้ และไม่เลือกที่จะยำเกรงพระยาห์เวห์
30wollten meinen Rat nicht und lästerten alle meine Strafe:
30พวกเขาไม่เอาคำแนะนำของฉัน และดูหมิ่นคำตักเตือนทั้งหมดของฉัน
31so sollen sie essen von den Früchten ihres Wesens und ihres Rats satt werden.
31ดังนั้นพวกเขาจะกินผลจากทางของตนเอง และอิ่มหนำกับแผนการของตนเอง
32Was die Unverständigen gelüstet, tötet sie, und der Ruchlosen Glück bringt sie um.
32คนไม่รู้เท่าทันจะตายเพราะหันหลังให้ปัญญา ความชะล่าใจของคนโง่เขลาจะทำลายพวกเขา
33Wer aber mir gehorcht, wird sicher bleiben und genug haben und kein Unglück fürchten.
33แต่คนที่ฟังฉันจะอยู่อย่างปลอดภัย และจะอยู่อย่างสบายใจ ไม่ต้องกลัวภัยร้าย”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.