2 Corinthians 1
King James Version with ApocryphaTranslation
King James Version with Apocrypha
Freedom Bible (Thai)
1Paul, an apostle of Jesus Christ by the will of God, and Timothy our brother, unto the church of God which is at Corinth, with all the saints which are in all Achaia:
1ข้าพเจ้าเปาโล อัครทูตของพระเยซูคริสต์ ตามความประสงค์ของพระเจ้า และทิโมธีพี่น้องของเรา ถึงประชาคมของพระเจ้าที่เมืองโครินธ์ พร้อมกับผู้บริสุทธิ์ทุกคนทั่วแคว้นอาคายา
2Grace be to you and peace from God our Father, and from the Lord Jesus Christ.
2ขอพระคุณและสันติสุขจากพระเจ้าพระบิดาของเรา และจากพระเยซูคริสต์องค์พระผู้เป็นเจ้า อยู่กับพวกคุณ
3Blessed be God, even the Father of our Lord Jesus Christ, the Father of mercies, and the God of all comfort;
3ขอถวายคำสรรเสริญแด่พระเจ้า พระบิดาของพระเยซูคริสต์องค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา พระบิดาผู้เปี่ยมด้วยความเมตตา และพระเจ้าผู้ประทานการปลอบใจทุกอย่าง
4Who comforteth us in all our tribulation, that we may be able to comfort them which are in any trouble, by the comfort wherewith we ourselves are comforted of God.
4พระองค์ทรงปลอบใจเราในความทุกข์ยากทุกอย่าง เพื่อให้เราสามารถปลอบใจคนที่กำลังเผชิญความทุกข์ยากอย่างใดอย่างหนึ่ง ด้วยการปลอบใจที่เราเองได้รับจากพระเจ้า
5For as the sufferings of Christ abound in us, so our consolation also aboundeth by Christ.
5เพราะความทุกข์ทรมานของพระคริสต์มาถึงเราอย่างล้นเหลือเพียงใด การปลอบใจที่เราได้รับทางพระคริสต์ก็ล้นเหลือเพียงนั้น
6And whether we be afflicted, it is for your consolation and salvation, which is effectual in the enduring of the same sufferings which we also suffer: or whether we be comforted, it is for your consolation and salvation.
6ถ้าเราต้องทนทุกข์ยาก ก็เพื่อให้พวกคุณได้รับการปลอบใจและความรอด ถ้าเราได้รับการปลอบใจ ก็เพื่อให้พวกคุณได้รับการปลอบใจเช่นกัน การปลอบใจนี้ทำให้พวกคุณอดทนอย่างมั่นคงต่อความทุกข์ทรมานแบบเดียวกับที่เราทนอยู่
7And our hope of you is stedfast, knowing, that as ye are partakers of the sufferings, so shall ye be also of the consolation.
7ความหวังที่เรามีต่อพวกคุณนั้นมั่นคง เพราะเรารู้ว่าเมื่อพวกคุณมีส่วนในความทุกข์ทรมาน ก็มีส่วนในการปลอบใจด้วย
8For we would not, brethren, have you ignorant of our trouble which came to us in Asia, that we were pressed out of measure, above strength, insomuch that we despaired even of life:
8พี่น้องทั้งหลาย เราอยากให้พวกคุณรู้เรื่องความทุกข์ยากที่เกิดขึ้นกับเราในแคว้นเอเชีย เราถูกกดดันหนักเกินกำลังอย่างยิ่ง จนสิ้นหวังแม้แต่จะมีชีวิตอยู่ต่อ
9But we had the sentence of death in ourselves, that we should not trust in ourselves, but in God which raiseth the dead:
9ในใจเราเอง เราได้รับคำตัดสินให้ตายแล้ว เพื่อเราจะไม่ไว้วางใจในตัวเอง แต่ไว้วางใจในพระเจ้าผู้ทรงทำให้คนตายฟื้นขึ้นจากความตาย
10Who delivered us from so great a death, and doth deliver: in whom we trust that he will yet deliver us ;
10พระองค์ทรงช่วยเราให้พ้นจากความตายอันน่ากลัวเช่นนั้น และยังทรงช่วยอยู่ เราหวังในพระองค์ว่าพระองค์จะทรงช่วยเราอีก
11Ye also helping together by prayer for us, that for the gift bestowed upon us by the means of many persons thanks may be given by many on our behalf.
11พวกคุณก็ช่วยเราด้วยการอธิษฐานวิงวอน เพื่อว่าของประทานที่เราได้รับอาศัยคำอธิษฐานของคนจำนวนมาก จะทำให้คนจำนวนมากถวายคำขอบคุณเพื่อพวกคุณ
12For our rejoicing is this, the testimony of our conscience, that in simplicity and godly sincerity, not with fleshly wisdom, but by the grace of God, we have had our conversation in the world, and more abundantly to you-ward.
