Jakobus 4
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Woher kommt Streit und Krieg unter euch? Kommt's nicht daher: aus euren Wollüsten, die da streiten in euren Gliedern?
1สงครามและการต่อสู้ในหมู่พวกคุณมาจากไหน? ไม่ใช่มาจากความเพลิดเพลินที่ทำสงครามอยู่ในอวัยวะของพวกคุณเองหรือ?
2Ihr seid begierig, und erlanget's damit nicht; ihr hasset und neidet, und gewinnt damit nichts; ihr streitet und krieget. Ihr habt nicht, darum daß ihr nicht bittet;
2พวกคุณอยากได้แต่ไม่มี จึงฆ่า พวกคุณโลภแต่ก็ไม่ได้สิ่งที่ต้องการ จึงต่อสู้และทำสงคราม พวกคุณไม่มี เพราะไม่ได้ขอ
3ihr bittet, und nehmet nicht, darum daß ihr übel bittet, nämlich dahin, daß ihr's mit euren Wollüsten verzehrt.
3พวกคุณขอ แต่ไม่ได้รับ เพราะขอด้วยเจตนาผิด เพื่อจะเอาไปใช้กับความเพลิดเพลินของตัวเอง
4Ihr Ehebrecher und Ehebrecherinnen, wisset ihr nicht, daß der Welt Freundschaft Gottes Feindschaft ist? Wer der Welt Freund sein will, der wird Gottes Feind sein.
4พวกคนที่เป็นชู้ทั้งชายและหญิง ไม่รู้หรือว่า มิตรภาพกับโลกคือการเป็นศัตรูกับพระเจ้า? เพราะฉะนั้น ใครก็ตามที่อยากเป็นมิตรกับโลก ก็ทำตัวเป็นศัตรูกับพระเจ้า
5Oder lasset ihr euch dünken, die Schrift sage umsonst: Der Geist, der in euch wohnt, begehrt und eifert?
5หรือพวกคุณคิดว่า พระคัมภีร์กล่าวไว้อย่างไร้ความหมายว่า “พระวิญญาณผู้ทรงอยู่ในเราทรงปรารถนาด้วยความหวงแหน”?
6Er gibt aber desto reichlicher Gnade. Darum sagt sie: “Gott widersteht den Hoffärtigen, aber den Demütigen gibt er Gnade.”
6แต่พระองค์ประทานพระคุณมากยิ่งขึ้น ดังที่พระคัมภีร์กล่าวว่า “พระเจ้าทรงต่อต้านคนหยิ่งจองหอง แต่ประทานพระคุณแก่คนถ่อมตน”
7So seid nun Gott untertänig. Widerstehet dem Teufel, so flieht er von euch;
7ดังนั้น จงยอมตนต่อพระเจ้า จงต่อต้านมาร แล้วมันจะหนีจากพวกคุณ
8nahet euch zu Gott, so naht er sich zu euch. Reiniget die Hände, ihr Sünder, und macht eure Herzen keusch, ihr Wankelmütigen.
8จงเข้าใกล้พระเจ้า แล้วพระองค์จะเข้าใกล้พวกคุณ คนบาปทั้งหลาย จงชำระมือให้สะอาด คนที่ใจแบ่งเป็นสองฝ่าย จงชำระใจให้บริสุทธิ์
9Seid elend und traget Leid und weinet; euer Lachen verkehre sich in Weinen und eure Freude in Traurigkeit.
9จงทุกข์ใจ โศกเศร้า และร้องไห้ ให้เสียงหัวเราะกลายเป็นความโศกเศร้า และความยินดีกลายเป็นความหม่นหมอง
10Demütiget euch vor Gott, so wir er euch erhöhen.
10จงถ่อมตัวลงต่อหน้าองค์พระผู้เป็นเจ้า แล้วพระองค์จะยกพวกคุณขึ้น
11Afterredet nicht untereinander, liebe Brüder. Wer seinem Bruder afterredet und richtet seinen Bruder, der afterredet dem Gesetz und richtet das Gesetz. Richtest du aber das Gesetz, so bist du nicht ein Täter des Gesetzes, sondern ein Richter.
11พี่น้อง อย่าพูดให้ร้ายกัน คนที่พูดให้ร้ายหรือตัดสินพี่น้อง ก็พูดให้ร้ายและตัดสินธรรมบัญญัติ แต่ถ้าคุณตัดสินธรรมบัญญัติ คุณก็ไม่ใช่ผู้ทำตามธรรมบัญญัติ แต่เป็นผู้พิพากษา
12Es ist ein einiger Gesetzgeber, der kann selig machen und verdammen. Wer bist du, der du einen andern richtest?
12ผู้ให้ธรรมบัญญัติมีเพียงองค์เดียว คือพระองค์ผู้สามารถช่วยให้รอดและทำลาย แต่คุณเป็นใครจึงตัดสินคนอื่น?
13Wohlan nun, die ihr sagt: Heute oder morgen wollen wir gehen in die oder die Stadt und wollen ein Jahr da liegen und Handel treiben und gewinnen;
13เอาละ พวกคุณที่พูดว่า “วันนี้หรือพรุ่งนี้ เราจะไปเมืองนี้ อยู่ที่นั่นหนึ่งปี ทำการค้า และหากำไร”
14die ihr nicht wisset, was morgen sein wird. Denn was ist euer Leben? Ein Dampf ist's, der eine kleine Zeit währt, danach aber verschwindet er.
14ทั้งที่พวกคุณไม่รู้ว่า พรุ่งนี้ชีวิตจะเป็นอย่างไร ชีวิตของพวกคุณคืออะไร? พวกคุณเป็นเพียงไอหมอกที่ปรากฏอยู่ชั่วครู่ แล้วก็จางหายไป
15Dafür ihr sagen solltet: So der HERR will und wir leben, wollen wir dies und das tun.
15ที่จริงควรพูดว่า “ถ้าองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงประสงค์ เราก็จะมีชีวิตอยู่ และจะทำสิ่งนี้หรือสิ่งนั้น”
16Nun aber rühmet ihr euch in eurem Hochmut. Aller solcher Ruhm ist böse.
16แต่ตอนนี้กลับโอ้อวดด้วยความทะนงของตน การโอ้อวดแบบนี้ทั้งหมดเป็นความชั่ว
17Denn wer da weiß Gutes zu tun, und tut's nicht, dem ist's Sünde.
17เพราะฉะนั้น คนที่รู้ว่าควรทำดี แต่ไม่ทำ สำหรับเขาแล้วนั่นคือบาป
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.