2 Corinthians 2
King James Version with ApocryphaTranslation
King James Version with Apocrypha
Freedom Bible (Thai)
1But I determined this with myself, that I would not come again to you in heaviness.
1แต่ข้าพเจ้าตัดสินใจแล้วว่าจะไม่มาหาพวกคุณอีกด้วยความเศร้าโศก
2For if I make you sorry, who is he then that maketh me glad, but the same which is made sorry by me?
2เพราะถ้าข้าพเจ้าทำให้พวกคุณเศร้า แล้วใครจะทำให้ข้าพเจ้ายินดี นอกจากคนที่ข้าพเจ้าทำให้เศร้า?
3And I wrote this same unto you, lest, when I came, I should have sorrow from them of whom I ought to rejoice; having confidence in you all, that my joy is the joy of you all.
3ข้าพเจ้าเขียนเรื่องนี้ไปก็เพื่อว่า เมื่อข้าพเจ้ามา ข้าพเจ้าจะไม่ต้องเศร้าเพราะคนที่ควรทำให้ข้าพเจ้ายินดี ข้าพเจ้ามั่นใจในพวกคุณทุกคนว่า ความยินดีของข้าพเจ้าเป็นความยินดีของพวกคุณทุกคนด้วย
4For out of much affliction and anguish of heart I wrote unto you with many tears; not that ye should be grieved, but that ye might know the love which I have more abundantly unto you.
4เพราะข้าพเจ้าเขียนถึงพวกคุณท่ามกลางความทุกข์ยากมากมายและความปวดร้าวในใจ พร้อมกับน้ำตามากมาย ไม่ใช่เพื่อทำให้พวกคุณเศร้า แต่เพื่อให้พวกคุณรู้ว่าข้าพเจ้ารักพวกคุณมากเพียงใด
5But if any have caused grief, he hath not grieved me, but in part: that I may not overcharge you all.
5ถ้าใครทำให้เกิดความเศร้า เขาไม่ได้ทำให้ข้าพเจ้าเศร้า แต่ทำให้พวกคุณทุกคนเศร้าอยู่บ้าง ข้าพเจ้าพูดอย่างนี้เพื่อจะไม่กดดันพวกคุณหนักเกินไป
6Sufficient to such a man is this punishment, which was inflicted of many.
6การลงโทษที่คนส่วนใหญ่ได้ลงแก่เขานั้นเพียงพอแล้ว
7So that contrariwise ye ought rather to forgive him , and comfort him , lest perhaps such a one should be swallowed up with overmuch sorrow.
7ดังนั้น ตรงกันข้าม พวกคุณควรยกโทษและปลอบใจเขา เพื่อไม่ให้เขาถูกความเศร้าที่หนักเกินไปกลืนกิน
8Wherefore I beseech you that ye would confirm your love toward him.
8เพราะฉะนั้น ข้าพเจ้าขอร้องพวกคุณให้ยืนยันให้เขารู้ว่าพวกคุณรักเขา
9For to this end also did I write, that I might know the proof of you, whether ye be obedient in all things.
9เหตุที่ข้าพเจ้าเขียนมาก็เพื่อทดสอบพวกคุณว่า พวกคุณเชื่อฟังในทุกเรื่องหรือไม่
10To whom ye forgive any thing, I forgive also: for if I forgave any thing, to whom I forgave it , for your sakes forgave I it in the person of Christ;
10พวกคุณยกโทษให้ใครในเรื่องใด ข้าพเจ้าก็ยกโทษให้คนนั้นด้วย เพราะถ้าข้าพเจ้าได้ยกโทษในเรื่องใด ข้าพเจ้าก็ยกโทษให้คนนั้นเพื่อเห็นแก่พวกคุณ ต่อหน้าพระคริสต์
11Lest Satan should get an advantage of us: for we are not ignorant of his devices.
11เพื่อไม่ให้ซาตานฉวยโอกาสเอาเปรียบเรา เพราะเรารู้กลอุบายของมันดี
12Furthermore, when I came to Troas to preach Christ’s gospel, and a door was opened unto me of the Lord,
12เมื่อข้าพเจ้ามาถึงเมืองโทรอัสเพื่อประกาศข่าวดีของพระคริสต์ และมีประตูเปิดกว้างให้ข้าพเจ้าในองค์พระผู้เป็นเจ้า
13I had no rest in my spirit, because I found not Titus my brother: but taking my leave of them, I went from thence into Macedonia.
13จิตวิญญาณของข้าพเจ้าไม่สงบ เพราะไม่พบทิตัสพี่น้องของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจึงลาพวกเขาและเดินทางไปมาซิโดเนีย
14Now thanks be unto God, which always causeth us to triumph in Christ, and maketh manifest the savour of his knowledge by us in every place.
14แต่ขอบคุณพระเจ้า ผู้ทรงนำเราไปในขบวนแห่งชัยชนะในพระคริสต์อยู่เสมอ และทรงให้กลิ่นหอมแห่งการรู้จักพระองค์แพร่ไปทุกแห่งผ่านเรา
15For we are unto God a sweet savour of Christ, in them that are saved, and in them that perish:
15เพราะเราเป็นกลิ่นหอมของพระคริสต์สำหรับพระเจ้า ทั้งท่ามกลางคนที่กำลังได้รับความรอดและคนที่กำลังพินาศ
16To the one we are the savour of death unto death; and to the other the savour of life unto life. And who is sufficient for these things?
16สำหรับฝ่ายหนึ่ง เราเป็นกลิ่นเหม็นจากความตายสู่ความตาย แต่อีกฝ่ายหนึ่ง เราเป็นกลิ่นหอมจากชีวิตสู่ชีวิต ใครเล่าจะมีความสามารถพอสำหรับเรื่องเหล่านี้?
17For we are not as many, which corrupt the word of God: but as of sincerity, but as of God, in the sight of God speak we in Christ.
17เพราะเราไม่เหมือนคนจำนวนมากที่เร่ขายพระคำของพระเจ้า แต่เราพูดด้วยความจริงใจ ในฐานะผู้ที่มาจากพระเจ้า ต่อหน้าพระเจ้า และในพระคริสต์
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.