Proverbs 1
King James Version with ApocryphaTranslation
King James Version with Apocrypha
Freedom Bible (Thai)
1The proverbs of Solomon the son of David, king of Israel;
1สุภาษิตของซาโลมอน บุตรดาวิด กษัตริย์แห่งอิสราเอล:
2To know wisdom and instruction; to perceive the words of understanding;
2เพื่อให้รู้จักปัญญาและการอบรมสั่งสอน ให้เข้าใจถ้อยคำที่ให้ความหยั่งรู้
3To receive the instruction of wisdom, justice, and judgment, and equity;
3เพื่อรับการอบรมให้ดำเนินชีวิตอย่างฉลาดรอบคอบ ทั้งในความเที่ยงธรรม ความยุติธรรม และความเป็นธรรม
4To give subtilty to the simple, to the young man knowledge and discretion.
4เพื่อให้คนไม่รู้เท่าทันมีไหวพริบ และให้คนหนุ่มมีความรู้กับวิจารณญาณ—
5A wise man will hear, and will increase learning; and a man of understanding shall attain unto wise counsels:
5เพื่อให้คนมีปัญญาฟังแล้วเรียนรู้ยิ่งขึ้น และให้คนมีความเข้าใจได้รับคำชี้แนะที่ดี
6To understand a proverb, and the interpretation; the words of the wise, and their dark sayings.
6เพื่อให้เข้าใจสุภาษิตและคำเปรียบเปรย ถ้อยคำของคนมีปัญญาและปริศนาของพวกเขา
7¶ The fear of the LORD is the beginning of knowledge: but fools despise wisdom and instruction.
7การยำเกรงพระยาห์เวห์ เป็นจุดเริ่มต้นของความรู้ แต่คนโง่เขลาดูหมิ่นปัญญาและการอบรมสั่งสอน
8My son, hear the instruction of thy father, and forsake not the law of thy mother:
8ลูกเอ๋ย ฟังคำสั่งสอนของพ่อ อย่าทิ้งคำสอนของแม่
9For they shall be an ornament of grace unto thy head, and chains about thy neck.
9สิ่งเหล่านี้จะเป็นมาลัยงามบนศีรษะ และเป็นสร้อยคล้องคอ
10¶ My son, if sinners entice thee, consent thou not.
10ลูกเอ๋ย ถ้าคนชั่วมาชักชวน อย่ายอมตาม
11If they say, Come with us, let us lay wait for blood, let us lurk privily for the innocent without cause:
11ถ้าพวกเขาพูดว่า “มากับเราเถอะ เราจะซุ่มดักฆ่าคน แอบคอยทำร้ายคนบริสุทธิ์โดยไม่มีเหตุ
12Let us swallow them up alive as the grave; and whole, as those that go down into the pit:
12เราจะกลืนพวกเขาทั้งเป็นเหมือนเชโอล กลืนทั้งตัวเหมือนคนที่ลงสู่หลุมลึก
13We shall find all precious substance, we shall fill our houses with spoil:
13เราจะพบของมีค่าทุกอย่าง เอาของปล้นมาใส่บ้านให้เต็ม
14Cast in thy lot among us; let us all have one purse:
14มาร่วมเป็นพวกเดียวกับเราเถอะ เราจะรวมเงินไว้กองเดียวกัน”—
15My son, walk not thou in the way with them; refrain thy foot from their path:
15ลูกเอ๋ย อย่าร่วมทางกับพวกเขา ยั้งเท้าไว้ให้ห่างจากทางของพวกเขา
16For their feet run to evil, and make haste to shed blood.
16เท้าของพวกเขาวิ่งเข้าหาความชั่ว พวกเขารีบไปหลั่งเลือด
17Surely in vain the net is spread in the sight of any bird.
17กางตาข่ายให้นกเห็นก็เสียแรงเปล่า
18And they lay wait for their own blood; they lurk privily for their own lives.
