Corinthios Ii
Chapter 1

Corinthios Ii

Clementine Vulgate, 1598
vs Freedom Bible (Thai)
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Corinthios Ii 1

Clementine Vulgate, 1598
Freedom Bible (Thai)
1Paulus, Apostolus Jesu Christi per voluntatem Dei, et Timotheus frater, ecclesiæ Dei, quæ est Corinthi cum omnibus sanctis, qui sunt in universa Achaia.
1ข้าพเจ้า​เปาโล อัครทูต​ของ​พระเยซูคริสต์ ตาม​ความประสงค์​ของ​พระเจ้า และ​ทิโมธี​พี่น้อง​ของเรา ถึง​ประชาคม​ของ​พระเจ้า​ที่​เมือง​โครินธ์ พร้อมกับ​ผู้บริสุทธิ์​ทุกคน​ทั่ว​แคว้น​อาคายา
2Gratia vobis, et pax a Deo Patre nostro, et Domino Jesu Christo.
2ขอ​พระคุณ​และ​สันติสุข​จาก​พระเจ้า​พระบิดาของเรา และ​จาก​พระเยซูคริสต์​องค์พระผู้เป็นเจ้า อยู่​กับ​พวกคุณ
3Benedictus Deus et Pater Domini nostri Jesu Christi, Pater misericordiarum, et Deus totius consolationis,
3ขอ​ถวาย​คำ​สรรเสริญ​แด่​พระเจ้า พระบิดาของ​พระเยซูคริสต์​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ของเรา พระบิดาผู้​เปี่ยม​ด้วย​ความเมตตา และ​พระเจ้า​ผู้​ประทาน​การปลอบใจ​ทุกอย่าง
4qui consolatur nos in omni tribulatione nostra: ut possimus et ipsi consolari eos qui in omni pressura sunt, per exhortationem, qua exhortamur et ipsi a Deo.
4พระองค์​ทรง​ปลอบใจ​เรา​ใน​ความทุกข์ยาก​ทุกอย่าง เพื่อ​ให้​เรา​สามารถ​ปลอบใจ​คนที่​กำลัง​เผชิญ​ความทุกข์ยาก​อย่าง​ใด​อย่างหนึ่ง ด้วย​การปลอบใจ​ที่​เรา​เอง​ได้รับ​จาก​พระเจ้า
5Quoniam sicut abundant passiones Christi in nobis: ita et per Christum abundat consolatio nostra.
5เพราะ​ความทุกข์ทรมาน​ของ​พระคริสต์​มาถึง​เรา​อย่าง​ล้นเหลือ​เพียงใด การปลอบใจ​ที่​เรา​ได้รับ​ทาง​พระคริสต์​ก็​ล้นเหลือ​เพียงนั้น
6Sive autem tribulamur pro vestra exhortatione et salute, sive consolamur pro vestra consolatione, sive exhortamur pro vestra exhortatione et salute, quæ operatur tolerantiam earumdem passionum, quas et nos patimur:
6ถ้า​เรา​ต้อง​ทนทุกข์ยาก ก็​เพื่อ​ให้​พวกคุณ​ได้รับ​การปลอบใจ​และ​ความรอด ถ้า​เรา​ได้รับ​การปลอบใจ ก็​เพื่อ​ให้​พวกคุณ​ได้รับ​การปลอบใจ​เช่นกัน การปลอบใจ​นี้​ทำให้​พวกคุณ​อดทน​อย่าง​มั่นคง​ต่อ​ความทุกข์ทรมาน​แบบ​เดียว​กับ​ที่​เรา​ทน​อยู่
7ut spes nostra firma sit pro vobis: scientes quod sicut socii passionum estis, sic eritis et consolationis.
7ความหวัง​ที่​เรา​มี​ต่อ​พวกคุณ​นั้น​มั่นคง เพราะ​เรา​รู้ว่า​เมื่อ​พวกคุณ​มี​ส่วน​ใน​ความทุกข์ทรมาน ก็​มี​ส่วน​ใน​การปลอบใจ​ด้วย
8Non enim volumus ignorare vos, fratres, de tribulatione nostra, quæ facta est in Asia, quoniam supra modum gravati sumus supra virtutem, ita ut tæderet nos etiam vivere.
