Iacobi 1
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Freedom Bible (Thai)
1Jacobus, Dei et Domini nostri Jesu Christi servus, duodecim tribubus, quæ sunt in dispersione, salutem.
1ยากอบ ผู้รับใช้ของพระเจ้าและขององค์พระผู้เป็นเจ้าพระเยซูคริสต์ เรียน สิบสองเผ่าที่กระจัดกระจายอยู่ ขอทักทาย
2Omne gaudium existimate fratres mei, cum in tentationes varias incideritis:
2พี่น้องของข้าพเจ้า เมื่อพวกคุณเผชิญบททดสอบต่าง ๆ ให้ถือว่าเป็นเรื่องน่ายินดีอย่างยิ่ง
3scientes quod probatio fidei vestræ patientiam operatur.
3เพราะพวกคุณรู้ว่า การทดสอบความเชื่อทำให้เกิดความอดทน
4Patientia autem opus perfectum habet: ut sitis perfecti et integri in nullo deficientes.
4จงให้ความอดทนทำงานจนสมบูรณ์ เพื่อพวกคุณจะได้เป็นคนสมบูรณ์และครบถ้วน ไม่ขาดสิ่งใด
5Si quis autem vestrum indiget sapientia, postulet a Deo, qui dat omnibus affluenter, et non improperat: et dabitur ei.
5ถ้าใครในพวกคุณขาดปัญญา ก็ให้เขาขอจากพระเจ้า ผู้ประทานแก่ทุกคนอย่างเอื้อเฟื้อโดยไม่ตำหนิ แล้วพระองค์จะประทานให้เขา
6Postulet autem in fide nihil hæsitans: qui enim hæsitat, similis est fluctui maris, qui a vento movetur et circumfertur:
6แต่เขาต้องขอด้วยความเชื่อ โดยไม่สงสัยเลย เพราะคนที่สงสัยก็เหมือนคลื่นในทะเลที่ถูกลมพัดซัดไปมา
7non ergo æstimet homo ille quod accipiat aliquid a Domino.
7คนอย่างนั้นอย่าคิดว่าตนจะได้รับสิ่งใดจากองค์พระผู้เป็นเจ้า
8Vir duplex animo inconstans est in omnibus viis suis.
8เขาเป็นคนที่ใจแบ่งเป็นสองฝ่าย ไม่มั่นคงในทุกทางที่ดำเนิน
9Glorietur autem frater humilis in exaltatione sua:
9พี่น้องที่อยู่ในฐานะต่ำต้อยจงภูมิใจในฐานะสูงที่ตนได้รับ
10dives autem in humilitate sua, quoniam sicut flos fœni transibit;
10ส่วนคนร่ำรวยจงภูมิใจเมื่อตนถูกทำให้ต่ำลง เพราะเขาจะล่วงไปเหมือนดอกไม้ในทุ่งหญ้า
11exortus est enim sol cum ardore, et arefecit fœnum, et flos ejus decidit, et decor vultus ejus deperiit: ita et dives in itineribus suis marcescet.
11ดวงอาทิตย์ขึ้นพร้อมกับลมร้อนจัด หญ้าจึงเหี่ยว ดอกไม้ร่วง และความงามของรูปลักษณ์นั้นก็สูญไป คนร่ำรวยก็จะร่วงโรยไปเช่นกันท่ามกลางสิ่งที่เขามุ่งทำ
12Beatus vir qui suffert tentationem: quoniam cum probatus fuerit, accipiet coronam vitæ, quam repromisit Deus diligentibus se.
12คนที่อดทนต่อบททดสอบย่อมเป็นสุข เพราะเมื่อเขาผ่านการทดสอบแล้ว เขาจะได้รับมงกุฎแห่งชีวิต ซึ่งองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงสัญญาไว้แก่คนที่รักพระองค์
13Nemo cum tentatur, dicat quoniam a Deo tentatur: Deus enim intentator malorum est: ipse autem neminem tentat.
13เมื่อใครถูกล่อใจ อย่าให้เขาพูดว่า “ข้าพเจ้าถูกพระเจ้าล่อใจ” เพราะพระเจ้าไม่อาจถูกความชั่วล่อใจได้ และพระองค์เองก็ไม่ล่อใจใคร
14Unusquisque vero tentatur a concupiscentia sua abstractus, et illectus.
14แต่แต่ละคนถูกล่อใจ เพราะความอยากของตนเองดึงเขาออกไปและล่อเขา
15Deinde concupiscentia cum conceperit, parit peccatum: peccatum vero cum consummatum fuerit, generat mortem.
