Jakobus 1
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Jakobus, ein Knecht Gottes und des HERRN Jesu Christi, den zwölf Geschlechtern, die da sind hin und her, Freude zuvor!
1ยากอบ ผู้รับใช้ของพระเจ้าและขององค์พระผู้เป็นเจ้าพระเยซูคริสต์ เรียน สิบสองเผ่าที่กระจัดกระจายอยู่ ขอทักทาย
2Meine lieben Brüder, achtet es für eitel Freude, wenn ihr in mancherlei Anfechtungen fallet,
2พี่น้องของข้าพเจ้า เมื่อพวกคุณเผชิญบททดสอบต่าง ๆ ให้ถือว่าเป็นเรื่องน่ายินดีอย่างยิ่ง
3und wisset, daß euer Glaube, wenn er rechtschaffen ist, Geduld wirkt.
3เพราะพวกคุณรู้ว่า การทดสอบความเชื่อทำให้เกิดความอดทน
4Die Geduld aber soll festbleiben bis ans Ende, auf daß ihr seid vollkommen und ganz und keinen Mangel habet.
4จงให้ความอดทนทำงานจนสมบูรณ์ เพื่อพวกคุณจะได้เป็นคนสมบูรณ์และครบถ้วน ไม่ขาดสิ่งใด
5So aber jemand unter euch Weisheit mangelt, der bitte Gott, der da gibt einfältig jedermann und rücket's niemand auf, so wird sie ihm gegeben werden.
5ถ้าใครในพวกคุณขาดปัญญา ก็ให้เขาขอจากพระเจ้า ผู้ประทานแก่ทุกคนอย่างเอื้อเฟื้อโดยไม่ตำหนิ แล้วพระองค์จะประทานให้เขา
6Er bitte aber im Glauben und zweifle nicht; denn wer da zweifelt, der ist wie die Meereswoge, die vom Winde getrieben und gewebt wird.
6แต่เขาต้องขอด้วยความเชื่อ โดยไม่สงสัยเลย เพราะคนที่สงสัยก็เหมือนคลื่นในทะเลที่ถูกลมพัดซัดไปมา
7Solcher Mensch denke nicht, daß er etwas von dem HERRN empfangen werde.
7คนอย่างนั้นอย่าคิดว่าตนจะได้รับสิ่งใดจากองค์พระผู้เป็นเจ้า
8Ein Zweifler ist unbeständig in allen seinen Wegen.
8เขาเป็นคนที่ใจแบ่งเป็นสองฝ่าย ไม่มั่นคงในทุกทางที่ดำเนิน
9Ein Bruder aber, der niedrig ist, rühme sich seiner Höhe;
9พี่น้องที่อยู่ในฐานะต่ำต้อยจงภูมิใจในฐานะสูงที่ตนได้รับ
10und der da reich ist, rühme sich seiner Niedrigkeit, denn wie eine Blume des Grases wird er vergehen.
10ส่วนคนร่ำรวยจงภูมิใจเมื่อตนถูกทำให้ต่ำลง เพราะเขาจะล่วงไปเหมือนดอกไม้ในทุ่งหญ้า
11Die Sonne geht auf mit der Hitze, und das Gras verwelkt, und seine Blume fällt ab, und seine schöne Gestalt verdirbt: also wird der Reiche in seinen Wegen verwelken.
11ดวงอาทิตย์ขึ้นพร้อมกับลมร้อนจัด หญ้าจึงเหี่ยว ดอกไม้ร่วง และความงามของรูปลักษณ์นั้นก็สูญไป คนร่ำรวยก็จะร่วงโรยไปเช่นกันท่ามกลางสิ่งที่เขามุ่งทำ
12Selig ist der Mann, der die Anfechtung erduldet; denn nachdem er bewährt ist, wird er die Krone des Lebens empfangen, welche Gott verheißen hat denen, die ihn liebhaben.
12คนที่อดทนต่อบททดสอบย่อมเป็นสุข เพราะเมื่อเขาผ่านการทดสอบแล้ว เขาจะได้รับมงกุฎแห่งชีวิต ซึ่งองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงสัญญาไว้แก่คนที่รักพระองค์
13Niemand sage, wenn er versucht wird, daß er von Gott versucht werde. Denn Gott kann nicht versucht werden zum Bösen, und er selbst versucht niemand.
13เมื่อใครถูกล่อใจ อย่าให้เขาพูดว่า “ข้าพเจ้าถูกพระเจ้าล่อใจ” เพราะพระเจ้าไม่อาจถูกความชั่วล่อใจได้ และพระองค์เองก็ไม่ล่อใจใคร
14Sondern ein jeglicher wird versucht, wenn er von seiner eigenen Lust gereizt und gelockt wird.