8พี่น้อง​ทั้งหลาย เรา​อยาก​ให้​พวกคุณ​รู้เรื่อง​ความทุกข์ยาก​ที่​เกิดขึ้น​กับ​เรา​ใน​แคว้น​เอเชีย เรา​ถูก​กดดัน​หนักเกินกำลัง​อย่างยิ่ง จน​สิ้นหวังแม้​แต่​จะ​มีชีวิตอยู่​ต่อ
9Sed ipsi in nobismetipsis responsum mortis habuimus, ut non simus fidentes in nobis, sed in Deo, qui suscitat mortuos:
9ใน​ใจ​เรา​เอง เรา​ได้รับ​คำตัดสิน​ให้​ตาย​แล้ว เพื่อ​เราจะ​ไม่​ไว้วางใจ​ใน​ตัวเอง แต่​ไว้วางใจ​ใน​พระเจ้า​ผู้​ทรง​ทำให้​คนตาย​ฟื้นขึ้นจากความตาย
10qui de tantis periculis nos eripuit, et eruit: in quem speramus quoniam et adhuc eripiet,
10พระองค์​ทรง​ช่วย​เรา​ให้​พ้น​จาก​ความตาย​อัน​น่า​กลัว​เช่นนั้น และ​ยัง​ทรง​ช่วย​อยู่ เรา​หวัง​ใน​พระองค์ว่า​พระองค์​จะ​ทรง​ช่วย​เรา​อีก
11adjuvantibus et vobis in oratione pro nobis: ut ex multorum personis, ejus quæ in nobis est donationis, per multos gratiæ agantur pro nobis.
11พวกคุณ​ก็​ช่วย​เรา​ด้วย​การ​อธิษฐานวิงวอน เพื่อ​ว่า​ของประทาน​ที่​เรา​ได้รับ​อาศัย​คำ​อธิษฐาน​ของ​คนจำนวนมาก จะ​ทำให้​คนจำนวนมาก​ถวาย​คำ​ขอบคุณ​เพื่อ​พวกคุณ
12Nam gloria nostra hæc est: testimonium conscientiæ nostræ, quod in simplicitate cordis et sinceritate Dei, et non in sapientia carnali, sed in gratia Dei, conversati sumus in hoc mundo: abundantius autem ad vos.
12สิ่งที่​เรา​อวด​ได้​คือ มโนธรรม​ของเรา​เป็นพยาน​ว่า เรา​ดำเนินชีวิต​ใน​โลก​นี้​ด้วย​ความ​บริสุทธิ์​และ​ความจริงใจ​ที่​มาจาก​พระเจ้า ไม่ใช่​ด้วย​ปัญญา​ตาม​เนื้อหนัง แต่​ด้วย​พระคุณ​ของ​พระเจ้า และ​ยิ่งกว่านั้น​เมื่อ​อยู่กับ​พวกคุณ
13Non enim alia scribimus vobis, quam quæ legistis, et cognovistis. Spero autem quod usque in finem cognoscetis,
13เพราะ​เรา​ไม่ได้​เขียน​อะไร​ถึง​พวกคุณ​นอกจาก​สิ่งที่​พวกคุณ​อ่าน​หรือ​รับ​รู้​อยู่แล้ว และ​ข้าพเจ้า​หวัง​ว่า​พวกคุณ​จะ​รับ​รู้​จนถึง​ที่สุด
14sicut et cognovistis nos ex parte, quod gloria vestra sumus, sicut et vos nostra, in die Domini nostri Jesu Christi.
14อย่างที่​พวกคุณ​รับรู้​เรา​อยู่บ้าง​แล้ว​ว่า พวกเรา​เป็น​เหตุ​ให้​พวกคุณ​อวด​ได้ เช่นเดียวกับ​ที่​พวกคุณ​เป็น​เหตุ​ให้​พวกเรา​อวด​ได้ ใน​วัน​ของ​พระเยซู​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ของเรา
15Et hac confidentia volui prius venire ad vos, ut secundum gratiam haberetis:
15ด้วย​ความ​มั่น​ใจ​นี้ ข้าพเจ้า​ตั้งใจ​ว่า​จะ​มาหา​พวกคุณ​ก่อน เพื่อ​พวกคุณ​จะได้รับ​ประโยชน์​เป็น​ครั้ง​ที่​สอง
16et per vos transire in Macedoniam, et iterum a Macedonia venire ad vos, et a vobis deduci in Judæam.