15แล้วความอยากเมื่อตั้งครรภ์ขึ้น ก็ให้กำเนิดบาป และเมื่อบาปโตเต็มที่ ก็ให้กำเนิดความตาย
16Nolite itaque errare, fratres mei dilectissimi.
16พี่น้องที่รักของข้าพเจ้า อย่าหลงผิด
17Omne datum optimum, et omne donum perfectum desursum est, descendens a Patre luminum, apud quem non est transmutatio, nec vicissitudinis obumbratio.
17ของประทานที่ดีทุกอย่าง และของประทานที่สมบูรณ์ทุกอย่าง มาจากเบื้องบน ลงมาจากพระบิดาแห่งดวงสว่างทั้งหลาย ผู้ไม่ทรงเปลี่ยนแปลง และไม่ทรงแปรไปเหมือนเงาที่เคลื่อนเปลี่ยน
18Voluntarie enim genuit nos verbo veritatis, ut simus initium aliquod creaturæ ejus.
18พระองค์ทรงให้กำเนิดเราด้วยถ้อยคำแห่งความจริง ตามพระประสงค์ของพระองค์ เพื่อให้เราเป็นเสมือนผลแรกของสิ่งสร้างทั้งหลายของพระองค์
19Scitis, fratres mei dilectissimi. Sit autem omnis homo velox ad audiendum: tardus autem ad loquendum, et tardus ad iram.
19ดังนั้น พี่น้องที่รักของข้าพเจ้า ทุกคนจงไวในการฟัง ช้าในการพูด และช้าในการโกรธ
20Ira enim viri justitiam Dei non operatur.
20เพราะความโกรธของมนุษย์ไม่ก่อให้เกิดความชอบธรรมของพระเจ้า
21Propter quod abjicientes omnem immunditiam, et abundantiam malitiæ, in mansuetudine suscipite insitum verbum, quod potest salvare animas vestras.
21เพราะฉะนั้น จงทิ้งความสกปรกทุกอย่างและความชั่วที่ท่วมท้น แล้วรับถ้อยคำที่ปลูกไว้ในพวกคุณด้วยความอ่อนโยน เพราะถ้อยคำนั้นช่วยจิตของพวกคุณให้รอดได้
22Estote autem factores verbi, et non auditores tantum: fallentes vosmetipsos.
22จงเป็นคนที่ลงมือทำตามถ้อยคำ ไม่ใช่เพียงคนฟัง มิฉะนั้นก็หลอกตัวเอง
23Quia si quis auditor est verbi, et non factor, hic comparabitur viro consideranti vultum nativitatis suæ in speculo:
23เพราะถ้าใครฟังถ้อยคำแต่ไม่ทำตาม เขาก็เหมือนคนที่มองใบหน้าที่ตนมีมาแต่เกิดในกระจก
24consideravit enim se, et abiit, et statim oblitus est qualis fuerit.
24เขามองตัวเอง แล้วเดินจากไป และทันทีก็ลืมว่าตนมีลักษณะอย่างไร
25Qui autem perspexerit in legem perfectam libertatis, et permanserit in ea, non auditor obliviosus factus, sed factor operis: hic beatus in facto suo erit.
25แต่คนที่พิจารณาธรรมบัญญัติอันสมบูรณ์แห่งเสรีภาพอย่างตั้งใจ และยึดมั่นอยู่ ไม่ใช่คนฟังแล้วลืม แต่เป็นคนลงมือทำ คนนี้จะเป็นสุขในสิ่งที่เขาทำ
26Si quis autem putat se religiosum esse, non refrenans linguam suam, sed seducens cor suum, hujus vana est religio.
26ถ้าใครในพวกคุณคิดว่าตนเคร่งศาสนา แต่ไม่ควบคุมลิ้นของตน และกลับหลอกใจตัวเอง การนับถือศาสนาของคนนั้นก็ไร้ค่า
27Religio munda et immaculata apud Deum et Patrem, hæc est: visitare pupillos et viduas in tribulatione eorum, et immaculatum se custodire ab hoc sæculo.
27การนับถือศาสนาที่บริสุทธิ์และไม่แปดเปื้อนในสายตาของพระเจ้าพระบิดาของเรา คือ การไปดูแลเด็กกำพร้าและหญิงม่ายเมื่อพวกเขาเดือดร้อน และรักษาตัวเองไม่ให้แปดเปื้อนจากโลก
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.