18แต่คนพวกนี้กลับวางกับดักให้ตัวเองต้องหลั่งเลือด แอบคอยเอาชีวิตตัวเอง
19So are the ways of every one that is greedy of gain; which taketh away the life of the owners thereof.
19ทางของทุกคนที่โลภอยากได้ทรัพย์ก็เป็นเช่นนี้ ความโลภนั้นคร่าชีวิตเจ้าของมัน
20¶ Wisdom crieth without; she uttereth her voice in the streets:
20ปัญญาร้องเรียกอยู่ตามถนน ส่งเสียงตามลานสาธารณะ
21She crieth in the chief place of concourse, in the openings of the gates: in the city she uttereth her words, saying ,
21ร้องเรียกในย่านที่ผู้คนพลุกพล่าน กล่าวถ้อยคำตรงทางเข้าประตูเมืองว่า
22How long, ye simple ones, will ye love simplicity? and the scorners delight in their scorning, and fools hate knowledge?
22“พวกไม่รู้เท่าทันเอ๋ย จะรักความไม่รู้เท่าทันไปอีกนานแค่ไหน? คนชอบเยาะเย้ยจะเพลิดเพลินกับการเยาะเย้ยไปถึงเมื่อไร และคนโง่เขลาจะเกลียดความรู้อีกนานเพียงใด?
23Turn you at my reproof: behold, I will pour out my spirit unto you, I will make known my words unto you.
23หันกลับมาเมื่อฉันตักเตือน ดูสิ ฉันจะเปิดเผยความในใจให้ฟัง และจะทำให้รู้ถ้อยคำของฉัน
24¶ Because I have called, and ye refused; I have stretched out my hand, and no man regarded;
24ฉันเรียกแล้ว แต่กลับปฏิเสธ ฉันยื่นมือออก แต่ไม่มีใครสนใจ
25But ye have set at nought all my counsel, and would none of my reproof:
25กลับเมินคำแนะนำของฉันทั้งหมด และไม่เอาคำตักเตือนของฉันเลย
26I also will laugh at your calamity; I will mock when your fear cometh;
26ฉันก็จะหัวเราะเมื่อภัยพิบัติมาถึง จะเยาะเมื่อความหายนะครอบงำ
27When your fear cometh as desolation, and your destruction cometh as a whirlwind; when distress and anguish cometh upon you.
27เมื่อความหายนะถาโถมเหมือนพายุ เมื่อภัยพิบัติมาถึงเหมือนลมหมุน เมื่อความทุกข์และความคับแค้นเข้ามาหา
28Then shall they call upon me, but I will not answer; they shall seek me early, but they shall not find me:
28แล้วพวกเขาจะร้องเรียกฉัน แต่ฉันจะไม่ตอบ พวกเขาจะเสาะหาฉันอย่างจริงจัง แต่จะไม่พบ
29For that they hated knowledge, and did not choose the fear of the LORD :
29เพราะพวกเขาเกลียดความรู้ และไม่เลือกที่จะยำเกรงพระยาห์เวห์
30They would none of my counsel: they despised all my reproof.
30พวกเขาไม่เอาคำแนะนำของฉัน และดูหมิ่นคำตักเตือนทั้งหมดของฉัน
31Therefore shall they eat of the fruit of their own way, and be filled with their own devices.
31ดังนั้นพวกเขาจะกินผลจากทางของตนเอง และอิ่มหนำกับแผนการของตนเอง
32For the turning away of the simple shall slay them, and the prosperity of fools shall destroy them.
32คนไม่รู้เท่าทันจะตายเพราะหันหลังให้ปัญญา ความชะล่าใจของคนโง่เขลาจะทำลายพวกเขา
33But whoso hearkeneth unto me shall dwell safely, and shall be quiet from fear of evil.
33แต่คนที่ฟังฉันจะอยู่อย่างปลอดภัย และจะอยู่อย่างสบายใจ ไม่ต้องกลัวภัยร้าย”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.