14แต่แต่ละคนถูกล่อใจ เพราะความอยากของตนเองดึงเขาออกไปและล่อเขา
15Darnach, wenn die Lust empfangen hat, gebiert sie die Sünde; die Sünde aber, wenn sie vollendet ist, gebiert sie den Tod.
15แล้วความอยากเมื่อตั้งครรภ์ขึ้น ก็ให้กำเนิดบาป และเมื่อบาปโตเต็มที่ ก็ให้กำเนิดความตาย
16Irret nicht, liebe Brüder.
16พี่น้องที่รักของข้าพเจ้า อย่าหลงผิด
17Alle gute Gabe und alle vollkommene Gabe kommt von obenherab, von dem Vater des Lichts, bei welchem ist keine Veränderung noch Wechsel des Lichtes und der Finsternis.
17ของประทานที่ดีทุกอย่าง และของประทานที่สมบูรณ์ทุกอย่าง มาจากเบื้องบน ลงมาจากพระบิดาแห่งดวงสว่างทั้งหลาย ผู้ไม่ทรงเปลี่ยนแปลง และไม่ทรงแปรไปเหมือนเงาที่เคลื่อนเปลี่ยน
18Er hat uns gezeugt nach seinem Willen durch das Wort der Wahrheit, auf daß wir wären Erstlinge seiner Kreaturen.
18พระองค์ทรงให้กำเนิดเราด้วยถ้อยคำแห่งความจริง ตามพระประสงค์ของพระองค์ เพื่อให้เราเป็นเสมือนผลแรกของสิ่งสร้างทั้งหลายของพระองค์
19Darum, liebe Brüder, ein jeglicher Mensch sei schnell, zu hören, langsam aber, zu reden, und langsam zum Zorn.
19ดังนั้น พี่น้องที่รักของข้าพเจ้า ทุกคนจงไวในการฟัง ช้าในการพูด และช้าในการโกรธ
20Denn des Menschen Zorn tut nicht, was vor Gott recht ist.
20เพราะความโกรธของมนุษย์ไม่ก่อให้เกิดความชอบธรรมของพระเจ้า
21Darum so leget ab alle Unsauberkeit und alle Bosheit und nehmet das Wort an mit Sanftmut, das in euch gepflanzt ist, welches kann eure Seelen selig machen.
21เพราะฉะนั้น จงทิ้งความสกปรกทุกอย่างและความชั่วที่ท่วมท้น แล้วรับถ้อยคำที่ปลูกไว้ในพวกคุณด้วยความอ่อนโยน เพราะถ้อยคำนั้นช่วยจิตของพวกคุณให้รอดได้
22Seid aber Täter des Worts und nicht Hörer allein, wodurch ihr euch selbst betrügt.
22จงเป็นคนที่ลงมือทำตามถ้อยคำ ไม่ใช่เพียงคนฟัง มิฉะนั้นก็หลอกตัวเอง
23Denn so jemand ist ein Hörer des Worts und nicht ein Täter, der ist gleich einem Mann, der sein leiblich Angesicht im Spiegel beschaut.
23เพราะถ้าใครฟังถ้อยคำแต่ไม่ทำตาม เขาก็เหมือนคนที่มองใบหน้าที่ตนมีมาแต่เกิดในกระจก
24Denn nachdem er sich beschaut hat, geht er davon und vergißt von Stund an, wie er gestaltet war.
24เขามองตัวเอง แล้วเดินจากไป และทันทีก็ลืมว่าตนมีลักษณะอย่างไร
25Wer aber durchschaut in das vollkommene Gesetz der Freiheit und darin beharrt und ist nicht ein vergeßlicher Hörer, sondern ein Täter, der wird selig sein in seiner Tat.
25แต่คนที่พิจารณาธรรมบัญญัติอันสมบูรณ์แห่งเสรีภาพอย่างตั้งใจ และยึดมั่นอยู่ ไม่ใช่คนฟังแล้วลืม แต่เป็นคนลงมือทำ คนนี้จะเป็นสุขในสิ่งที่เขาทำ
26So sich jemand unter euch läßt dünken, er diene Gott, und hält seine Zunge nicht im Zaum, sondern täuscht sein Herz, des Gottesdienst ist eitel.
26ถ้าใครในพวกคุณคิดว่าตนเคร่งศาสนา แต่ไม่ควบคุมลิ้นของตน และกลับหลอกใจตัวเอง การนับถือศาสนาของคนนั้นก็ไร้ค่า
27Ein reiner unbefleckter Gottesdienst vor Gott dem Vater ist der: Die Waisen und Witwen in ihrer Trübsal besuchen und sich von der Welt unbefleckt erhalten.
27การนับถือศาสนาที่บริสุทธิ์และไม่แปดเปื้อนในสายตาของพระเจ้าพระบิดาของเรา คือ การไปดูแลเด็กกำพร้าและหญิงม่ายเมื่อพวกเขาเดือดร้อน และรักษาตัวเองไม่ให้แปดเปื้อนจากโลก
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.