16แล้ว​ข้าพเจ้า​จะ​เดินทาง​ผ่าน​พวกคุณ​ไป​ยัง​มาซิโดเนีย จาก​มาซิโดเนีย​จะกลับมา​หา​พวกคุณ​อีก แล้ว​ให้​พวกคุณ​ช่วย​ส่ง​ข้าพเจ้า​เดินทาง​ต่อไป​ยัง​ยูเดีย
17Cum ergo hoc voluissem, numquid levitate usus sum? aut quæ cogito, secundum carnem cogito, ut sit apud me Est et Non?
17เมื่อ​ข้าพเจ้า​วางแผน​อย่างนี้ ข้าพเจ้า​โลเล​หรือ? หรือ​สิ่งที่​ข้าพเจ้า​วางแผน ข้าพเจ้า​วางแผน​ตาม​เนื้อหนัง จน​คำของข้าพเจ้า​มีทั้ง “ใช่ ใช่” และ “ไม่ ไม่” หรือ?
18Fidelis autem Deus, quia sermo noster, qui fuit apud vos, non est in illo Est et Non.
18แต่​พระเจ้า​ทรง​สัตย์ซื่อ และ​คำพูด​ของเรา​ที่​มี​ต่อ​พวกคุณ​ก็​ไม่ได้​เป็น​ทั้ง “ใช่” และ “ไม่ใช่”
19Dei enim Filius Jesus Christus, qui in vobis per nos prædicatus est, per me, et Silvanum, et Timotheum, non fuit Est et Non, sed Est in illo fuit.
19เพราะ​พระเยซูคริสต์​พระบุตร​ของ​พระเจ้า ผู้ที่​พวกเรา คือ​ข้าพเจ้า สิลวานัส และ​ทิโมธี ประกาศ​ท่ามกลาง​พวกคุณ ไม่ได้​เป็น​ทั้ง “ใช่” และ “ไม่ใช่” แต่​ใน​พระองค์​มี​แต่ “ใช่”
20Quotquot enim promissiones Dei sunt, in illo Est: ideo et per ipsum Amen Deo ad gloriam nostram.
20เพราะ​ไม่ว่า​พระเจ้า​ทรง​มี​คำสัญญา​มาก​เท่า​ใด ทุก​คำสัญญา​ก็​เป็น “ใช่” ใน​พระองค์ ดังนั้น​โดย​ทาง​พระองค์ เรา​จึงกล่าว “อาเมน” เพื่อ​ถวายพระสิริแด่พระเจ้า​ผ่าน​พวกเรา
21Qui autem confirmat nos vobiscum in Christo, et qui unxit nos Deus:
21พระเจ้า​คือ​ผู้​ทรง​ทำให้​พวกเรา​กับ​พวกคุณ​มั่นคง​ใน​พระคริสต์ และ​ทรง​เจิม​พวกเรา
22qui et signavit nos, et dedit pignus Spiritus in cordibus nostris.
22พระองค์​ยัง​ทรง​ประทับตรา​เรา และ​ประทาน​พระวิญญาณ​ไว้ใน​ใจ​เรา​เป็น​มัดจำ​ด้วย
23Ego autem testem Deum invoco in animam meam, quod parcens vobis, non veni ultra Corinthum: non quia dominamur fidei vestæ, sed adjutores sumus gaudii vestri: nam fide statis.
23ข้าพเจ้า​เรียก​พระเจ้า​มา​เป็นพยาน​ต่อ​จิตวิญญาณ​ของ​ข้าพเจ้า​ว่า ที่​ข้าพเจ้า​ยัง​ไม่ได้​ไป​เมือง​โครินธ์​ก็​เพื่อ​จะ​ผ่อนปรน​ให้​พวกคุณ
no verse 24 in this text
24เรา​ไม่ได้​มี​อำนาจ​ควบคุม​ความเชื่อ​ของ​พวกคุณ แต่​เป็น​ผู้​ร่วมงาน​กับ​พวกคุณ​เพื่อ​ความยินดี​ของ​พวกคุณ เพราะ​พวกคุณ​ยืนหยัด​มั่นคง​ด้วย​ความเชื่อ

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.