12สิ่งที่เราอวดได้คือ มโนธรรมของเราเป็นพยานว่า เราดำเนินชีวิตในโลกนี้ด้วยความบริสุทธิ์และความจริงใจที่มาจากพระเจ้า ไม่ใช่ด้วยปัญญาตามเนื้อหนัง แต่ด้วยพระคุณของพระเจ้า และยิ่งกว่านั้นเมื่ออยู่กับพวกคุณ
13For we write none other things unto you, than what ye read or acknowledge; and I trust ye shall acknowledge even to the end;
13เพราะเราไม่ได้เขียนอะไรถึงพวกคุณนอกจากสิ่งที่พวกคุณอ่านหรือรับรู้อยู่แล้ว และข้าพเจ้าหวังว่าพวกคุณจะรับรู้จนถึงที่สุด
14As also ye have acknowledged us in part, that we are your rejoicing, even as ye also are ours in the day of the Lord Jesus.
14อย่างที่พวกคุณรับรู้เราอยู่บ้างแล้วว่า พวกเราเป็นเหตุให้พวกคุณอวดได้ เช่นเดียวกับที่พวกคุณเป็นเหตุให้พวกเราอวดได้ ในวันของพระเยซูองค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา
15And in this confidence I was minded to come unto you before, that ye might have a second benefit;
15ด้วยความมั่นใจนี้ ข้าพเจ้าตั้งใจว่าจะมาหาพวกคุณก่อน เพื่อพวกคุณจะได้รับประโยชน์เป็นครั้งที่สอง
16And to pass by you into Macedonia, and to come again out of Macedonia unto you, and of you to be brought on my way toward Judaea.
16แล้วข้าพเจ้าจะเดินทางผ่านพวกคุณไปยังมาซิโดเนีย จากมาซิโดเนียจะกลับมาหาพวกคุณอีก แล้วให้พวกคุณช่วยส่งข้าพเจ้าเดินทางต่อไปยังยูเดีย
17When I therefore was thus minded, did I use lightness? or the things that I purpose, do I purpose according to the flesh, that with me there should be yea yea, and nay nay?
17เมื่อข้าพเจ้าวางแผนอย่างนี้ ข้าพเจ้าโลเลหรือ? หรือสิ่งที่ข้าพเจ้าวางแผน ข้าพเจ้าวางแผนตามเนื้อหนัง จนคำของข้าพเจ้ามีทั้ง “ใช่ ใช่” และ “ไม่ ไม่” หรือ?
18But as God is true, our word toward you was not yea and nay.
18แต่พระเจ้าทรงสัตย์ซื่อ และคำพูดของเราที่มีต่อพวกคุณก็ไม่ได้เป็นทั้ง “ใช่” และ “ไม่ใช่”
19For the Son of God, Jesus Christ, who was preached among you by us, even by me and Silvanus and Timotheus, was not yea and nay, but in him was yea.
19เพราะพระเยซูคริสต์พระบุตรของพระเจ้า ผู้ที่พวกเรา คือข้าพเจ้า สิลวานัส และทิโมธี ประกาศท่ามกลางพวกคุณ ไม่ได้เป็นทั้ง “ใช่” และ “ไม่ใช่” แต่ในพระองค์มีแต่ “ใช่”
20For all the promises of God in him are yea, and in him Amen, unto the glory of God by us.
20เพราะไม่ว่าพระเจ้าทรงมีคำสัญญามากเท่าใด ทุกคำสัญญาก็เป็น “ใช่” ในพระองค์ ดังนั้นโดยทางพระองค์ เราจึงกล่าว “อาเมน” เพื่อถวายพระสิริแด่พระเจ้าผ่านพวกเรา
21Now he which stablisheth us with you in Christ, and hath anointed us, is God;
21พระเจ้าคือผู้ทรงทำให้พวกเรากับพวกคุณมั่นคงในพระคริสต์ และทรงเจิมพวกเรา
22Who hath also sealed us, and given the earnest of the Spirit in our hearts.
22พระองค์ยังทรงประทับตราเรา และประทานพระวิญญาณไว้ในใจเราเป็นมัดจำด้วย
23Moreover I call God for a record upon my soul, that to spare you I came not as yet unto Corinth.
23ข้าพเจ้าเรียกพระเจ้ามาเป็นพยานต่อจิตวิญญาณของข้าพเจ้าว่า ที่ข้าพเจ้ายังไม่ได้ไปเมืองโครินธ์ก็เพื่อจะผ่อนปรนให้พวกคุณ
24Not for that we have dominion over your faith, but are helpers of your joy: for by faith ye stand.
24เราไม่ได้มีอำนาจควบคุมความเชื่อของพวกคุณ แต่เป็นผู้ร่วมงานกับพวกคุณเพื่อความยินดีของพวกคุณ เพราะพวกคุณยืนหยัดมั่นคงด้วยความเชื่อ
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.